Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2016

Το Έντεχνο Χαρτοφυλάκιο ΙΙ

Η επιλογή του διαγωνισμού του βουλευτή κάθε άλλο παρά τυχαία ήταν.  Ο βουλευτής, όπως και πάμπολλοι συνάνθρωποι μας που βρίσκονται σε θέσεις ευθύνης, κατατρέχονται από το "Σύνδρομο της Ύβρεως", όπως έχει ενδελεχώς αναλυθεί από τον επίσης βoυλευτή  David Owen (με μεγαλύτερη εμπειρία και κύρος από τον δικό μας οπωσδήποτε), στον βιβλίο του "Ασθενείς Ηγέτες στην Εξουσία".  Αυτό το σύγγραμμα ήταν η έμπνευσή μου για το "Έντεχνο Χαρτοφυλάκιο",  το οποίο σε απορία ίσως των αναγνωστών, έχει περισσότερο να κάνει με την ιδιοσυγκρασία και την ψυχοσύνθεση των κατόχων του, παρά με τα συστατικά του ίδιου του χαρτοφυλακίου.

Το Σύνδρομο της Ύβρεως λοιπόν, χαρακτηρίζει όσους διαθέτουν τρία από τα παρακάτω:

  1.   Παρουσιάζουν την ναρκισσιστική τάση να θεωρούν τον κόσμο, πεδίο στο οποίο ασκούν εξουσία και αποζητούν τη δόξα.  Αδυνατούν να κατανοήσουν τα προβλήματα με τρόπο ρεαλιστικό και μη αυτοαναφορικό.
  2. Προτιμούν τις ενέργειες εκείνες που θεωρούν πως τους παρουσιάζουν θετικά και ευνοούν την εικόνα τους.
  3. Δίνουν δυσανάλογο βάρος στην εικόνα και τη γενική εντύπωση.
  4. Μιλούν με μεσσιανικό ύφος για τις ενέργειές τους και υπερτονίζουν τα επιτεύγματά τους.
  5. Εμπιστεύονται απόλυτα την κρίση τους και αγνοούν τις υποδείξεις, ή την κριτική άλλων.
  6. Χαρακτηρίζονται από υπέρμετρη αυτοπεποίθηση με ψευδαισθήσεις παντοδυναμίας.
  7. Είναι παρορμητικοί, παράτολμοι και απερίσκεπτοι.
  8. Δεν έχουν επαφή με την πραγματικότητα.  Αυτό συνδυάζεται συχνά με προοδευτική απομόνωση.
  9. Παρασύρονται από το "ευρύτερο όραμά τους" και αρνούνται πεισματικά να αλλάξουν γραμμή πλεύσης.
  10. Παρουσιάζουν ανικανότητα να φέρουν εις πέρας τις αποφάσεις τους.  Αυτό ο Owen, το ονομάζει "υβριστική ανικανότητα" και οφείλεται στην υπέρμετρη αυτοπεποίθηση, σε αντιδιαστολή με την κοινή ανικανότητα, στην οποία το άτομο προετοιμάζει με επιμέλεια την εφαρμογή της απόφασης, αλλά αποτυγχάνει στην υλοποίησή της.
Μη βιαστείτε να πανικοβληθείτε!  Οι άνθρωποι που έχουν χαρτοφυλάκια τίτλων είναι συνήθως άνθρωποι με περιουσίες και οι περιουσίες, αν και δημιουργούνται τυχαία, σπανίως διατηρούνται από τύχη.  Στατιστικά λοιπόν, ο κάτοχος ενός χαρτοφυλακίου είναι ένα άτομο που είναι κατά κανόνα ικανό και πετυχημένο στον τομέα του, ειδάλλως δεν θα βρισκόταν με περιουσία.  Η άτης, των ερασιτεχνών επενδυτών είναι αυτή τους η ικανότητα που τους εξασφάλισε την περιουσία τους.  Πετυχημένοι γιατροί, σπουδαίοι δικηγόροι, αξιόλογοι επαγγελματίες, καθηγητές, άνθρωποι των γραμμάτων, καλλιτέχνες, όλοι τους εξέχοντα μέλη της κοινωνίας, κι όμως τόσα λάθη, τόσες άστοχες κινήσεις, τόσες αποτυχίες...  Οι δεξιότητες που κάνουν κάποιον εξαίρετο ιατρό, δεν είναι εκείνες που θα τον βοηθήσουν στο stock picking, κι ένας απόστρατος πλωτάρχης δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει και πολλή από την συσσωρευμένη του εμπειρία του για σωστό trading.

