Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

Τρολλιές

Ήταν Παρασκευή βράδυ, μια Παρασκευή που στο Αμέρικα λέγεται Black Friday.  Το NYMEX είχε κλείσει από τις εννιά παρά τέταρτο λόγω του εορταστικού ωραρίου εκεί, όταν ο φίλος Michele έβαλε το εξής σχόλιο θέλοντας να υπογραμμίσει ένα μεγάλο θέμα (που δεν είναι της παρούσης):
 
Ο/Η michele είπε...
Συμβαινει τωρα:   Αργό Πετρέλαιο 66,06 $ -7,63$ -10,35%
28 Νοεμβρίου 2014 - 9:18 μ.μ.
 
Και βεβαίως ο αποδέκτης της επισήμανσης δεν ήμουν εγώ, που καθόλου δεν είχα συμμετάσχει σε εκείνη την συζήτηση, και που εκείνη την ώρα έκανα πολύ καλύτερα πράγματα από το να κοιτώ σε μια οθόνη μια αγορά που ήταν κλειστή.  Κάποιος άλλος όμως βρισκόταν στο πληκτρολόγιο του, έτοιμος για όλα:
 
Ο/Η THEO PIETRIS είπε...
Αρταξια που σε ρε κοπέλη
Ειναι γθα μεγάλα παιδιά τα πετρέλαια και ο χρυσός...
28 Νοεμβρίου 2014 - 9:24 μ.μ
 
Λέγει η Wikipedia:
 
"In Internet slang, a troll is a person who sows discord on the Internet by starting arguments or upsetting people, by posting inflammatory, extraneous, or off-topic messages in an online community (such as a newsgroup, forum, chat room, or blog) with the deliberate intent of provoking readers into an emotional response or of otherwise disrupting normal on-topic discussion."
   

 
Το Urban Directory δίνει έναν ομορφότερο ορισμό:
 
"One who purposely and deliberately (that purpose usually being self-amusement) starts an argument in a manner which attacks others on a forum without in any way listening to the arguments proposed by his or her peers. He will spark of such an argument via the use of ad hominem attacks (i.e. 'you're nothing but a fanboy' is a popular phrase) with no substance or relevence to back them up as well as straw man arguments, which he uses to simply avoid addressing the essence of the issue."
 
Το να έρχεται βέβαια τώρα κάποιος και να τρολλάρει τον ArTaXiA είναι σαν να προκαλεί τον Einstein σε debate πάνω στη θεωρία της σχετικότητας. 
 
Αν δεν υπήρχε το Trolling, θα το είχα δημιουργήσει εγώ ο ίδιος για διασκέδαση και αναψυχή.
 
Θυμούμαι και ευθυμώ ακόμη και σήμερα με την αντίδραση του κ. Μαυρίδη όταν με πέταξε έξω από το Capital (http://youtu.be/o19YuGdtvRE) επειδή του τα 'σουρα με το εμπνευσμένο κείμενο:  "Του Χέστη Η Μάνα Κάθεται (Του Αντρειωμένου Κλαίει)" πίσω στο 2009.  Ήταν δε τόσο το μένος του απέναντί μου, που όταν επανεμφανίστηκα για να πάρω θέση σε κάτι που με αφορούσε ένα χρόνο αργότερα με το εμπνευσμένο ψευδώ "ArTaXiA2010" ξαναμπαναρίστηκα χωρίς εμφανή και προφανή λόγο.  Ή μάλλον υπήρχε λόγος:  Είχα μείνει αξέχαστος
 
Υπάρχει ωστόσο μία ουσιώδης διαφορά:  Απέναντι στον κάθε ανεγκέφαλο τρολλίστα που απλώς εκδηλώνει μια αντικοινωνική συμπεριφορά, επιθυμώντας με αυτόν τον τρόπο να τραβήξει λίγη προσοχή πάνω στη θλιβερή του ύπαρξη, τα δικά μου σχόλια είναι στοχευμένα και ουσιώδη, γνωρίζοντας μεν πως θα δημιουργηθεί ταραχή, αλλά πυροδοτώντας τη με τέτοιο τρόπο που να δημιουργούν μεγαλύτερη περιέργεια για τον τρολλίστα παρά για τον συντάκτη του κειμένου.  Ο συνηθισμένος τρολλίστας, μπορεί να μην έχει καν επίγνωση της δύναμής του.  Θα σας δώσω ένα παράδειγμα από το Capital (http://youtu.be/o19YuGdtvRE): 
 
Κάποιος που δεν γνωρίζω, που δεν είναι αναγνώστης μου και που δεν έχει σχολιάσει ποτέ στο ιστολόγιό μου, αντιγράφει το γλαφυρό "Τσίπρας" (http://artaxia.blogspot.gr/2014/11/blog-post.html) με το κολακευτικό σχόλιο:
 
 


καλημερα...ισως η καλυτερη πενα που κυκλοφορει στο διαδικτυο...

