Παρασκευή, 28 Φεβρουαρίου 2014

Amateurs

Σήμερα αγαπητά μου παιδιά θα μιλήσουμε για όλους εσάς. Εσάς, που καταπιάνεστε με κάτι "για να περνάει η ώρα και να βγάζουμε και κανένα χαρτζιλικάκι", εσάς που είστε "λίγο από επενδυτές, λίγο από παίκτες", εσάς ντε΄ που ανάμεσα σε δουλειά, γυναίκα, παιδιά, εγγόνια, παιχνίδια του θρύλου, βόλτες και γκόμενα, κοιτάτε και καμιά οθόνη. 
 
Εσείς λοιπόν καλά μου παιδιά -το ξέρετε πως σας αγαπώ δα- είστε το θέμα αυτού του κειμένου, και θα σας εξομολογηθώ πως μια ολόκληρη βιομηχανία παραπλάνησης με στόχο την εκμετάλλευσή σας είναι δομημένη πάνω στον ερασιτεχνισμό σας.
 


Καταρχάς, όλα ξεκινούν από τον ψυχολογικό παράγοντα. Τι χαρακτηρίζει έναν ερασιτέχνη;  Η επιδερμική, σπασμωδική, μη συστηματική, μη συγκροτημένη ενασχόληση με ένα αντικείμενο.  Αυτό λοιπόν δημιουργεί αυτομάτως την ανάγκη της γνώμης της "αυθεντίας", κάποιου που θα προσθέσει στον ερασιτέχνη αυτό που του λείπει, θα μαζέψει τις σκόρπιες πληροφορίες, θα καθοδηγήσει τη σκέψη, θα εκπαιδεύσει ενδεχομένως.  Σε αυτό το σημείο είναι που ξεκινά η εκμετάλλευση του ερασιτέχνη, όπου ο ερασιτέχνης των χρηματιστηρίων, όπως και ο ερασιτέχνης τραγουδιστής, ερασιτέχνης ζωγράφος, ή ερασιτέχνης οργανοπαίκτης, αποτελεί το πλανγκτόν της τροφικής αλυσίδας.
 
Ας πούμε πως γρατζουνάτε κιθάρα.  Διασκεδάσατε απίστευτα στο πάρτυ της ξαδέλφης Μαριγούλας που ο κουμπάρος Νότης έπιασε το όργανό του κι όλοι τραγουδούσατε μισομεθυσμένοι μπροστά στο τζάκι μέχρι να σας φέρει την αστυνομία ο αποκάτω.  Θέλετε να μάθετε να παίζετε καλή κιθάρα.  Ξεκινάτε μαθήματα.  (Εδώ κάποιος που ξέρει ήδη κιθάρα θα σας εκμεταλλευτεί, δεν μπορείτε να γνωρίζετε αν θα σας διδάξει, αν γνωρίζει να διδάσκει, ή αν τα χρήματα σας θα πιάσουν τόπο).  Μετά, θα χρειαστείτε μια "καλή" κιθάρα.  Ο έμπορος μουσικών οργάνων θα σας εκμεταλλευτεί επίσης.  (Το ίδιο θα κάνουν και οι κάθε είδους "έμπειροι" που τα παίρνουν από κάποιους για να προωθούν κάτι, οι bloggers που "συμπαθούν" κάποιες μάρκες ένταντι άλλων, ακόμη και το Google που πληρώνεται για να σας δείχνει κάποια αποτελέσματα πάνω στην κατάταξη).  Στην πορεία σας αυτή, όλοι θα σας λένε πόσο καλά τα πηγαίνετε και τι πρόοδο έχετε κάνει, αν δε, δεν έχετε καμιά πρόοδο, θα σας υπενθυμίζουν τα καλά της οργανοπαιξίας, τι μπορείτε να επιτύχετε αν επιδείξετε επιμέλεια και άμιλα και τέτοια.  Αποτέλεσμα:  Η δική σας τσέπη αδειάζει και των υπολοίπων γεμίζει, και ουδείς ενδιαφέρεται αν τελικά θα παίζετε καλή κιθάρα, δεν είναι αυτό το ζητούμενο.  
 