Έντεχνος επενδυτής, αναμένων υπεραξίες

Χωρίς να θέλω να αποκλείσω το σύνδρομο της ύβρεως από τους επαγγελματίες επενδυτές και traders, με το παράδειγμα του Nick Leeson να φιγουράρει περίοπτα, είναι οι ερασιτέχνες εκείνοι που υπεροπτικά δεν ακούν κανέναν, που κάνουν πάντα του κεφαλιού τους, που είναι ισχυρογνώμονες, που επιλέγουν τίτλους με γνώμονα του τι τους αρέσει και όχι τι αποδίδει, που κόβουν τα κέρδη τους νωρίς και αφήνουν τις ζημιές τους να τρέχουν, που ερμηνεύουν τα γεγονότα με βάση το τί πιστεύουν, που μεροληπτούν πάντοτε υπέρ των αποφάσεων τους.  Το "Έντεχνο Χαρτοφυλάκιο" λοιπόν είναι ακριβώς αυτό:  Ένα σύνολο κακών επιλογών που ο κάτοχος τους αρνείται πεισματικά να αλλάξει.

Γιατί όμως να το ονομάσω "έντεχνο" κι όχι "ατυχές", ή "ανόητο" χαρτοφυλάκιο;  Διότι όπως ακριβώς οι "έντεχνοι" καλλιτέχνες αυτοπροσδιορίζονται ως τέτοιοι, υπαινισσόμενοι πως οι υπόλοιποι είναι σάπια μύδια, εμπορικοί mainstreamάδες, πουθενάδες, έτσι κι ο κάτοχος "έντεχνου" χαρτοφυλακίου, θεωρεί τις επιλογές του, τις καλύτερες όλων, αν διαθέτει ας πούμε φερέλπη ξενοδοχειακό τίτλο που διαπραγματεύεται πέριξ των 3 ευρώ, περιμένοντας τους βαρβάρους, κλείνει τα ώτα, σε δυσμενείς αποφάσεις του ΣτΕ, σε δημοσιεύματα, σε υπαναχωρήσεις του υποψήφιου επενδυτή, στας γραμμάς και στους επαγγελματίες, διότι πιστεύει ακράδαντα πως εκείνος και μόνον εκείνος κατέχει το μυστικο της υπεραξίας  Ομοίως, ο παίκτης εταιρείας τεχνολογίας, σκιά του εαυτού της και πρώην τέκνο διαπλεκόμενου άνδρα πλειοδότη δημοσίων έργων, δεν παραλείπει να την αγοραπωλεί, επειδή κάπου, κάπως, κάποτε του άφησε λεφτά.  Βεβαίως, αν ρωτήσεις αμφότερους, θα σου παραθέσουν ένα σωρό λόγους προκειμένου να υπερασπιστούν τις επιλογές τους, ωστόσο η ουσία παραμένει:  Είναι η επιλογή τίτλων θέμα προσωπικού γούστου, όπως ας πούμε η συλλογή θαλασσογραφιών του Βολανάκη, ή οι επενδύσεις οφείλουν να ανταποκρίνονται σε βασικά και αντικειμενικά κριτήρια όπως η προσδωκόμενη απόδοση, οι πρόσοδοι και η ευκολία ρευστοποίησης;  Κοντολογίς, η επιλογή σου φίλε μου, κάποτε θα αποδώσει αναμφίβολα, το θέμα είναι αν θα έισαι τότε στο παιχνίδι να δρέψεις τους καρπούς.

