Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2014

Πεπατημένη


Ποτέ μου δεν ισχυρίστηκα πως κατέχω σπουδαίες νοητικές ικανότητες, ιδιαίτερη ικανότητα ανάλυσης, αξιοθαύμαστη κριτική σκέψη.  Η μνήμη μου δεν είναι αξιοζήλευτη και η παρατηρητικότητα μου μάλλον μέτρια, η δε υπομονή μου μακράν απέχει από Ιώβεια.  Παρασύρομαι από την απληστεία και το φόβο όπως όλοι, πλανώμαι από τα τερτίπια των τυχαίων περιπάτων και τα παιχνίδια των insider όπως όλοι, οργίζομαι με τις αγορές όπως όλοι. 
 
Όταν σκέφτομαι μια κίνηση, το πιθανότερο είναι πως το επόμενο πρωί άλλοι πενήντα θα είναι στημένοι στις ίδιες τιμές.  Όταν κλείνει η αγορά και αισθανθώ φόβο, νωρίς-νωρίς πριν το άνοιγμα θα έχω βάλει τις εντολές μου.  Δεν θα γίνουν ποτέ γιατί θα έχουμε ανοίξει με gap κάτω.  Η στιγμή που μια κόντρα κίνηση με εξοργίσει τόσο πολύ που θα αναγκαστώ να κλείσω τη θέση σιχτιρίζοντας θα είναι στη χειρότερη τιμή της ημέρας.  Παλιότερα αισθανόμουν άτυχος, σήμερα όμως γνωρίζω:  Είμαι "ο μέσος άνθρωπος."  Και από την ώρα που συνειδητοποίησα πόσο συνηθισμένα ενεργώ, διοχετεύω όλη μου την ενέργεια στο να σκέφτομαι ανορθόδοξα. 
 
 
 
Διακοπές το δεκαπενταύγουστο, σουπερμάρκετ Σάββατο πρωί,  βουτιές τις Κυριακές, στάθμευση έξω από τον κινηματογράφο,  καφές στην πλατεία την Κυριακή και εστιατόρια το Σαββατόβραδο, εγγυημένη συνταγή για στριμωξίδι, κακή εξυπηρέτηση, χάσιμο χρόνου, ταλαιπωρία.  Κάθε φορά που είχα ραντεβού έξω από κάποιο κέντρο για διασκέδαση, καθόμουν και παρατηρούσα πως έψαχναν οι εξοδούχοι για θέση παρκαρίσματος.  Η πλειοψηφία έφθανε στο κέντρο και έπειτα αναζητούσε χώρο για το αυτοκίνητο.  Αποτέλεσμα ήταν να υπάρχουν περισσότερες κενές θέσεις πριν το κέντρο παρά μετά από αυτό.  Επίσης, αν αυτό βρισκοταν σε λεωφόρο, πάντοτε υπήρχε αυξημένη πιθανότητα να βρεθεί θέση στο αντίθετο ρεύμα παρά στην πλευρά του κέντρου.  Επιπλέον, σχεδόν πάντοτε βρισκόταν η βέλτιστη απόσταση που θα μπορούσε να βρεθεί κενή θέση΄ ήταν στα τρία οικοδομικά τετράγωνα, μια απόσταση που μια γυναίκα με ψηλοτάκουνα θα δυσκολευόταν να διανύσει -πάντα πριν το κέντρο όμως- φαντάζομαι τη γκρίνια:  "Τι, εδώ θα το βάλεις;  Πώς θα περπατήσω;"  κάτι που ασφαλώς δεν θα μπορούσε να συμβεί αφού το ζευγάρι θα είχε προσπεράσει το κέντρο και αποκαμωμένο θα άφηνε το όχημα με συγκατάβαση στην πρώτη διαθέσιμη θέση, ύστερα από δέκα λεπτά άσκοπης αναζήτησης.