Όπου "κιθάρα" μπορείτε να βάλετε, "άρχισα να γυμνάζομαι", "ξεκίνησα ποδήλατο", "μαθαίνω κινέζικα", "κάνω γιόγκα", "ψυχαναλύομαι."  Ολόκληρο το σύστημα εκπαίδευσης/επαγγελματικής κατάρτισης είναι δομημένο πάνω σε τέτοιους "ερασιτεχνισμούς":  Χθες ήμουν στην τράπεζα Πειραιώς, όπου μια χαριτωμένη δεσποινίδα τραπεζουπάλληλος, διέκοψε τη συνομιλία που είχα με τον διευθυντή για να ρωτήσει αν η αποστολή εμβάσματος στις ΗΠΑ, έχει προμήθεια μετατροπής.  Ο διευθυντής, της εξήγησε στοργικά (η ακριβής μεταξύ τους σχέση ελέγχεται), πως το μόνο που έχει να κάνει είναι να πληκτρολογήσει το ποσό στο σύστημα και η αντιστοιχία σε δολάρια υπολογίζεται αυτομάτως.  Αναρωτήθηκα εντόνως, γιατί μία τράπεζα που δεν εμπιστεύεται στους υπαλλήλους της ούτε μια διαίρεση της τετάρτης δημοτικού, ζητά πτυχίο για να τους προσλάβει, για να καταλήξω στο συμπέρασμα πως απλώς εξασφαλίζεται πως φτωχοί, κακόμοιροι και προερχόμενοι από "περίεργα" περιβάλλοντα δεν θα γίνουν ποτέ υπάλληλοι τράπεζας.  (Ουσιαστικά κρατάμε μυστήριους και κακοποιά στοιχεία εκτός, τέτοιοι δεν έχουν ούτε χρόνο, ούτε μυαλό, ούτε χρήματα για σπουδές).
 
Τι μπορεί όμως να σημαίνει "επαγγελματίας trader"; 
 
Πρωτίστως, ο επαγγελματισμός δεν έχει σχέση με σπουδές.  Σε κανένα πανεπιστήμιο δεν σας μαθαίνουν πως να κερδίζετε χρήματα.  Σπούδασα συνολικά καμιά 10αριά χρόνια τα περί των αγορών.  Διδάχτηκα από ιστορία της τέχνης και όπερα μέχρι θεωρία χαρτοφυλακίου και χρηματοοικονομική ανάλυση, ενώ τα πιο εξειδικευμένα μαθήματα περιελάμβαναν candlesticks και αριθμοσειρές στην ανάλυση τάσεων.  Όλα αυτά βέβαια, δεν μπορούν να μου προσθέσουν τίποτα στο βασικό ένα, μοναδικό και άκρως απαραίτητο εφόδιο που οφείλω να έχω:  Αισθητήριο της τάσης.    Καμιά πανεπιστημιακή γνώση δεν θα σας δώσει την ικανότητα του να είστε στη σωστή πλευρά.  Συνεπώς, ο επαγγελματίας trader μπορεί να είναι από παπάς μέχρι υπουργός άμυνας (βλ. Hillary, λέμε τώρα).
 