Δεν θα εξαιρέσω τον εαυτό μου από τέτοια έντεχνα.   Ανακαλώ λαμπρές στιγμές της επαγγελματικής μου σταδιοδρομίας όταν ανέλυα σε κοινωνικές εκδηλώσεις περίπλοκα σχήματα σε δικαιώματα προαίρεσης τα οποία έδειχναν unbeatable in vitro, αν ωστόσο επιχειρούσε κανείς να τα παίξει, η απόδοση του μετά από προμήθειες και spread αγοράς/πώλησης δεν άφηναν τίποτα το αξιόλογο.  Αντίστοιχα εξωτικά πράγματα θα συναντήσετε σε πολλές αναφορές ταλαντούχων traderάδων, όπου θα σας εξυμνήσουν τη σπουδαιότητα των Bollinger Bands λ.χ., απαξιώντας να αντεπιχειρηματολογήσουν ας πούμε στο γεγονός πως ενώ βάση της θεωρίας το 95% των τιμών θα έπρεπε να πέφτει μέσα στο εύρος, με λίγο backtesting βλέπει κανείς πως μόνο το 88% των τιμών βρίσκεται εκεί, ακυρώνοντας στην ουσία όλη τη συλλογιστική.  Στο κάτω-κάτω, εκείνοι είναι συνεργάτες του Trader's Mag, εσύ ποιος είσαι που τολμάς να τα βάλεις μαζί τους;

Σε όλη μου την πορεία, επαγγελματική και άλλη,  προσπαθούσα πάντοτε να εισχωρήσω στο σκεπτικό μιας κίνησης, το συλλογισμό μιας πράξης, την ορθότητά της, και με βάση αυτό, δεχόμουν, ή απέρριπτα μια αγορά, ή πώληση αντίστοιχα.  Εάν ο συλλογισμός είναι ορθός, η επιτυχία ή όχι της πράξης είναι καθαρά θέμα πιθανοτήτων, μπορεί να κερδίσεις ή να χάσεις, ωστόσο αν τελικά χάσεις, το γεγονός αυτό δεν σε κάνει κακό.  Υπό αυτό το πρίσμα, αν έχεις να μου προτείνεις να επενδύσω σε φύκια που θα πουλιούνται για μεταξωτές κορδέλες δεν έχω καμιά αντίρρηση να σε ακούω με τη δέουσα προσοχή, αρκεί να έχεις βρει αγοραστές για το προϊόν.  Στο αγαπημένο μου νησί,  οι πωλητές παραδοσιακών προϊόντων συνήθως έχουν κι ένα σακί με ελαφρόπετρες προς πώληση, όπου η κάθε μία τιμάται 1€.  Και για να το κάνουν, σημαίνει πως υπάρχουν πρόθυμοι αγοραστές γι αυτές.  Αν από την άλλη, θέλεις να είσαι έντεχνος, να ψάχνεις για κρυφά, κρυμμένα διαμάντια, οφείλεις να ρωτήσεις τίμια τον εαυτό σου εάν αυτή η προσεκτικά κρυμμένη υπεραξία πρόκειται να ανακαλυφθεί από την αγορά στο άμεσο μέλλον.  Διότι, εάν δεν γνωρίζεις, ή δεν έχεις καμιά ένδειξη περί αυτού, μπορείς να αγοράσεις τούνδρα στον Καναδά, άγονη γη που δεν κάνει ούτε για βοσκή και που 9 μήνες το χρόνο καλύπτεται από πάγο προς 60$ το στρέμμα.  Κάποια στιγμή, με την κλιματική αλλαγή, αυτή η γη θα μπορεί να γίνει ένα γόνιμο χωράφι.  Κάποια στιγμή!  Στα επόμενα 150 χρόνια ίσως.....  Αν δεν συμβεί κάτι άλλο στο μεταξύ.  Αναστροφή του άξονα της γης ας πούμε.  Ή διακοπή του ρεύματος του Κόλπου που θα σημάνει το τέλος του δυτικού κόσμου όπως τον ξέρουμε...  