Στις αγορές τα πράγματα δεν είναι πολύ διαφορετικά, ανακαλώ στη μνήμη μου, παίκτες να καταριόνται την τύχη τους τη μαύρη, γιατί αγόρασαν στο ψηλότερο, ή πούλησαν στο χαμηλότερο, γιατί στην άνοδο βρέθηκαν χωρίς χαρτί και με φουλ μάρτζιν στην πτώση.    Βρέθηκα μάρτυρας σε μεγάλη οδύνη γιατί η μαντεψιά που τους βγήκε εκτελέστηκε μόνο στο 20% καμιά εκατοστή κομμάτια, ενώ εκείνη που πήγε άπατη έγινε όλη, δεκάδες χιλιάδες.  Προφανέστατα δεν υπάρχει κάτι το μεταφυσικό, είμαστε φυσιολογικότατοι άνθρωποι, ενεργούμε όλοι με βάση τις ίδιες πληροφορίες με αναμενόμενο τρόπο και επίσης αναμενόμενα, κάνουμε όλοι ανεξαιρέτως μια τρύπα στο νερό.  Δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς, γιατί τότε δεν θα ήταν χρηματιστήριο θα ήταν σημαδεμένη τράπουλα.  Κι επειδή εσείς κι εγώ και οι περισσότεροι είμαστε προβλέψιμοι, ο μόνος τρόπος να ξεφύγουμε από τη μοίρα μας είναι η ανορθόδοξη σκέψη.

Με τον όρο "ανορθόδοξη σκέψη" βέβαια, δεν υπαινίσσομαι πως οφείλουμε να τα βλέπουμε όλα ανάποδα, εκείνο που πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας είναι το "πως θα σκεφτούν όλοι οι άνθρωποι αύριο αν η πληροφορία θα είναι η τάδε".  Ή ας πούμε το "ποια είναι η μέγιστη ζημιά που πέρα από αυτήν κάποιος παύει να σκέφτεται λογικά;"  Αυτό το τελευταίο λειτουργεί και αντίστροφα ως "ποιο είναι το μέγιστο ποσοστό κέρδους, πέρα από το οποίο ο παίκτης σταματά να λειτουργεί το μυαλό του, νομίζοντας πως είναι ο νέος Μίδας;"

Με αυτήν την έννοια δεν υπάρχει τίποτα το πιότερο βλακώδες από την συνηθισμένη τεχνική ανάλυση.  Κάθεται ο τραβογραμμιάς και περιμένει να του δώσει σήμα ο ταλαντωτής του, να του δείξει το σύστημά του που να μπει και που να βγει, καμιά φορά περιμένει και την επιβεβαίωση, κι όταν την τρίτη, πέμπτη ή έβδομη ημέρα είναι έτοιμος να ενεργήσει είναι πλέον αργά.  Όλοι πιπιλούν το "ακολούθα την τάση",  αγνοώντας επειδικτικά όλους όσους δημιουργούν αυτήν την τάση.  Εκείνους που με κρύα καρδιά κατακρεουργούνται στους πυθμένες, ή αποχωρούν στη μέση του πάρτυ με το χαρτοφυλάκιο πλήρες μετρητών, χαζεύοντας τους υπόλοιπους που διασκεδάζουν.

Επιτυχία στις αγορές σημαίνει τιμή στόχος, πλάνο τοποθετήσεων και όλα αυτά γραμμένα εξαρχής εν ψυχρώ.  Αν θέλεις να αγοράσεις το αγαπημένο σου χαρτί στα 4€ και είναι 5.50€ και δεδομένου πως δεν είσαι κανένας ηλίθιος πρέπει να φτιάξεις ένα σενάριο το οποίο θα το τοποθετήσει στην τιμή που το θέλεις.  Αν δεν μπορείς να φανταστείς κάποιο, τράβα και αγόρασε market.  Αν όμως μπορείς να φανταστείς μια κατάσταση όπου η τιμή σου θα είναι 30% κάτω σχετικά σύντομα, κι αυτό βέβαια δεν θα οφείλεται σε επιδείνωση κερδοφορίας, τότε αποφάσισε τώρα, σήμερα, το τι θα κάνεις.  Το βέβαιο είναι πως όταν η τιμή σου θα είναι εκεί που τη θέλεις, θα δείχνει δικαιολογημένη βάση των συνθηκών του τότε, ας πούμε ο Αλέξης θα πηγαίνει για πρόεδρος της δημοκρατίας, το Donetsk θα είναι βομβαρδισμένο, έμπολα θα έχει σκοτώσει τον υπουργό οικονομικών της Τουρκίας...

