Κυριακή, 30 Μαρτίου 2014

Αρκουντής (Μπέρης ο κοινός)

Option traders (επάνω), θωρακισμένοι απέναντι στις αρκούδες (κάτω), χάρην στις delta neutral στρατηγικές τους.


 
Ορισμός του Bear Market (Εις την Αγγλικήν):
 
A market condition in which the prices of securities are falling, and widespread pessimism causes the negative sentiment to be self-sustaining. As investors anticipate losses in a bear market and selling continues, pessimism only grows. Although figures can vary, for many, a downturn of 20\% or more in multiple broad market indices, such as the Standard & Poor's 500 Index, over at least a two-month period, is considered an entry into a bear market.

Φίλοι μου καλοί κι αγαπημένοι!

Σίγουρα έχουμε πολύ καιρό να δούμε bear market.  Και για του λόγου το αληθές εδώ:

 
 
Ας ρίξουμε μια ματιά και στους φίλους μας στο επέκεινα:
 

 
 Στη λύπη μαζί, αλλά στη χαρά χώρια....
 
Θα μου πείτε, άλλες οικονομίες, να μην συγχέουμε τα μήλα με την καμήλα και τέτοια.  Εντάξει!  Δεν θα διαφωνήσω.  Τα τελευταία δύο χρόνια πολλοί φίλοι μου, αλλά κι εγώ προσωπικώς κερδίσαμε αρκετά καβαλώντας την τάση, και εκμεταλλευόμενοι την κάθε βύθιση για επιπλέον αγορές.   Ήταν μια τακτική που απέδωσε, επειδή η αγορά μας δεν βρέθηκε τους τελευταίους εικοσιτόσους μήνες σε bear market.  Περισσότερα για το πως βγαίνει χρήμα στις διορθώσεις εδώ:  (http://artaxia.blogspot.gr/2008/09/bottom-fishing.html).  Ωστόσο, υπάρχει ένα λεπτό σημείο:  Κανείς ποτέ δεν μπορεί να γνωρίζει εκ των προτέρων αν ένας αρνητικός μήνας είναι μια ακόμη διόρθωση, ή η απαρχή μιας πτωτικής αγοράς.  Ας ορίσουμε και τη διόρθωση, για να ξέρουμε περί τίνος ομιλούμε (πάντοτε εις την Αγγλικήν, τι τα πήραμε τα Lower)
 
A bear market should not be confused with a correction, which is a short-term trend that has a duration of less than two months. While corrections are often a great place for a value investor to find an entry point, bear markets rarely provide great entry points, as timing the bottom is very difficult to do. Fighting back can be extremely dangerous because it is quite difficult for an investor to make stellar gains during a bear market unless he or she is a short seller.
 
Τι υπαινίσσεται εδώ ο αγγλόφωνος;  Πως, αν είσαι bottom fisher και σου κάτσει αρκούδα αντί για διόρθωση, άντε και καλή ψυχή!   Unless, λέει είσαι short seller...  Εισάγει δηλαδή εδώ ο ποιητής μία νέα, ντελικάτη, αβρή έννοια, αυτή του σόρτη!  Περισσότερα εδώ:  (http://artaxia.blogspot.gr/2009/08/blog-post_20.html).
 
Προ έτους, σε αυτό εδώ το ιστολόγιο είχα καταθέσει την άποψη μου σχετικά με τον πεσιμισμό, μια κατάσταση η οποία συγχέεται με το σορτάρισμα, διατεινόμενος πως όταν φθάσει εκείνη η θλιβερή ημέρα που όλα θα σταματήσουν κι ο καπιταλισμός αποδομηθεί με πάταγο, κανείς δεν θα είναι ευτυχής συμπεριλαμβανομένων των σορταρισμένων: (http://artaxia.blogspot.gr/2013/03/1.html).
 