Sic Felix  

13 σχόλια:

Γήπεδος είπε...

Α Π Α Ι Χ Τ Ο Σ
Σκιζεις αρτάξια κ φτιαχνεις καλύτερους παίχτες! Σ ευχαριστούμε.

ditaset είπε...

αυτά τα χαρακτιριστικα που περιέγραψες ο τσιπρας τα διαθετει όλα. αληθεια τι απεγιναν οι επενδύσεις σου που ειχαν βασιστεί πανω στο νεοτευκτο θιασο του??

ArTaXiA είπε...

Σε ποιες επενδύσεις αναφέρεσαι ditaset;

hippy είπε...

Φίλε καλλιτέχνη (και φίλοι του μπλογκ) καλησπέρα

σταθερή μου άποψη ότι "η πειθαρχία είναι ίσως η σημαντικότερη επενδυτική αρετή αλλά σπανίζει στο χώρο των κερδοσκόπων". Ωστόσο οφείλω να κάνω μια αυτοβιογραφική εξομολόγηση. Δυστυχώς οι μαριδαίοι συνάδελφοι μου (και σίγουρα εγώ) ανήκουμε μάλλον στους δεύτερους. Κάποιοι από το φόβο της μακρόχρονης διακράτησης, άλλοι από την άγνοια στην κατανόηση των θεμελιωδών μιας εταιρείας και πολλοί ένεκα του τεράστιου volatility που σε στέλνει από το βάλτο στα σύννεφα μ΄ επιστροφή. Κι αν για τη δική μας αγορά μοιάζει λογικό (μας κυβερνούν άμπαλοι ανίδεοι καβαλημένοι-περίπου το αριστερό alter ego του βουλευτή-χρηματιστή) για τις μεγάλες αγορές του πλανήτη γιατί? Τι είναι αυτό που κάνει επενδυτές επιπέδου Sorros να εκτιμούν λάθος το τέλος της ανοδικής τάσης και να ποντάρουν άσχετα σαν κι εμένα? Έχω την αίσθηση ότι βιώνουμε μια παράλογη κατάσταση σε αγορές και κοινωνία, ένα catch 22 στην οικονομία, όπου έχουν ισχύ τόσο η άποψη για άνοδο των επιτοκίων (άρα αφήσαμε πίσω την κρίση), όσο και το αντίθετο καθώς η άνοδος τους θα μειώσει τις επενδύσεις ίσως και ν΄αυξήσει την αποταμίευση περιορίζοντας την κατανάλωση και συνεπώς θα αυξήσει την ανεργία. Μύλος.

Διαβάζω στο βιβλίο* (για να γίνω λίγο χρηστικός). Μια μετοχή μας κάνει (επενδυτικά) αγοραστικό κλικ όταν έχει πέσει 50% από τα ψηλά 12μήνου και ισχύουν 2-3 από τα παρακάτω

1) Δείκτης τιμής προς κέρδη Ρ/Ε < 12

2) Δείκτης τιμής προς λογιστική αξία P/BV < 1

3) Δείκτης τιμής προς ελεύθερη ταμειακή ροή P/FCF <10

4) Δείκτης τιμής προς πωλήσεις P/S <1

(προσοχή εάν ισχύουν και τα 4 υποψιαζόμαστε βάσιμα πως ίσως πρόκειται για χαλασμένο μύδι κι επανεξετάζουμε προσεκτικά).


*Gallea-Patalon "Κόντρα στο ρεύμα-τα μυστικά της αντιθετικής επένδυσης"-Εκδόσεις Στούπα

Από τη στιγμή δε που την αγοράζουμε, λένε, την κρατάμε μέχρι να κερδίσουμε 50% ή για τρία χρόνια (!!!) ότι έλθει πρώτο. Ενδιαφέρον ωστόσο παρουσιάζουν τα παραδείγματα που χρησιμοποιούν οι συγγραφείς-επαγγελματίες διαχειριστές για να πείσουν τον αναγνώστη. Chrysler, Eastman KodaK, Citibank!! Καταπληκτικό? Συμφωνώ.