Ο επαγγελματισμός δεν έχει σχέση με ενημέρωση.  Παρακολουθείτε δεκαπέντε ιστολόγια το Bloomberg (βλ. και εδώ:  http://artaxia.blogspot.gr/2014/02/its-on-bloomberg-stupid.html), τρεις τέσσερις "ψαγμένους" (τον φραπεζίτη ας πούμε:  http://artaxia.blogspot.gr/2011/09/frapezitis.html), και συνομιλείτε στο τηλέφωνο καθημερινώς με τον φίλο μου Michele: (http://freeforumstocks.blogspot.gr/), αλλά παρ' όλα αυτά στο τέλος του χρόνου είστε μείον;   Προφανώς και δεν φταίει το κενό ενημέρωσης, αλλά η ικανότητα σας να αντιλαμβάνεστε πέρα από κάθε γραμμή και κάθε φράση και κάθε ατάκα που χρησιμοποιείται.  Καταλαβαίνουμε όλοι ας πούμε πως ο Λεωτσάκος έχει καλύτερη ενημέρωση από εμένα κι εσένα, αλλά παρ' όλα αυτά ούτε γρόσι στο πουγκί. Συνεπώς, κάτι άλλο παίζει...
 
Ακουλουθείτε άλλους επαγγελματίες, χωρίς καμία επιτυχία;  Λογικότατο!  Είδατε ποτέ τη Morgan Stanley να βγάζει ανάλυση που αντί για ασυναρτησία του τύπου:  "Bullion will fall to $1,050 in the next 12 months as the U.S. central bank pares stimulus, Goldman analysts wrote in a Jan. 12 report", να λέει: "Today, our guys from the prop trading desk have been byuing strongly June Gold, due to our team's forecasts about Crimea's escalating conflicts.  We are going to buy, no less than 2000 contracts as of today alone.";  Η δεύτερη πληροφορία/εκτίμηση δίνει κέρδη σε σας, η πρώτη στον επαγγελματία.  Και όχι, ο επαγγελματίας δεν είσαι εσύ αγαπητό μου παιδί.  Το πιο απίθανο πράγμα, το διάβασα τις προάλλες καθώς κοιτούσα αυτό το στολίδι:
 
 
"Concerns about Greece’s deteriorating fiscal health weighed on the carbon credit market in the month since slower economic growth translates into lower industrial activity and therefore less of a need for additional carbon credits among certain factories that may otherwise cross their determined threshold."
 
Αυτά μας έλεγε ο έκριτος Michael Johnston πίσω το 2011, στο επίσης έγκριτο "Seeking Alpha."  Ότι δηλαδή, κλείνοντας στην Ελλάδα, ο Fokas, η Neoset, οι "Μερακλήδες" στην Κολωκοτρώνη και ο φίλος μου ο Λευτεράκης με τα είδη προικός στην Αιόλου, θα δημιουργούσαν τέτοια πίεση στα δικαιώματα ρύπων που έστειλαν αυτό το ETN 25% κάτω εκείνον τον Ιούνιο.
 
Δεν θα μακρυγορήσω όμως άλλο, σχετικά με το τι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ!
 
 
Ιδού μια ωραιότατη λίστα για εκτύπωση και καδράρισμα στο χώρο του κάθε ερασιτέχνη.  (Αν θέλετε τη χτυπάτε και τατουάζ!)
 