Τσίπρας

Η σχέση μου με την πολιτική είναι από ανύπαρκτη έως εντελώς επιδερμική. Είναι ίσως ένα κλικ στενότερη από τη σχέση που έχω με τα αθλητικά μπλα μπλα μπλα...
 
Για να ακολουθήσει η εξής τρολλιά:
 


psilos













(2)


 

Η πένα που παρέθεσε ο junk04 δεν ξέρω αν είναι η καλύτερη που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο, σίγουρα όμως είναι η πονηρότερη...
 
Και με διαφορά φάσης, εμφανίζεται και τούτος δω ο κολαούζος:
 

efisam













(1)


 

Και διαψευσθησα πλειστακις...
 
 
Βλέπουμε εδώ τον χρήστη psilos που με το σχόλιο του αποπειράται να αποδομήσει την αξιοπιστία μου.  "Η πονηρότερη" γράφει, παροτρύνοντας τους τυχόν υπόλοιπους αναγνώστες να είναι επιφυλακτικοί με όσα γράφω, λες κι ήρθε ας πούμε ο Αλέξης και μου έκοψε μισθό να τον υποστηρίζω, ή δουλεύω για καμιά επιχείρηση δημοσίων σχέσεων με αποστολή να καλλιεργήσω την κοινή γνώμη υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ.  Και έπεται ο χρήστης efisam  με το γενικευμένο "διαψευθήσα" συνεχίζοντας το πλήγμα στην εναπομείνασα ακεραιότητά μου:  Δεν φτάνει δηλαδή που γράφω "εκ του πονηρού" προσπαθώντας να παραπλανήσω, είμαι και ανακριβής, ψεύτης και διαψεύδομαι από τα γεγονότα.  Κι όλα τα παραπάνω βέβαια, διατυπωμένα με τον τετριμμένο τρόπο της τρολλιάς "λέω τη μαλακία μου και μετά σιωπώ." Σε ένα thread που ουδέποτε έχω γράψει κάτι....
 
Τέτοια πράγματα, τύποι σαν κι εμένα τα διδάσκουν.  Είναι όμως τόσο πολλοί εκείνοι που πέφτουν στην παγίδα, και που καλοπροαίρετα απαντούν στους εμβόλιμους, ευρισκόμενοι μετά από λίγο στη δυσάρεστη θέση να οφείλουν να αμυνθούν σε κατηγορίες τόσο αβάσιμες όσο και οι επιθέσεις του καρπαζοεισπράκτορα THEO που κάθε φορά που πέφτει το πετρέλαιο με μνημονεύει λες και είμαι long από τα 140$ με margin 100Χ.  Ή εκεινού του χρήστη Αράπακλα που επί μέρες προσπαθούσε να με προκαλέσει να κάνω μαντεψιά για την πορεία του δείκτη, μόνο και μόνο για να εξαφανιστεί όταν την έκανα και δικαιώθηκα από τα γεγονότα. 
 
Το προνόμιο που μπορεί να έχει κάποιος που τρολλάρει, είτε συνειδητά, είτε ασυνείδητα είναι το πως όντας ο τίποτας μπορεί να γράψει ό,τι θέλει, δεν διακυβεύει ούτε φήμη, ούτε αξιοπιστία, ούτε κάποιο πρόσωπο στην κοινωνία.  Ο αποδέκτης όμως της τρολλιάς είναι συνήθως κάποιος αξιόλογος, υπολογίσιμος και κατά γενική ομολογία αυθεντικός, ειδάλλως ποιος ο λόγος να τον τρολλιάσουν;   Ψάχνοντας να βρω τα σχόλια για το παρόν πόνημα έπεσα πάνω σε έναν τύπο που κάθε ώρα τραβούσε ένα printscreen με τον Dax, με ένα σχόλιο του τύπου:  "Μμμμ....  3440 ο Dax σήμερα, ευκαιρία να σορτάρω συμβόλαια.  Λουκούμι"  Δεν ξέρω τι σκατά επενδυτικό ορίζοντα έχει αυτός ο τύπος, μπορεί να κέρδισε κάτι στο ωριαίο -δεν χάκεψα δα και το P/L του-, στη μέρα και στην εβδομάδα ωστόσο, τον ήπιε με το μπουρί της σόμπας. Τέλος πάντων, αν αυτός ο τύπος διαψευτεί κανείς δεν θα έρθει να τον μεμφθεί, είναι κάποιος ανύπαρκτος που είτε προμοτάρει μια πλατφόρμα, είτε προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή.  Αντίστοιχα υπάρχουν άνθρωποι που φωτογραφίζουν το πουλί τους και το ποστάρουν σε τσοντοσελίδες σαν να ήταν το όγδοο θαύμα του κόσμου.  Ό,τι μπορεί ο καθένας...
 