Ταπεινό μου συμπέρασμα

Τα πάντα όλα φαίνεται να μοιάζουν σωστά αλλά σε ένα συγκεκριμένο time frame. Εάν ανοίξουμε το χρονικό διάστημα επαληθεύεται ο νόμος του Ηράκλειτου: "Τα πάντα ρει"....ή όπως έγραψε σε άρθρο του προ μερικών μηνών ένας φίλος εξαιρετικός αναλυτής

Τυχαιότης Τυχαιοτήτων τα πάντα Τυχαιότης

Κάθε πιθανή ομοιότης μόνο τυχαία δεν είναι.

ArTaXiA είπε...

Φίλε μου Hippy, αντί απάντησης στο σχόλιο σου θα παραθέσω αυτό:

"Βιώσαμε μία από τις μεγαλύτερες λογιστικές απώλειες στην ιστορία μας στα holdings μας στην Eurobank. Όπως αναφέρθηκε στην ετήσια έκθεση του περασμένου έτους, το 2014, ως μέρος μιας μεγάλης ομάδας θεσμικών επενδυτών που επένδυσε 2,9 δισ. ευρώ για να μπορέσει η Eurobank να περάσει επιτυχώς τα stress tests της ΕΚΤ, επενδύσαμε 400 εκατ. ευρώ στα 31 ευρώ ανά μετοχή στη Eurobank. Με τις αβεβαιότητες του 2015 που αναφέρθηκαν παραπάνω και τα τραπεζικά capital controls, η ΕΚΤ επέβαλε ένα ακόμα πολύ αυστηρό stress test στις ελληνικές τράπεζες, που είχε ως αποτέλεσμα μια επιπλέον αύξηση κεφαλαίου 2,039 δισ. ευρώ στο 1 σεντ ανά μετοχή -ναι, καλά ακούσατε, 1 σεντ! Στην τιμή αυτή, μετά την έκδοση, η Eurobank πωλούνταν στο 39% της λογιστικής αξίας και 3,1 φορές τα ομαλοποιημένα κέρδη. Επενδύσαμε 350 εκατ. ευρώ προς μέσο συνολικό κόστος ανά μετοχή 2,2 σεντς έναντι λογιστικής αξίας 2,5 ευρώ ανά μετοχή και ομαλοποιημένου P/E 6,9 φορές.

Μετά από ένα reverse split 100 προς 1, η Eurobank άρχισε να διαπραγματεύεται στο 1 ευρώ ανά μετοχή. Στις αρχές του 2016, η Eurobank, ακολουθώντας τις άλλες ευρωπαϊκές τράπεζες, υποχώρησε στα 30 σεντς ανά μετοχή, ενώ τώρα διαπραγματεύεται περίπου στα 77 σεντς ανά μετοχή. Απίστευτο! Και λένε πως οι αγορές είναι αποτελεσματικές! Συνεχίζουμε να έχουμε εμπιστοσύνη στη διοικητική ομάδα της Eurobank, με τον Φωκίωνα Καραβία ως CEO και τον Νίκο Καραμούζη ως πρόεδρο.

Οι άλλες ελληνικές επενδύσεις μας -η Grivalia με επικεφαλής τον Γιώργο Χρυσικό, η Praktiker Ελλάδας με επικεφαλής τον Ιωάννη Σελαλμαζίδη και η Μυτιληναίος με επικεφαλής τον Ευάγγελο Μυτιληναίο- συνεχίζουν να πηγαίνουν καλά, σε ένα πολύ δύσκολο οικονομικό περιβάλλον. Είμαστε πολύ τυχεροί που έχουμε τον Wade Burton, μέλος της Επενδυτικής Επιτροπής μας, να ηγείται των ελληνικών επενδύσεών μας. Ο Brad Martin, ο οποίος βρίσκεται και στο ΔΣ της Eurobank, τον στήριξε πολύ. Η ώρα μας θα έρθει στην Ελλάδα!».

