Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου 2015

Marche Funèbre

Οι μοτοσυκλετιστές έχουν ένα πολύ εμπνευσμένο ρητό το οποίο τους προφυλάσσει από παραστρατήματα:  "Αν δεν κοιτάς εκεί που πας, θα καταλήξεις να πας εκεί που κοιτάς".

Για την ψήφιση από την ελληνική βουλή της συμφωνίας με τους εταίρους, είχα ετοιμάσει ένα άλλο κείμενο, διαφορετικό, έναν πανηγυρικό, με κεντρική ιδέα το "ο τολμών νικά." Δυστυχώς, οι εξελίξεις ακύρωσαν όλο το σκεπτικό μου, την πεποίθηση μου πως υπάρχει πολιτική βούληση για μεταρυθμίσεις.  Κάτι ο Γλέζος με τις "συγγνώμες" του, κάτι ο Παππάς με το "θα πληρώσουμε όλοι για την ΕΡΤ", άφησα τους διθυράμβους και έπιασα τον Chopin...


Δεν θα το κρύψω, έχω ποντάρει πολλά χρήματα σε αυτήν την κυβέρνηση.  Το στοίχημα πως η Ελλάδα θα μπορούσε να έχει τη δυνατότητα να ξεφύγει από τους δυνάστες της, πέρα από χρηματικό, ήταν και ηθικό΄  μια ευχή για ένα καλύτερο αύριο για αυτή τη χώρα που πιστεύω πως της αξίζει.  Το πως καταλήξαμε από το "δεν ξεπουλάμε τη χώρα", στο να υποχρεωθούμε διά νόμου να αμοίβουμε ένα κρατικό οργανισμό ενημέρωσης για να έρχεται ο κάθε διαπλεκόμενος να εισπράττει εκατομμύρια για μία εκπομπή με ξεπερνά.  Όχι πως τα τυπωμένα δισ. της κυρίας Μακρή με ικανοποιούσαν, αλλά να, τότε προεκλογική περίοδος, λέμε και καμιά βλακεία να περνά η ώρα, τώρα τι;

Οπότε, πανηγυρικός γιοκ!


Εκείνο ωστόσο που ειλικρινά με εξοργίζει είναι η κακεντρέχεια:  Δηλώνει ο υπουργός της καρδιάς μας Γιάνης πως περισσότερο από δουλειά και φαγητό προέχει η αξιοπρέπεια και ακαριαία εκτοξεύεται μια καραβιά λάσπη.  Θέλουν να ξεχνούν οι επικριτές πως οι φυλακισμένοι έχουν εξασφαλισμένη στέγη και τροφή, αλλά καθόλου αξιοπρέπεια, ενώ οι άστεγοι, μήτε στέγη, μήτε τροφή, αλλά αξιοπρέπεια ακέραιη.  Αντ' αυτού, ψέγεται ο Γιάνης, ως άλλη Μαρία Αντουανέτα.

Σήμερα το πρωί, πήγα ως υπεύθυνος φορολογούμενος να πληρώσω την τελευταία δόση του ΕΝΦΙΑ.  Ενός φόρου που είναι από τους περισσότερο άδικους, καθώς δεν λαμβάνει υπ'όψη καθόλου τη φοροδοτική μου ικανότητα, βασίζεται σε πλασματικές αξίες και δεν μου αναγνωρίζει κανένα εισοδηματικό ελαφρυντικό,  καταλήγοντας να αποτελεί μια δαπάνη πέρα από το 35% του πραγματικού εισοδήματός μου.  Αν συνυπολογίσω τον φόρο εισοδήματος, ειδικούς φόρους, και ΦΠΑ, πάνω από το 70% των χρημάτων που περνούν από τα χέρια μου ως έσοδα, καταλήγουν με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο στα ταμεία του δημοσίου.  ΑΥΤΟ ΛΟΙΠΟΝ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ!  Και οι καθαρίστριες του ΥΠΟΙΚ θα ήθελα να επαναπροσληφθούν αφού υπάρχει δικαστική απόφαση που τις δικαιώνει.  Δεν νοείται το κράτος να παρανομεί!  