 
 
Σε αυτό το σημείο, πολλοί θα πουν μέσα τους:  "Σιγά ρε μάστορα, ποιος νομίζεις ότι είσαι;"  Κι εγώ ως γνήσιος αλαζόνας θα απαντήσω: "Δεν έχω καμιά μα καμιά αξία πέρα από εκείνη που ο κόσμος μου δίνει."  Αν ασχολείστε μαζί μου, μου δίνετε αξία.  Δεν ήρθα να διαφημίσω αυτό το ιστολόγιο, δεν έφτιαξα καμιά σελίδα στο Face να πουλάω συνδρομές για Gem πλούτη, κανείς, πέρα από ελάχιστους που έτυχε να με γνωρίσουν προσωπικώς, κι αυτό επειδή εγώ το επέλεξα, γνωρίζει το ονοματεπώνυμό μου και το τι κάνω.  Δεν ήρθα να ψαρέψω κάποιον πελάτη, γράφω επειδή μου αρέσει κι επειδή έτσι αισθάνομαι πως μπορεί να συνδράμω και κανέναν αδαή.   Και η διαφορά μεταξύ εμού και εσού που τρολλάρεις είναι πως αν εγώ θα έρθω να σε τρολλιάσω θα είναι επειδή αυτό είναι διασκεδαστικό, αγχολυτικό και εκτονωτικό. 
 
Με τον ίδιο τρόπο που μια γάτα παίζει με μια κατσαρίδα.... 
 
Εσύ όμως τσιμπάς ρε μπαγάσα!
 

Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2014

Τσίπρας



Η σχέση μου με την πολιτική είναι από ανύπαρκτη έως εντελώς επιδερμική.  Είναι ίσως ένα κλικ στενότερη από τη σχέση που έχω με τα αθλητικά τεκταινόμενα.  Από συζητήσεις που έχω ωστόσο σε κύκλους που εμπλέκονται και στις δύο αυτές σφαίρες, την πολιτική και τον επαγγελματικό αθλητισμό αντιλαμβάνομαι πως μοιράζονται το ίδιο πάθος με μένα για ΤΟ ΧΡΗΜΑ.  Έρευνες έχουν δείξει πως η δημοτικότητα ενός αθλήματος μπορεί να αυξηθεί και τριάντα φορές αν κάποιος μπορεί να στοιχηματίσει πάνω σε αυτό.  Όσο για την πολιτική....
 
 
Ήταν αρχές της προηγούμενης δεκαετίας θυμάμαι, κι εγώ, φερέλπις νέος ακόμη ήθελα να προσφέρω στην κοινωνία.  "Serving The Community" πρέσβευαν οι φίλοι μας στην αντίπερα όχθη, μέχρι και τα κολλέγια τους δυσκολεύονταν να σε δεχτούν αν δεν είχες αποδεδειγμένη κοινωνική προσφορά.  Τι προσφιλέστερο από το να αναμιχθεί κανείς με τα κοινά.  Ήταν κι ο "Κομψότατος" τότε τσι μοδός, νέος αέρας, "να ένα πολιτικό σχήμα, που μπορεί να μου ταιριάζει", σκέφτηκα.  Το ιδρυτικό συνέδριο του κόμματος δεν είχε καν συνέλθει, η έδρα του, στη Β. Κωνσταντίνου μύριζε μπογιά ακόμη, πήρα τα πόδια μου και πήγα να προσφέρω.  Άλλες βλέψεις δεν είχα.  Ανεβαίνω τις σκάλες και τι βλέπω;  Ο κακός χαμός:  Μεσόκοπες κυρίες με ταγιεράκια να στριμώχνονται στη γραμματεία, φοιτητές να πηγαινοέρχονται λες και βρίσκονταν στη σχολή τους, κουστουμαρισμένοι πηγαδάκια στην υποδοχή, θα'ταν μια εκατοστή άτομα εκείνη την ώρα στα γραφεία και δεν είχε περάσει ούτε εβδομάδα από την ανακοίνωση της ίδρυσης του κόμματος.  Τότε ήταν που κατάλαβα πως πολιτική ίσον χρήμα και χρήμα ίσον εξουσία.
 