  1. Το σωστό επαγγελματικό trading είναι fulltime απασχόληση. 
  2. Το trading μαθαίνεται, το εξασκείτε, κοστίζει σε χρήμα και ψυχολογική διάθεση.
  3. Να είστε προετοιμασμένοι για εκατοντάδες αποτυχίες, μέχρι το P/L σας να μπορεί να πιστοποιήσει πως είστε πραγματικός, επαγγελματίας trader.
  4. Αν θέλετε να είστε trader, θα πάψετε να είστε ο,τιδήποτε άλλο.  Δεν θα είστε επενδυτής, δεν θα απασχολείστε αλλού, δεν θα έχετε φίλους, η γυναίκα σας πιθανότατα να σας χωρίσει.  Πάρτε το παράδειγμα του σεβάσμιου Michael Berry εδώ:  http://www.vanityfair.com/business/features/2010/04/wall-street-excerpt-201004
  5. Δεν θα βιοπορίζεστε από το trading.  Αυτό ίσως ακούγεται οξύμωρο, αλλά "μεροκάματο" και "trading" είναι ασυμβίβαστοι όροι.  Όλοι όσοι βασίστηκαν στο trading για τον επιούσιο απέτυχαν.  Να έχετε εξασφαλισμένους πόρους για τουλάχιστον 18 μήνες ανεργίας, προτού δείτε τα πρώτα αποτελέσματα από το trading.  (Κι ίσως να είμαι και επιεικής με τον χρονικό ορίζοντα).
  6. Η αποτυχία να γίνει η καλύτερη σας φίλη:  Αν κερδίζετε στην αρχή να ανησυχήσετε.  Αν κερδίζετε για μεγάλο χρονικό διάστημα να πανικοβληθείτε.  Αν δε, κερδίζετε συνεχώς τελευταία, σταματήστε το trading, πάρτε τα λεφτά και φύγετε.  Δεν είστε καλός, είστε απλώς τυχερός.  Οι περιουσίες οφείλονται σε λίγες και υπερβολικά κερδοφόρες πράξεις, όχι στο "σήμερα έκανα 25 αγοραπωλησίες και μου βγήκαν όλες."  Αντίθετα, αν χάσατε τα τελευταία 25 trades μην ανησυχείτε διόλου."
  7. Μην μπερδέψετε ποτέ την τύχη σας με ικανότητα.  Κι αν το έχω ξαναπει αυτό εδώ στο SicTransit.  Λίγο παρακάτω, στο στέκι του long, κάθε μέρα ανοίγουν σαμπάνιες.  Οι ίδιοι, οι ίδιοι όμως, έκλαιγαν πριν μήνες που ο δείκτης έφαγε 15% πτώση σε μερικές συνεδριάσεις.  Ηθικό δίδαγμα:  Ήμουν long, είμαι long και θα είμαι long, φορέβα εντ έβα δεν σημαίνει είμαι καλός, ακόμη κι αν κλείνω θέσεις κι ανοίγω.  Είμαι απλά καβάλα σε μια τάση που τυχαίνει (έμφαση στο ΤΥΧΑΙΝΕΙ) αυτήν την συγκεκριμένη περίοδο να είναι η κυρίαρχη.
  8. Μην είστε σκόρπιος.  Το trading θέλει ξεκάθαρους στόχους. Κι ο διαλογισμός βοηθάει!  Ανακαλύψτε σε ποιο asset class είστε πραγματικά καλός και επικεντρωθείτε εκεί.  Αν είστε καλός σε μετοχές "υποδομών και κατασκευών", μην παρασυρθείτε από την άνοδο του καφέ στο CBOT.  Εσείς θα παίζετε αυτό που ξέρετε καλά.  (Με την καλή έννοια πάντοτε).
  9.  
 
 
 
 
Αφουγκραστείτε για λίγο και ενδοσκοπήστε!
 
Είστε στ'αλήθεια αφοσιωμένοι στο trading;  Μήπως, απλώς γεμίζετε το χρόνο σας;  Μήπως, θέλετε μια απασχόληση για να αισθάνεστε πως κάνετε κάτι;  Είστε πρωην χαρτοπαίκτες, στοιχηματάκηδες και βρήκατε το trading ως λύση για αυτή σας την έξη επειδή είναι αποδεκτότερο κοινωνικά; Μήπως βγήκατε πρόσφατα στη σύνταξη και δεν γουστάρετε το μπριτζ;  Έχετε εξασκηθεί;  Πόσες ώρες την ημέρα ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ για το trading;  Πότε ήταν η τελευταία φορά που κλειστήκατε στο γραφείο σας και ΜΕΛΕΤΟΥΣΑΤΕ εκείνη τη μετοχή που σας κέντρισε το ενδιαφέρον με τόσο ζήλο που όταν ξανακοιτάξατε το ρολόϊ, συνειδητοποιήσατε πως είχαν περάσει 5 ώρες;  Σας συνέβη ποτέ να τελειώνετε τη μέρα σας με 100% αποτυχία, χιλιάδες ευρώ ζημιά και να λέτε:  It's only money, δεν θα μου λείψουν κιόλας!  Μπορείτε να είστε ατάραχοι; 
 
Σκεφτείτε!
 