Από την άλλη τόσος ψόγος πια στις διαπραγματεύσεις για το χρέος;  Μιλούν άνθρωποι που η μόνη διαπραγμάτευση που έχουν κάνει στη ζωή τους, είναι παζάρι σε κατάστημα με είδη λαϊκής τέχνης στη Σίφνο.  Οι ίδιοι που μέμφονται τη θεωρία παιγνίων, νομίζοντας πως αφορά στοίχημα στο πόκερ.  Η ουσία στη θεωρία παιγνίων δεν είναι να εικάσεις τη συμπεριφορά της άλλης πλευράς, αλλά να γνωρίζεις τι εικάζει η άλλη πλευρά για τη δική σου συμπεριφορά.  Και σε αυτό ο υπουργός της καρδιάς μας, τα καταφέρνει ανέλπιστα καλά.  Και να μπλοφάρει γνωρίζει και να αναδιπλώνεται και να απαιτεί και να υποχωρεί.  Έτσι γίνονται οι διαπραγματεύσεις....


Κι όταν τον ακούω να δηλώνει πως "νταξ' έχουμε μια υποχρέωση στο ΔΝΤ, θα βρούμε την άκρη, δεν μπήκαν δα οι "θεσμοί" στον κόπο να εγκρίνουν πρόγραμμα διάσωσης για να το τινάξουν στον αέρα για αστεία ποσά", αυτομάτως σκέφτομαι: "ρε τούτος δω είν' καλόοοοος, το 'χει."

Από την άλλη, έως και πιάνομαι στα χέρια με όσους, αδιάκριτα και απερίσκεπτα κάνουν δηλώσεις του τύπου:  "Άντε να φύγουν οι μαθητευόμενοι μάγοι να ανασάνουμε."  Λες και τις καταθέσεις από τις τράπεζες δεν τις σήκωσαν οι ίδιοι.  Λες και όταν έβλεπαν το χρηματιστήριο να πέφτει δεν πουλούσαν.  Λες και μέχρι τώρα ευημερούσαν και τους έπεσε ο Βαρουφάκης βαρύς. Αποκαλούμε βλέπετε σε τούτη τη χώρα τους καθηγητές, μαθητευόμενους και τους απερίσκεπτους νέους που κατεβάζουν σημαίες, σοφούς.

Ανασυγκροτούμαι λοιπόν και γίνομαι περισσότερο ρεαλιστής.  Ακόμη κι αν αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να παραδεχτώ πως το στοίχημα μου δεν θα αποδώσει.  Γιατί δυστυχώς σε αυτή τη ζωή αμοίβεται το αποτέλεσμα και όχι οι προθέσεις...

Όλα τελειώνουνε
κι όλα περνάνε!
Ιδέες βασίλισσες
κακογερνάνε.
Στις νέες ανάγκες σου
κόπος βαρύς, 
σκοπούς αλάθεφτους
κοίτα να βρεις.

Αν είν’ η σκέψη σου
πριν από σένα, 
δεν είναι απόκομμα
θεού και γέννα.
Τη σκλάβα σκέψη σου, σκλάβα δετή
σου τηνε πλάσανε
οι Δυνατοί.

Φτωχέ, σου μάραναν
κόποι και πόνοι
τη θέληση άβουλη
πιωμένη αφιόνι!
Αν είναι ο λάκκος σου
πολύ βαθής, 
χρέος με τα χέρια σου
να σηκωθείς!


Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2015

Νταούλια & Ζουρνάδες



Είμαι ο ArTaXiA και είμαι άνθρωπος των αγορών.  Μπορώ να ανακαλέσω τη διακύμανση του χρυσού για τον μήνα Νοεμβρίο στο Chicago, να σου πω από μνήμης τον πολλαπλασιαστή κερδών μετά φόρων του Μυτιληναίου για το '14 και την απόδοση του γερμανικού δεκαετούς bund για όλη την προηγούμενη εβδομάδα.  Γνωρίζω τη σημασία των αγορών.  Δώσε μου να παρατηρήσω ένα βάθος τιμών σε οποιοδήποτε αξιόγραφο για δέκα λεπτά και μπορώ να σου πω αν από πίσω είναι θεσμικοί, ή ο Θανάσης, αν το ζητούμενο είναι το φόρτωμα ή το ξεφόρτωμα και πόσο επιθετικοί είναι οι παίκτες.  Κοντολογίς, οι αγορές είναι το καθημερινό μου.  