Αυτά λέει ο πολύς Prem Watsa, κι αν το μεγαλύτερο μέρος της αγοράς βλέπει στο πρόσωπό του κάποιον ταλαντούχο επαγγελματία επενδυτή, εγώ επιμένω να βλέπω έναν χαρακτήρα που αρνείται να παραδεχτεί το λάθος του. Αυτό το αναπάντεχο παράδειγμα είναι η ξεκάθαρη απόδειξη της ορθότητας των γραφομένων μου. Σ' ευχαριστώ που πάντοτε έχεις κάτι να πεις σε ό,τι κι αν παραθέτω στα κείμενά μου.

Christos C είπε...

Βαθυστόχαστος,..... εξαιρετικός.........να μας γράφεις λίγο πιο συχνά....για εκμάθηση των νεότερων και εκμάθηση και υπενθύμηση ημών των παλαιότερων.....
Την καλημέρα μου.
Χρήστος

ditaset είπε...

αναφερομε σε αυτό το γελοιο πονημα σου της 17-2-2015' marche funedre' που λιβανιζες αυτό το σουργελο τον μπαρουφα και που ξεκάθαρα ελεγες ότι ''εχεις πονταρει πολλα λεφτα σε αυτή την κυβερνηση''.η εκτιμηση που σου εχω είναι μεγαλη, όμως στις 17-2-2015 δοκιμαστηκε σκληρα. κοιτα τι σουγραψα τοτε

μπαρμπαλιας είπε...

ditaset
αν και δε μου πεφτει λογος...και ουτε συνηγορω ...
θυμαμαι και ελογου μου τι εγραφε.
απλα τοτε εξεπλαγην .
αλλα θα μου πεις ο αγραμματος νεανιας -με τη στρατηγικη ομαδα των καρανικαιων...ξεγελασε ολους τους κουτους αλλα και τους "εξυπνους"
ελληνες .το ζητημα ειναι αν επανορθωνουμε τις επιλογες μας και νομιζω οτι ο φιλος μας πρεπει να εχει ξανασκεφτει πολλα και ιδιαιτερα μετα τα προχθεσινα ευσημα των γαλλογερμανων

ArTaXiA είπε...

Ditaset αν και μόνο από τον χαρακτηρισμό "γελοίο πόνημα" διαφαίνεται η διάθεση σου να μειώσεις και να λοιδωρήσεις θα σου απαντήσω άπαξ και δια παντός, μόνο και μονο για να μην χαρακτηριστώ πως "πράττω όλα όσα κοροϊδεύω."

Όπως και αρκετοί συμπολίτες μας, επλανεύθην από έναν άνθρωπο που είχε όλα τα εχέγγυα να δώσει πνοή και μια ουσιώδη προοπτική στην καταταλαιπωρημένη οικονομική κατάσταση της χώρας. Κι αυτός ο άνθρωπος δεν ήταν ο Γιάνης, τον οποίο εξακολουθώ να εκτιμώ και να υποστηρίζω, αλλά ο υπολοιπόμενος των περιστάσεων πρωθυπουργός της χώρας. Εξαπατήθηκα, αλλά αυτό συνέβη μια φορά και όχι δεύτερη όπως στην πλειοψηφία του εκλογικού σώματος, η οποία τον επανεξέλεξε το περασμένο φθινόπωρο.

Όσον αφορά τις "επενδύσεις" που αναφέρω στο Marche Funebre, ήταν κυρίως σε ομόλογα ελληνικού δημοσίου τα οποία και ρευστοποίησα τον Ιανουάριο που μας πέρασε με μέσο κέρδος 30%. Όχι και άσχημα για κάποιον που πλανήθηκε πλάνη σπουδαία.