Και πάψτε να είστε ερασιτέχνες.  Η εναλλακτικά αποδεχτείτε το και αντιμετωπίστε το trading όπως εγώ αντιμετωπίζω το ψάρεμα.  Έναν τρόπο για να περνά κανείς ευχάριστα την ώρα του.  Ξέρετε, στις ΗΠΑ, υπάρχουν οργανωμένα πακέτα για ψαράδες με σκάφη ανοικτής θαλάσσης για την υπέρτατη εμπειρία.  Οι συμμετέχοντες πληρώνουν ακόμη και 4000 δολάρια για κάτι ανάλογο.  Βεβαίως, στην τιμή, συμπεριλάμβάνονται ποτά, γεύματα και καλλίγραμες σερβιτόρες.  Είναι βέβαια, ένα προϊόν που απευθύνεται σε ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ.  Οι επαγγελματίες ψαράδες, θαλασσοπνίγονται στα στενά του Βερύγγιου.  Οι πρώτοι πληρώνουν, οι δεύτεροι αμοίβονται.
 
Choose Sides!

Πέμπτη, 6 Φεβρουαρίου 2014

It's on the Bloomberg Stupid!

Αυτό το κείμενο θα μπορούσε και να τιτλοφορείται "Επιμύθιον της Αγελαίας Συμπεριφοράς", με την έννοια πως τελικά οι ιθαγενείς επιδεικνύουν την ίδια ικανότητα αντίληψης που επιδεικνύει ένα βόδι, το οποίο αρχίζει να τρέχει επειδή απλώς το ίδιο έπραξε και το διπλανό του.
 
Αφορμή τι άλλο;  Το Bloomberg!
 
Όπου, μπορούμε να αντικαταστήσουμε τη λέξη "bloomberg" με άλλες ομοούσιες, όπως η λέξη "βίβλος", "τα λόγια του προφήτη", "οι βέδες", προκειμένου να αντιληφθούμε πόση δογματική αυθεντία πρέπει να κρύβεται πίσω από κάθε είδηση που προβάλλεται από το συγκεκριμένο μέσο.
 
Η ανάρτηση μιας είδησης στο bloomberg ενίοτε επιφέρει στις χρηματιστηριακές κοινότητες αντιδράσεις ανάλογες με τον σκύλο του Pavlov.  Τι σημασία έχει αν μια είδηση δεν είναι καν είδηση, αν απλώς αναπαράγεται μια πληροφορία ήδη γνωστή, ή κάποιος ασημαντίδης είπε κάτι άνευ πραγματικής ουσίας, αν το δούμε στο bloomberg, θα το ασπαστούμε ανευ όρων.
 
Πώς λειτουργεί το Bloomberg (Εικ.1)

Αν δε, έχουμε το προνόμιο να ζούμε "στην ομορφότερη χώρα του κόσμου" (sic), τότε τέτοιες Pavloφιες συμπεριφορές είναι εκ των ουκ άνευ.  Διότι "29 κατασκευαστές πλυντηρίων συνιστούν αγορές ενώ πέφτουν σοβάδες, κόσμος θαλασσοπνίγεται κι όλοι χρωστάμε.  ΑΥΤΟΙ ΞΕΡΟΥΝ!
 
Δεν λέω να μην αγοράσουμε προς Θεού!
 