Τον τελευταίο καιρό, διακρίνω με αποστροφή πως οι αγορές έχουν γίνει και το καθημερινό του ελληνικού λαού:  "Βγαίνουμε στις αγορές", ο πρώην πρωθυπουργός, "μας τιμωρούν οι αγορές", ο anchorman του Mega, "κραχ στο χρηματιστήριο" τα δελτία, "στα ύψη τα ασφάλιστρα κινδύνου της χώρας", όχι στην "Καθημερινή" αλλά στο "Kontranews".  "Οι αγορές" πλανώνται πάνω από τον τιμημένο ελληνικό ουρανό ως ένα άλλο Δαντικό καθαρτήριο, πριν την οριστική αποπομπή της Ελλάδος από την αγκαλιά της Ευρωζώνης.

Η ιδιοτέλεια πίσω από κάθε αναφορά στις "αγορές" είναι περισσότερο από εμφανής.  Μεγάλα συμφέροντα, αποπειρώνται να πείσουν πως η πραγματοποιηθήσα συμφωνία για το ελληνικό χρέος ήταν επωφελής, η χώρα σώθηκε και το μόνο που οφείλε ο ελληνικός λαός να πράξει ήταν να περιμένει την ολοκλήρωση του προγράμματος προκειμένου να εισέλθει στον παράδεισο.  Οι "αγορές" εντωμεταξύ ως άλλοι θεοί του Ολύμπου, ενδύωνται ανθρώπινων συναισθημάτων΄  τις βλέπουμε να "ανησυχούν", να "είναι νευρικές", "μουδιασμένες", "κατηφείς" και "εκδικητικές".  Ενίοτε, ξεπερνούν τα όρια του ανθρώπινου, καταλήγοντας να καταδιώκουν ως Ευμενίδες τη χώρα μας. 

Αυτές οι Μελιάδες νύμφες λοιπόν, καθημερινά κρίνουν την κατάσταση της οικονομικά ταπεινής Ελλάδος.  Ετυμηγορούν οι αγορές, ισχυρίζονται οι δημοσιογράφοι.  Κι αυτό ως ένα σημείο είναι ορθό.  Από πότε όμως η ζωή του Έλληνα οφείλει να άγεται και να φέρεται από τις επιθυμίες των αγορών.  Μέσα σε λίγες εβδομάδες όλοι γίναμε οικονομολόγοι. Ακούω καθημερινά τόσες απόψεις σχετικά με το τι "θέλουν οι αγορές να πράξει η νέα κυβέρνηση", από ανθρώπους που η σχέση τους με την επιστήμη των οικονομικών είναι εντελώς συμπτωματική.  Κι εγώ όπως προείπα είμαι ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ.  Δεν είμαι πολιτικός, δημοσιογράφος, ακαδημαϊκός, ή επιχειρηματίας.  Γι αυτό και θα σου πω δυο λόγια:

Δεν σε ενδιαφέρει αν το χρηματιστήριο των Αθηνών έχασε χθες 17%.  Έχεις συμφέροντα σε εισηγμένες;  Είσαι θεσμικός διαχειριστής;  Ζεις από το χρηματιστήριο;  Έχεις μετατρέψει όλες σου τις οικονομίες σε μετοχικούς τίτλους;  Αν η απάντηση στα ανωτέρω είναι "όχι", τότε μπορείς κάλλιστα να πεις στον εαυτό σου "ΧΕΣΤΗΚΑ!"  Το χρηματιστήριο χθες, έχασε 17% γιατί κάποιοι ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ σε συγκεκριμένους μετοχικούς τίτλους πούλησαν  και δυστυχώς για εκείνους δεν υπήρξαν άλλοι να αγοράσουν, παρά μόνο πολύ χαμηλότερα.  Τι σχέση μπορεί να έχει με εσένα αν ο Ρίσβας της Dromeus ξεφόρτωσε τη θέση του στη ΆΛΦΑ.  Όταν κέρδιζε, πέρασε να σου αφήσει μερτικό;