 
Τα ξανασκέφτομαι όλα αυτά, αυτές τις μέρες που διαβάζω πως "οι αγορές είναι ανήσυχες λόγω της προεδρολογίας."   Παρατηρώ πως οι τσαχπίνιδες γραφιάδες ταυτίζουν με τη σταθερότητα και την προοπτική μια κυβέρνηση που αποτελείται από γνωστά πρόσωπα κατά γενική ομολογία ανίκανα, ενώ αντίθετα ξορκίζουν άλλα πρόσωπα ως αποσταθεροποιητικούς παράγοντες και προάγγελους μεγάλων συμφορών, τα οποία ωστόσο δεν έχουν δώσει δείγμα γραφής .  
 
 
Σήμερα όμως δεν είμαι ο άγουρος νέος που υπήρξα δεκαπέντε χρόνια πριν.  Σήμερα γνωρίζω πως όλοι εκείνοι που έβλεπα τότε να σπρώχνονται για μια θέση στο κόμμα, ήταν οι ίδιοι που πολιτεύτηκαν με κάποιο άλλο στις επόμενες εκλογές, που αντάλλαξαν ψήφους με διορισμούς δικών τους ανθρώπων, με χάρες και ρουσφέτια και πρακτικές που έχουν σχέση με την κοινωνική προσφορά, όσο εγώ με τους Mαορί...
 

Κάθε φορά λοιπόν που διαβάζω πως για το χάλι του ΧΑΑ ευθύνεται ο Τσίπρας, δεν μπορώ παρά να αναλογιστώ, αν όλοι όσοι θα χάσουν τις καρέκλες τους λόγω του Τσίπρα είναι τόσο επιτυχημένοι, σωστοί και σε καλό δρόμο που το μόνο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν θα είναι ένα αρνητικό για εκείνους εκλογικό αποτέλεσμα.  Καταρχάς να ξεκαθαρίσουμε πως ο Τσίπρας δεν μπορεί να λογίζεται ως αντισυστημικός;  Το σύστημα τους αντισυστημικούς τους απομακρύνει με καρδιακές εμβολές, τροχαία, αεροπορικά δυστυχήματα και πολώνιο.  Αντισυστημικοί που να κυβερνούν, ούτε καν στη Σομαλία πλέον, όχι σε χώρα της ΕΕ.  Ακόμη κι οι φύλαρχοι στις κεντροαφρικάνικες φυλές, συστημικοί είναι.  Αγοράζουν όπλα από εκεί που ξέρεις και πληρώνουν με...  με ό,τι βγάζει η γη τους τέλος πάντων, ξέρεις εσύ!

Έχοντας λοιπόν ξεκαθαρίσει το αυτονόητο, ας δούμε ποιον μπορεί να ενοχλεί ο Τσίπρας και ο κάθε Τσίπρας for that matter.  Εμένα πάντως όχι.  Εσένα;  Ειλικρινά τώρα πιστεύεις πως θα σου πάρει το σπίτι;  Θα σου δημεύσει τις καταθέσεις;  Θα σε εξορίσει σε κανένα ξερονήσι να βόσκεις;   Μήπως ο Τσίπρας αποτελεί τροχοπέδη για την "προσπάθεια ανάκαμψης της χώρας;"  ΜΑ ΤΙ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΕΣ;  Ποιος εμπόδιζε αυτήν, την προηγούμενη του Παπαδήμου, και την αμέσως προηγούμενη της κυβέρνηση, του Παπανδρέου του Γιώργου να κάνει τις επιβαλλόμενες μεταρρυθμίσεις;  Μην απαντήσεις!  Είναι ερώτηση παγίδα.  Αν μου απαντήσεις το ΠΑΜΕ και οι Συριζαίοι, θα σου πω, "Άντε να τους ψηφίσεις επιτέλους, μπας και αλλάξει τίποτα".  Αν μου απαντήσεις, "οι βολεμένοι", ή "οι διαπλεκόμενοι", θα σου αποκριθώ:  "Ευκαιρία μάγκα μου, να γίνει κάτι διαφορετικό στη χώρα."