Δεν θα βγω να αγοράσω Ελλάδα;  Εδώ πούλησα το χρυσό μου, τα ασημικά της γιαγιάς και αγόρασα bitcoin.  Την Ελλαδάρα θα αφήσω εκτός χαρτοφυλακίου;  Δεν θα αγοράσω εγώ, τώρα που η χώρα δεδήλωκε πρωτογενές πλεόνασμα;  Ανείσπρακτο μεν, καταγεγραμμένο δε!  Δεν θα ξαναγοράσω εγώ μετοχές τώρα που το ποτάμι δεν "γυρίζει πίσω", η ανεργία επιτέλους παρουσίασε μείωση 0,3%, ο δείκτης επιχειρηματικότητας πέρασε το 50 έπειτα από 54 μήνες κι η Κεφαλλονιά σε λίγο θα είναι ακατοίκητη;  Τι είμαι εγώ που έβγαλα 300% από την Ελληνική αγορά τους τελευταίους μήνες κι αποφάσισα να τα πουλήσω σχεδόν όλα και να "ψαχτώ" αλλού;  Θεομπαίχτης είμαι; 
 
 
 
Πίσω όμως στο θέμα μας!
 
Πριν δυο δεκαετίες, τότε που ήμασταν ακόμη περισσότερο ιθαγενείς (με κόκαλα τρυπημένα στη μύτη τύπου), αρκούσε ένα τετράστηλο στη "Χρηματιστήριο" για να φύγει ο τελειωμένος σου τίτλος από τις 30 δραχμές και να ζήσει τη ζωή του blue chip για καμμιά βδομάδα.  Μετά, επέστρεφε στις 30 και τερμάτιζε στις 18, γιατί εντωμεταξύ είχαν μπει κι άλλοι μέσα.
 
Θυμάμαι πόσο πολύ μας ένοιαζε τότε αν "τα Σκόπια θα λέγονται Μακεδονία", αν η Ελτράκ αποφάσισε στη Γ.Σ. την "αγορά ίδιων μετοχών", αν ο Κόκαλης ανάρωσε από το βηχαλάκι που τον ταλαιπωρούσε, αν ο "Χοντρός" αγόρασε κλωστές σήμερα, κι αν η "Διώρυγα" θα ξανάμπαινε στο ταμπλώ.
 
Θυμάμαι την ταπείνωση που ένιωσα κάπου το '96 όταν παρουσίαζοντας στον πελάτη εικοσέλιδη ανάλυση για το καμάρι του Μπελέ, με forecast προσομοιωμένα στο matlab για την τιμή της γαμοτσιπούρας, το μόνο που είχα να εισπράξω ήταν το σχόλιο:  "Αν είναι τόσο καλή αυτή η εταιρεία γιατί ο "Κερδοσκόπος" δεν την γράφει πουθενά; 
 
 
Είδωλα άλλων Εποχών
 
Είχα την αίσθηση πως 12 χρόνια με το Ευρώ κι άλλα τόσα "αναβαθμισμένοι" σε ώριμη αγορά, είχα την πεποίθηση πως καμιά εκατοστή εγκυκλίους της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς αργότερα, έπειτα από μια Mifid, και τρεις χρηματιστηριακούς κύκλους, αυτοί οι απόλυτοι κάφροι θα είχαν ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ μάθει να ξεχωρίζουν την είδηση από την άποψη, το νέο από τη φήμη, αλλά ΦΕΥ!
 
Πίσω όμως στο εγκυρο Bloomberg...
 
Στην Ελλάδα του 2014, τα γκαρσόνια δεν παίζουν πια στο χρηματιστήριο.  Οι παραχρηματιστηριακές στήλες έχουν αντικατασταθεί από μερικούς γραφικούς που περιφέρονται στα fora διαλαλούντες δημόσιες προτάσεις που ποτέ δεν γίνονται (του Άβακα ντε), χρεωκοπημένες τράπεζες που θα απογειωθούν (σε άλλο, παράλληλο σύμπαν η ΜΙΓ λέγεται ΕΤΕ), και "ειδήσεις" σε αποκλειστικότητα (Σύβοτα's calling). 
 