Δεν σε ενδιαφέρει αν η απόδοση του τριετούς ξεπέρασε το 17%.  Έχεις ομόλογα άνθρωπέ μου;  Έχει επενδύσει σε αυτά κάποιος από την οικογένειά σου;  Το ταμείο σου ίσως;  Ναι αυτό δεν είπαν στα κανάλια;  Πως θίγονται τα ταμεία που κρατούν ομόλογα για καταστατικούς λόγους;  Δεν σου είπαν όμως πως τα ταμεία δεν είναι παίκτες, τα ομόλογα τα έχουν για διακράτηση, οπότε ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΗΜΕΡΑ, αυτό που έχει σημασία είναι να πληρωθεί το ομόλογο στη λήξη του.  Άσε, που αν φτάσεις να ανησυχείς για τη ρευστότητα του ταμείου σου, να ξεκινήσεις με το κόστος μισθοδοσίας που αυτό έχει και μετά προχωράς σε πιο φινετσάτες λεπτομέρειες.  

Δεν θα παραβλέψω την επίδραση που μπορεί να έχουν οι αγορές στην καθημερινότητα μας.  Το να πέφτει 40% η τιμή του Crude στη Ν. Υόρκη, επηρεάζει το διαθέσιμό σου εισόδημα γιατί πληρώνεις λιγότερα στην αντλία, στη θέρμανση σου και στο κόστος μεταφοράς της καινούργιας σου τηλεόρασης από την Κίνα.  Ομοίως, η τιμή του σιταριού, του καλαμποκιού, του φυσικού αερίου, είναι πράγματα που τα βλέπεις στο τραπέζι σου, στο σπίτι σου.  Αυτές τις αγορές να τις φοβάσαι! Το CDS της Ελλάδας να το γράψεις εκεί που του πρέπει.  Δεν υπάρχει περίπτωση να κερδίσεις ή να χάσεις από αυτό το προϊόν, ούτε επηρεάζει τη ζωή σου και την καθημερινότητα σου η τιμή, που δύο τύποι που δεν γνωρίζεις, σε έναν τόπο που δεν έχεις επισκεφθεί ποτέ και σε γραφεία που δεν θα βρεθείς ποτέ, ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ για ένα χρηματοοικονομικό προϊόν.

Έμαθες και για το Bank Run, έτσι δεν είναι;  Τρέχουν -λέει- όλοι να πάρουν τα λεφτά τους από τις τράπεζες, με συνέπεια αυτές να στερεύουν από μετρητά, να μην μπορούν να ανταπεξέλθουν στην αυξημένη ζήτηση και να πτωχεύουν...



(Οι σκηνές του βίντεο είναι επιηκείς απέναντι στα όσα θα συμβούν στη χώρα σε ένα ενδεχόμενο bank run, σύμφωνα με τον Άδωνη)

Πάνω σε αυτόν τον φόβο δεν στηρίχθηκαν όλα τα μνημόνια;  "Να σώσουμε το τραπεζικό σύστημα" γιατί αν αυτό καταρρεύσει, η Ελλάς θα επιστρέψει στη λίθινη εποχή;  Λοιπόν σου έχω νέα:  Κανείς δεν εμποδίζει την κεντρική τράπεζα της χώρας, την "Τράπεζα της Ελλάδος" από το να παρέχει ρευστότητα στο σύστημα.  Μη σου πω πως προβλέπεται κι όλας.  Από την άλλη επίσης επιτρέπεται σε όποιον ιδιώτη επενδυτή επιθυμεί να ιδρύσει μια τράπεζα, αρκεί να διαθέτει τα απαραίτητα κεφάλαια και εχέγγυα.  Να σώσουμε το τραπεζικό σύστημα ναι, να σώσουμε τον κώλο του κάθε διαπλεκόμενου τραπεζίτη όχι.  Η χώρα μπορεί να ιδρύσει τράπεζα επίσης, κρατική τράπεζα που θα αναλάβει τη σταθεροποίηση του συστήματος, τέτοιες λύσεις όμως, παρ' ότι είναι εφικτές, ουδέποτε τέθηκαν ως εναλλακτικές. 

Και έρχομαι στα καθ'ημάς τώρα...

Διαβάζω και ακούω σχόλια και απόψεις και συζητήσεις για το ανέφικτο των διαπραγματεύσεων της νέας κυβέρνησης, και δώστου φόβος και δώστου λάσπη, και ξανά φόβος και πέτα χολή και βάί βάϊ, είμαστε καταδικασμένοι, καλύτερα να πάμε να βρούμε μια γωνιά να πεθάνουμε ήσυχα πριν καταφθάσουν όσα μας περιμένουν...