 
Οι άνθρωποι που σου πιπιλάνε το μυαλό με τα φοβερά που μια κυβέρνηση υπό τον κ. Τσίπρα σου έχει φυλαγμένα είναι όλοι όσοι είναι τακτοποιημένοι με την τρέχουσα.  Ειδάλλως, δεν βρίσκω κάποιον λόγο να έχουν προβλήματα με την παρούσα κυβέρνηση και να θέλουν περισσότερο.  Φοβούνται τα χειρότερα;  Τα ξεκαθαρίσαμε αυτά.  ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ!  Το σύστημα έχει τρόπους να εξουδετερώνει τους εχθρούς του.   Συλλογίσου πόσοι Χρυσαυγίτες είναι προφυλακισμένοι.  Άφουγκράσου καθημερινά το ελικόπτερο που πετάει πάνω από το σπίτι σου.  Παρατήρησε τις κάμερες -τις τάχα μου- ρύθμισης της κυκλοφορίας.  Αυτά είναι τα εχέγγυα για τη διατήρηση της έννομης τάξης (σ.σ. όπου έννομης βάλε συστημικής).  Δεν θα σου πω ποιοι είναι καλύτεροι.  Παρακολούθησα συγκέντρωση του Παπαδημούλη κι έφριξα.  Από την άλλη όμως ο Γιακουμάτος τι σου λέει;  Η Βούλτεψη;  Ο Άδωνις;  Αυτοί οι άνθρωποι σε ένα panel του TEDx δεν θα είχαν την παραμικρή τύχη.  Κι ωστόσο εκλέγονται βουλευτές.  Τι μου λες;  Να τους κρατήσω επειδή οι Συριζαίοι θα μου πάρουν το σπίτι; 
 
 
Θεέ μου, πόσο σιχαίνομαι την πολιτική!

 
Το χρήμα ωστόσο μ' αρέσει.  Και επειδή στους χρηματιστηριακούς δείκτες ομιλεί το χρήμα, μπορώ να γνωρίζω πως όταν πέφτει η αγορά, κάποιος πουλάει.  Αυτός ο κάποιος έχει τους λόγους του.  Οι λόγοι του μπορεί να είναι τεχνικής φύσεως, π.χ. πουλάει Ελλάδα επειδή πέφτει ο Ευρωπαϊκός νότος, ή να πουλάει Ελλάδα διότι αγοράζει Βιετνάμ.  Μπορεί να πουλάει επειδή έτσι του υπαγορεύει το σύστημα του.  Η προηγούμενη εβδομάδα λ.χ. ήταν σχεδόν μηδενική η απόδοση για τον Stoxx600.  To αυτό συνέβη και για τον ΧΑΑ.  Δεν ενσωματώθηκε ο Τσίπρας στο μοντέλο.  Αυτά είναι αστειότητες.  Όταν πλημμύρησαν τα Λιόσια έφταιξαν τα μπαζωμένα ρέματα, οι παλιοεργολάβοι, η κυβέρνηση και ο Τσίπρας (επειδή αναπνέει).  Σε δεκαπέντε ιταλικές πόλεις συνέβη κάτι παρόμοιο:  ΠΛΗΜΜΥΡΙΣΕ Ο ΤΟΠΟΣ.  Δεν σας το είπαν όμως αυτό τα μέσα.  Γιατί άραγε; 
 
 
Οι αγορές ψηφίζουν με χρήματα.  Κι επειδή τα χρήματα καλώς οι κακώς πηγαίνουν σε καπάτσους ανθρώπους, όταν η αγορά τιμολογεί το ΧΑΑ στις 900 μονάδες, δεν φοβάται τον Τσίπρα, αντιλαμβάνεται πως εκείνοι που κυβερνούν τη χώρα είναι τόσο ανίκανοι που δεν μπόρεσαν τόσα χρόνια να μοιράσουν δυο γαϊδάρων άχυρα.  Να στο προεκτείνω;  Άντε να φοβούνται πως κι ο Τσίπρας είναι το ίδιο ανίκανος.  Το ίδιο όμως.  Μη μου λες πως θα είναι χειρότερος.  Γιατί δεν μπορείς να το γνωρίζεις....
 
Sic Felix