Στην Ελλάδα του 2014, οι μπροκεράκοι έχουν αντικατασταθεί από το "ο Χρηματιστής μου, μου είπε πως είναι στο Bloomberg."  Τι μπορεί να είναι στο bloomberg;  Μπορεί να είναι κάτι που πριν 10 μέρες ήταν ας πούμε στην "Καθημερινή."  Η "Καθημερινή" μπορεί να χρησιμοποίησε την ίδια ακριβώς πηγή, τον ίδιο τύπο, του οποίου του πήραν συνέντευξη, η οποία και δημοσιεύτηκε στο Κυριακάτικο φύλλο.  Net effect on the market;  NIL!  Το Bloomberg μπορεί να πάρει δυο φράσεις του τύπου από εκείνο το Κυριακάτικο φύλλο και να τις χτυπήσει alert δυο εβδομάδες αργότερα.  Net Effect on the market; +2.23%.  Γιατί;
 
Γιατί το Bloomberg είναι ΤΟ ΚΟΡΑΝΙ!
 
Ας πούμε πως εκατό από εμάς έχουμε το προνόμιο να μας καλέσει ο Μοbius σε συνέδριο, όπου θα μας ανακοινώσει πως είδε την Παναγιά τη Σουμελά δακρυσμένη να του λέει πως πρέπει να φτιάξει ένα "Γreek Titans Slashing Pumpkins Fund™" Ας πούμε πως μετά από αυτήν την πληροφορία τηλεφωνούμε σε όλους όσους ξέρουμε και τους ξορκίζουμε να αγοράσουν.  Μια εβδομάδα μετά, οι μισοί από όσους καλέσαμε μας έχουν γράψει στα παπάρια τους, δυο ντουζίνες, έχουν ρίξει κανένα ταλληράκι, μόνο και μόνο επειδή έχουμε κουμπαριές και δεν θέλουν να χαλάσουμε τις καρδιές μας και ένας, άντε το πολύ δύο, έβαλαν serious money στην αγορά μας.  Αποτέλεσμα;  +0.40% την πρώτη μέρα και -1% την τέταρτη επειδή έληξε και το Τ+3 δηλαδή.
 
Ένα μήνα αργότερα, η αγορά είναι ακούνητη κι εμείς αισθανόμαστε και μαλάκες δηλαδή.  Έχουμε εκτεθεί απέναντι στους φίλους και πελάτες μας.  (Βγαλμένο από τη ζωή αυτό)
 
Στο μεταξύ, ένας από τους πελάτες μας που πήγε στη θεία του στο Σικάγο, τρώει παστράμι στην Dinah, "Η ΩΡΑΙΑ ΕΛΛΑΣ", όπου όλως τυχαίως βρίσκεται ο Tom Keene γιατί τον έπιασε λάστιχο μισό μίλι παρακάτω.  (Για όσους δεν ξέρουν ο Tom Keene είναι το αντίστοιχο του Μωυσή επί της γης)  Πάει λοιπόν, του ζητάει ένα αυτόγραφο και κουβέντα στην κουβέντα, του λέει και για μια χώρα στην άλλη άκρη του πλανήτη που χαϊρι δεν έχει, προκοπή δεν έχει, αλλά ένας τύπος με τρελή φαλάκρα θα της φτιάξει fund.  Την επόμενη μέρα στο Bloomberg Surveillance, ανάμεσα στις τσαχπινιές με τη Scarlet Fu o Tom λέει για το Fund.
 
Τρία λεπτά αργότερα, ο εικοσιπεντάρης έχει ανέβει 27 πόντους και ο τζίρος έχει πενταπλασιαστεί.  Δύο ημέρες αργότερα, η αγορά έχει πάρει 16% σωρρευτικά.
 
Εμείς, που στο μεταξύ έχουμε πουλήσει κι αυτά που πήραμε τότε, καταλήγουμε αποσβολωμένοι με τον κλασσικό ελληνικό τρόπο:
  



 
Άντε και του Χρόνου!