ΕΙΣΤΕ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΕΣΕΙΣ ΜΩΡΕ;  Πηγαίνει ένας υπουργός να διαπραγματευτεί μια λύση εις όφελος της χώρας και αντί να τάξετε το ένα σας νεφρό στην Εκατονταπυλιανή να τα καταφέρει,  θέλετε να αποτύχει;  Αντί να πάτε και να ξηγηθείτε σε όποιον μιλάει ελληνικά πως οι Έλληνες "τέρμα με την οσφυοκαμψία", μου κλαίγεστε σαν δεσποινίδες;  Όταν σας τηλεφωνούν από την τράπεζα όμως για τη ρύθμιση του στεγαστικού σας, ξέρετε να τσαμπουκαλεύεστε. Τι σας εμποδίζει να πράξετε το ίδιο ως Έλληνες πολίτες συνειδητά;  Δεν τσαμπουκαλευόμαστε με τους εταίρους;  Ναι νταξ', συμφωνώ, αλλά θύμησε μου τι γιορτάζουμε την 28η Οκτωβρίου;  Την συγκατάθεση ενός έθνους απέναντι σε έναν ισχυρό ή μια πράξη πατριωτισμού;  Στη μάχη της Κρήτης δεν θυμάμαι κανέναν Σφακιανό να σέρνεται στα καφενεία λέγοντας "που να πάμε τώρα να τα βάλουμε με τη Wehrmacht, θα μας λιανίσουν", όλοι στα χωράφια ήταν και πολεμούσαν.  Εσείς να υποθέσω ως "λογικοί και νοήμονες" θα καλούσατε τον Rieckhoff σε τέϊον και θα τον παρακαλούσατε να σας λυπηθεί..

Παραθέτω ένα κείμενο του "Πιτσιρίκου" από τον Μάϊο του 2012:

"Η παραμονή στο ευρώ θα πρέπει να συνδυαστεί με αναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου. Σε διαφορετική περίπτωση, το Μνημόνιο οδηγεί στην απόλυτη εξαθλίωση των πολιτών και της κοινωνίας. Το παραδέχονται πια όλοι.

Στην πραγματικότητα, θα πρόκειται για διαπραγμάτευση του Μνημονίου–και όχι για αναδιαπραγμάτευση-, αφού διαπραγμάτευση δεν έγινε ποτέ.

Η διαπραγμάτευση έγινε μόνο στα δελτία ειδήσεων των ιδιωτικών καναλιών που παρουσίαζαν υπουργούς να δίνουν σκληρές μάχες με τους εκπροσώπους της Τρόικας για το καλό της πατρίδας.

Βέβαια, αυτό συνέβαινε επειδή οι ιδιοκτήτες των καναλιών προσπαθούσαν να διαφυλάξουν τα δικά τους συμφέροντα που είναι άρρηκτα δεμένα με τον δικομματισμό.

Ο λόγος που δεν έγινε διαπραγμάτευση είναι ότι δεν μπορούσε να γίνει. Ούτε το ΠΑΣΟΚ, ούτε η Νέα Δημοκρατία –που στήριξαν την κυβέρνηση Παπαδήμου- μπορούσαν να κάνουν διαπραγμάτευση.

Το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία –κυβερνώντας επί 38 χρόνια και συνάπτοντας δάνεια-, οπότε ήταν αδύνατον να κάνουν οποιαδήποτε διαπραγμάτευση με τους δανειστές.

Οι Γερμανοί θα μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να προβούν σε αποκαλύψεις για τις μίζες που έπαιρναν επί δεκαετίες τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας –άλλωστε, αυτοί τους τις έδιναν-, οπότε η ελληνική κυβέρνηση υπέγραψε τα πάντα, χωρίς να διαπραγματευτεί τίποτα.

Το γεγονός ότι τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας ενδιαφέρθηκαν για την προσωπική τους επιβίωση -και όχι για τη χώρα και τους πολίτες της- είναι ένα ζήτημα που αφορά τη Δικαιοσύνη αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μου τώρα.