Τέλος, για να κλείσω, και σε παραλληλισμο με το τρέχον πόνημα "Έντεχνο Χαρτοφυλάκιο", ο ικανός δεν είναι εκείνος που ποτέ δεν σφάλει, αλλά εκείνος που πάντοτε διατηρεί επαφή με την πραγματικότητα, όσο κι αν εκείνη δεν είναι η πραγματικότητα που προσδοκούσε ή που θα ήθελε. Εύχομαι κι εσύ, να μπορείς να κερδίζεις ένα 30% στο δυσμενές σενάριο, γιατί αυτό σημαίνει πως στο ευμενές θα κατορθώσεις να διαπρέψεις.

ditaset είπε...

Σε τιμα η παραδοχή ότι επλανηθης πλανη σπουδαια αν και νομιζω ότι 'ηθελες να πλανηθεις'',μια και δε σε κοβω για αφελη.Επισης σε πιστευω ότι κερδισες ακομα και από την πλανη σου μιας που το βεβαιωνει η αλαζονεια που εχεις ως winner. Αυτό όμως με το γιανη το αναλυεις λιγο πιο πολύ? γιατι δεν ξερω στο δικο σου κοσμο πως γινετε, στο δικο μου όμως η πραγματικοτητα με την ουτοπια δεν διασταυρονωντε

hippy είπε...

"Οι περισσότεροι σε αντιπαθούν όχι γιατί έκανες κάτι κακό αλλά γιατί κάνεις κάτι καλύτερα απ΄αυτούς" έλεγε ο δάσκαλος.

Κι ο ευκολότερος τρόπος για να δείξω ψεύτικα ψηλός είναι να προσπαθήσω να κόψω τα πόδια των διπλανών μου (ή να σηκωθώ κρυφά στις μύτες όπως ο Κατρούγκαλος προ μηνών στη φωτό).

Ωστόσο αναρωτιέμαι: "Αντί να διυλίζουμε τον κώνωπα σε μια φράση ή λέξη δεν είναι καλύτερα να πλουτίζουμε τις γνώσεις μας από τη συνολική αξία ενός άρθρου?"

Στην τελική γι αυτό το ψάχνουμε και το διαβάζουμε.

austin είπε...

Καλησπέρα και χρόνια πολλά. Όπως είπε και πιο πάνω σε ένα σχόλιο ο οικοδεσπότης, ο prem δεν αποδέχτηκε το λάθος του. Αν αποδεχόταν ο κάθε έλληνας ξεχωριστά το λάθος του-μεριδιο ευθύνης του, τότε σίγουρα θα βρισκομασταν σε καλύτερη θέση από ότι τώρα.

Προσωπικά θα ευχομουν να με είχαν ξεγελάσει οι κυβερνώντες και να είχα κέρδη για το 15. Γιατι (hippy αυτό είναι και για την ατάκα σου την παλιότερη) εγώ παρότι δεν τους πίστεψα καθόλου, νιώθω χαζός που έβαλα τα χρήματα μου σε μετοχικές αξιες, έστω και για βραχύβιο trading.

Είναι ίσως το μεγαλύτερο επαγγελματικο μου λάθος, από οποία δουλειά και αν έχω κάνει.

Το μάθημα είναι κάποια στιγμή να σταματάει το λάθος και αν κρίνω και από το τελευταίο μήνυμα του ditaset, νομίζω ότι ήδη έχει μετανιώσει για την ατάκα "γελοίο πόνημα". Φιλτατε, ο θυμός που έχει ο καθένας μέσα μας, για την όλη κατάσταση που ζούμε, δεν χρειάζεται να την βγάζουμε σε ανθρώπους που δεν ευθύνονται για αυτό που ζούμε.

ArTaXiA είπε...

Φίλοι μου

"Ο άνθρωπος είναι πολιτικό ον, και προορισμένος να ζει με τους συνανθρώπους του", λέγει ο Αριστοτέλης. Και ωσάν τον Ευδαίμονα, χαίρομαι που έχω αναγνώστες και φίλους που δεν χαρίζονται ούτε σε μένα, ούτε στους εμπαθείς. Διότι, αυτή είναι η ουσία της αλληλεπίδρασης εδώ: Να γινόμαστε όλοι καλύτεροι.

Να' στε καλά!