Είπαμε, είμαστε συνηθισμένοι άνθρωποι, όχι ανεγκέφαλοι που παίζουμε μονόπολη.  Κι επειδή κι εσένα για συνηθισμένο σε κόβω τότε δεν θα έχεις τα κότσια να κάνεις αυτό που με απόλυτη φυσικότητα θέλεις να κάνεις τώρα.  Αυτό σημαίνει "ανορθόδοξη σκέψη".  Ανορθόδοξη με βάση τα δεδομένα που θα έχουν διαμορφωθεί τότε, όχι με τα σημερινά.  Αν θησαυρίζεις ράβδους χρυσού για να τις μοσχοπουλήσεις όταν η Ελλάδα εγκαταλείψει το ευρώ (λέμε τώρα και καμιά μαλακία να περνά η ώρα), εννοείται  πως πρέπει να είσαι διατεθειμένος να τον αποχωριστείς τη στιγμή της κρίσης και πίστεψέ με εκείνη την απόφραδα ώρα το τελευταίο που θα θέλεις ή που θα σκέφτεσαι να κάνεις θα είναι να πουλήσεις τον χρυσό σου.  Εκείνη την ώρα θα φαντάζει ΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟ, αλλά μόνο εκείνη τη στιγμή, ούτε σήμερα, ούτε μετά το γεγονός που θα διηγείσαι στα εγγόνια σου πως έβγαλες το πρώτο σου εκατομμύριο.

Μια αρχαία ισλανδική σάγκα μιλάει για το λόφο των ευχών όπου αφού ξεκινήσεις από κάποιον συγκεκριμένο τάφο, σκέφτεσαι τρεις ευχές και με καθαρό νου ανεβαίνεις χωρίς να κοιτάξεις πίσω και δίχως να μιλήσεις σε κανέναν.  Ο λόφος είναι προικισμένος με τη δύναμη να σου πραγματοποιήσει τις ευχές κι αυτό το πιστεύουν ακόμα και σήμερα πολλοί άνθρωποι.  Όταν μου διηγήθηκαν την ιστορία, ρώτησα τον άνθρωπο που μου την είπε αν οι δικές του ευχές πραγματοποιήθηκαν.  "Βεβαίως", μου αποκρίθηκε, "αν και ήμουν μόλις 8 ετών τότε που ανέβηκα, ευχήθηκα να αποκτήσω ένα ποδήλατο και τέτοια παιδιάστικα, αν μπορούσα να το ξανακάνω τώρα, ξέρω πολύ καλά τι να ζητήσω, θα ευχηθώ για πράγματα που έχουν ουσία."  Πέρα από το λόφο των ευχών, η αγορά πραγματοποιεί κι αυτή ευχές, για καλύτερη ζωή, ομορφότερη συμβία, ανετότερα στερνά, απολαύσεις.  Αν θέλεις οι ευχές σου αυτές να πραγματοποιηθούν, σκέψου πολύ καλά πως θα τις διατυπώσεις.  Γιατί ο τρόπος που θα διατυπώσεις το πλάνο σου σήμερα, είναι ο τρόπος που θα ενεργήσεις αύριο.

 

7 σχόλια:

Money είπε...

Εξαιρετικότατο άρθρο.

TheHawk είπε...

εισαι σε καλό δρόμο αγαπητέ...χαχαχα...(λεμε κ καμμια μαλακια να περάσει η ώρα)...χαχα..

να σαι καλα...

Καγκελάριος είπε...

Ακριβώς. Έτσι...

μπαρμπαλιας είπε...

τωρα τελευταια που μας δουλευουνε ψιλο
γαζι στο μαϊμουδιαρικο....
καλως το εθεσες

ΚΩΣΤΑΣ G είπε...

Αψογο...!!!

Ανώνυμος είπε...

Καλημέρα σας , πόσο δίκιο έχετε στο άρθρο σας μα από ποια πλευρά ήσασταν και βλέπατε τι έκανα (παλαιότερα) χαχαχα


έξοχος όπως πάντα , συγχαρητήρια για την ευστοχία σας και τον τρόπο που το αποδώσατε

ArTaXiA είπε...

Φίλοι μου, ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια. Η τρέχουσα περίοδος ενδείκνυται για άσκηση επί χάρτου σε όσα η παρούσα ανάρτηση υποδεικνύει και όπου αγχίνοια και οξυδέρκεια οφείλουν να συμπορεύονται με τον επενδυτή.