Αν η χώρα μας θέλει να διαπραγματευτεί το Μνημόνιο, αυτή η διαπραγμάτευση δεν μπορεί να γίνει από τον Αντώνη Σαμαρά και τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Είναι «ανοιχτοί» από παντού, εκβιάζονται και δεν έχουν την δυνατότητα να διαπραγματευτούν τίποτα. Επίσης, δεν έχουν την επιθυμία. Δεν τους συμφέρει.

Σαφώς, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Γερμανία θα επιθυμούσαν να συνδιαλέγονται με το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία. Είναι του χεριού τους και τους κάνουν ό,τι θέλουν. Αυτούς ξέρουν, αυτούς εμπιστεύονται.

Μια νέα ελληνική κυβέρνηση –με άγνωστα σε αυτούς πρόσωπα- θα χρειαζόταν ένα χρονικό διάστημα για να γίνει «οικεία», ενώ θα υπήρχε η πιθανότητα να αποκτήσει πρόσβαση σε στοιχεία που θα εξέθεταν τόσο τις προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις όσο και τους δανειστές, με τον κίνδυνο κάποιοι από αυτούς να βρεθούν στη φυλακή."

Κάποιοι είπαν χαριτολογώντας, πως "ο ArTaXiA σήκωσε το λάβαρο της επανάστασης."  Φίλοι μου, δεν είναι επανάσταση να θέλει κάποιος την Ελλάδα ανεξάρτητη.  Θα μου πείτε που ακούστηκε χρεωμένος και ανεξάρτητος.  "Στο μέτρο που μπορούμε ρε παιδιά", θα συμπληρώσω.  Δεν μπορεί τα πάντα σε αυτή τη χώρα να είναι "κορώνα κερδίζω-γράμματα χάνεις"!  Δεν μπορεί να έρχονται οι Κινέζοι της Cosco και να ζητούν να τηρηθούν οι συμφωνίες, όταν προ έξι μηνών οι ίδιοι ζήτησαν επαναδιαπραγμάτευση της συμφωνίας του δημοσίου με χαμηλότερο τίμημα επειδή είπαν "άλλαξαν οι οικονομικές συνθήκες."  Όταν ήρθαν οι Ρώσσοι του φυσικού αερίου για επαναδιαπραγμάτευση συμφωνίας βγήκε κανείς να πει "α-πα-πα, δεν γίνονται αυτά τα πράγματα, οι συμφωνίες είναι συμφωνίες";  Όταν σου κούρεψαν τις οικονομίες σου με το PSI και σου παρουσίασαν απλώς ένα χαρτί να υπογράψεις πως δέχεσαι, τηρήθηκε κάποια συμφωνία;  Όποιος έχει έστω και την παραμικρή εξοικίωση με το εμπόριο γνωρίζει πως έχουν τα πράγματα.  Ο Αλέξης σου χρωστάει και σου μηνύει πως δεν έχει να σε πληρώσει και μαζί προσπαθείτε να βρείτε μια αμοιβαίως επωφελή λύση και για τους δύο.  Και συ να πάρεις τα λεφτά σου, κι εκείνος να έχει δουλειά για να μπορεί να σου τα πληρώσει.  Μπορείς να σκοτώσεις τον Αλέξη και χάνεις τα λεφτά σου, μπορείς να τον σύρεις στα δικαστήρια και χάνεις τα λεφτά σου αλλά κερδίζεις ηθική ικανοποίηση, μπορείς να τον σύρεις σκλάβο στο Mercado de Escravos και να ανακτήσεις ένα μέρος των χρημάτων σου, ή τελικώς να δεχτείς πως σε αυτόν τον κόσμο κάποιοι πηδάνε και κάποιοι των τρώνε και να έρθεις σε διαπραγμάτευση.  

Εγώ λοιπόν αντί να κάθομαι φοβισμένος πάνω στα λιγοστά ευρώ που μου έχουν απομείνει θα ευχηθώ στη νέα κυβέρνηση να επιτύχει κι αν χρειαστεί θα βγω και στο δρόμο να εκδηλώσω τη συμπαράστασή μου.  Γιατί έτσι οφείλω να κάνω!

Εσείς μπορείτε να πράξετε το ίδιο ή να κάθεστε να κλαψουρίζετε αξιολύπητα!