Σήμερα, θα προσπαθήσω να εξηγήσω πως και ο secular bull μπορεί να είναι το ίδιο ανόητος με τον τύπο που περιφέρεται στην πλατεία Συντάγματος με το πλακάτ που γράφει "Μετανοείτε"!  Εν αρχή ην η τάση.  "Τα Χρηματιστήρια είναι φτιαγμένα για να ανεβαίνουν", έλεγε το πρώτο μου αφεντικό, σαράφης κατ' επάγγελμα, ραντιέρης κατ' ουσία.  Αυτό που παρέλειπε να αναφέρει ήταν πως ναι, τα χρηματιστήρια ήταν "φτιαγμένα για να ανεβαίνουν" επειδή υπάρχει το "Index Bias", η τακτική του να βγαίνουν περιοδικώς από τους δείκτες οι χειρότεροι και να εισέρχονται οι καλύτεροι.  Αν δηλαδή ο δικός μας "Γενικός" διατηρούσε την αρχική του σύνθεση, με Λέκκα, Τσιμέντα Χαλκίδος, Ελαΐδες και Βιοσώλ, δεν θα βρισκόταν στο 1350, αλλά ούτε στο 35...  Επίσης, όταν διαβάζουμε για υπεραξίες μετοχών τα τελευταία 100 χρόνια ας πούμε, το γράφημα 9 φορές στις 10 είναι του Dow, όχι της Τσαρικής Ρωσσίας, ούτε της Αργεντινής.  Μάθημα πρώτο λοιπόν:  Κάποιο χρηματιστήριο μπορεί να έχει ανοδική πορεία για 120 χρόνια, αυτό δεν σημαίνει πως θα έχουν όλα και πολύ περισσότερο δεν σημαίνει πως αντίστοιχη πορεία θα έχει και το χαρτοφυλάκιο σας.  Γνωρίζετε τι περιελάμβανε ένα blue chip χαρτοφυλάκιο 100 χρόνια πριν;  Μετοχές σιδηροδρόμων, τσαρικά ομόλογα, μετοχές ορυχείων, τηλέγραφο...   Όλα σημέρα defaulted με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.  Η Αργεντινή στις αρχές του προηγούμενου αιώνα ήταν το hot spot για δουλειές, μια γη της επαγγελίας, ο δικός μας Ωνάσης ξεκίνησε την καριέρα του στο Buenos Ayres (ως τηλεφωνητής υποκλέπτοντας συνομιλίες πελατών και παίζοντας στις αγορές με αυτές). 
 
 
 
Η νέα παγκόσμια τάξη θέλει πάση θυσία σταθερό οικονομικό περιβάλλον.  Κι όταν γράφω "πάση θυσία" κυριολεκτώ.  Έχοντας περάσει κραχ, αθετήσεις χρεών, πετρελαιακή κρίση, φούσκες και φουσκάλες, η οικονομική ελίτ αυτού του αιώνα θα σε συντρίψει αν καταλάβει πως πας να της χαλάσεις τη σούπα. Αν δεν μπορεί να σε εξουδετερώσει επειδή είσαι πολύ μεγάλος (καμμιά σχέση με εμάς εδώ), τότε θα σε βοηθήσει να σωθείς (βλ. Long Term Capital Management LTCM).  Aυτά είναι τα χειρότερα νέα για τον σόρτη.  Ποιος τολμάει να πάει ενάντια στη θέληση των μεγάλων;  Ψάχνεις ευκαιρία π.χ. να σορτάρεις ρούβλια και κονομάς;  Μόλις γίνεις συστημικός θα συμβούν τα εξής:  Είτε θα απαγορευτεί το σορτάρισμα στο ρούβλι, είτε θα σου αυξήσουν το margin Χ3.  Η σταδιοδρομία σου μόλις τελείωσε.  Καλή τύχη στο "Κεπαμπτζίδικον ο Αρίστος".  Όσο όμως, η παγκόσμια οικονομική ελίτ έχει συμμάχους, κυβερνήσεις, νομοθέτες, ρυθμιστικές αρχές, τόσο εσύ, ο ρομαντικός και συνάμα αδέκαστος σόρτης έχεις φύλακα το "πεπρωμένο". 
 
Αυτό που εγώ ονομάζω "πεπρωμένο" ο Taleb το αποκαλεί "Μαύρο Κύκνο" και οι πελάτες μου "γκαντεμιά".  Είναι αυτό που δίνει λόγο ύπαρξης στο σορτάρισμα΄ το αναπάντεχο, το μη αναμενόμενο, το εξωπραγματικό.
 
Δεν θα σας κουράσω όμως άλλο προς ώρας. 
 
(Συνεχίζεται)