Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2014

Εγχειρίδιον Επενδυτού Έκτακτης Ανάγκης

Επτά ημέρες πριν, ξημέρωνε Κυριακή.   Ο καιρός που απέμενε ως τις ημέρες των Χριστουγέννων, προμηνυόταν ήρεμος.  Οι τελευταίες εβδομάδες του χρόνου είναι η στιγμή που οι traders των μεγάλων οίκων υπολογίζουν τα bonus τους, οι θεσμικοί κάνουν τα γυρίσματά τους, ενώ εμείς, οι υπόλοιποι παίκτες χαλαρώνουμε γνωρίζοντας πως η μεταβλητότητα θα είναι αμελητέα.   Ταξιδιωτικά φυλλάδια, ιδέες για ψώνια, προτάσεις για reveillon (http://www.soiree31decembre.fr/)...
Κάτι τέτοια βλέπει ο Θεός και ξεκαρδίζεται στα γέλια.  Κι όταν ο Θεός γελάει συμβαίνει αυτό:

Ελληνική Κεφαλαιαγοράρα

Και αυτό:
Πετρελαιάρα



Κι αυτό:

Πανευρωπαϊκός 500άρης Γκράντε
Μέχρι να κλείσει η εβδομάδα, όσοι έτυχε να βρίσκονται επενδεδυμένοι σε οιαδήποτε αγορά του κόσμου, έμοιαζαν με κοτόπουλο που το έχεις αποκεφαλίσει κι εκείνο συνεχίζει να τρέχει πέρα-δώθε.  Πιστεύω ακράδαντα πως οι μοναδικοί που δεν έχασαν χρήματα τις προηγούμενες ημέρες είναι οι ψεύτες.  Την Τετάρτη το πρωί έκανα το εξής σχόλιο:

"Στην μακρόχρονη πορεία μου μπροστά στις οθόνες είδα πολλά.  Είδα τους Τούρκους να αποβιβάζονται στα Ίμια και τη χώρα να ετοιμάζεται για σύρραξη, ωστόσο η αγορά δεν έπεσε 13%.  Είδα μια κυβέρνηση να παραιτείται για το όνομα "Μακεδονία" και η αγορά δεν έπεσε 13%.  Είδα υποτιμήσεις, τον πρωθυπουργό να δηλώνει από το Καστελλόριζο πως η Ελλάδα χρεοκόπησε, και να παραδίδει την εθνική κυριαρχία, και η αγορά δεν έπεσε 13%.  Είδα μνημόνια, Ζάππεια, κι άλλα μνημόνια, Ρώσσους να κυρήτουν χρεοστάσιο, αεροπλάνα να πέφτουν στη Νέα Υόρκη, εισβολές, βομβαρδισμούς και η αγορά ποτέ δεν έχασε 13% σε μια μέρα.  Τόσο πολύ φοβάστε τον Αλέξη πια;" 

Κι επειδή προσωπικώς δεν φοβάμαι τον Αλέξη περισσότερο απ' όσο φοβάμαι τη Goldman Sachs μπήκα εν συνεχεία αγοραστής.  Και πολλοί άλλοι από εσάς θαρρώ.  Κι έχω την αίσθηση πως δεν είστε και πολύ καλά σήμερα που γράφετε από -5% στην καλύτερη, ως -40% στην χειρότερη.  Γι αυτό θα σας αφιερώσω έναν μικρό μπούσουλα, να τον έχετε σε τέτοιες περιπτώσεις, ώστε να είμαστε παρέα για πολύ καιρό ακόμη και να μπορούμε να διαφωνούμε στα fora και στα ιστολόγια για πράγματα τόσο τετριμμένα όπως αν το fair value της ΜΠΕΛΑ είναι 12€ ή 15€, και όχι για τον αν θα μας έχουν μείνει κεφάλαια να επενδύσουμε το 2015. 


Στο κείμενο μου, που τιτλοφορείται "Πεπατημένη" (http://artaxia.blogspot.gr/2014/09/blog-post.html), είχα ήδη επισημάνει την σπουδαιότητα της ανορθόδοξης σκέψης εν ψυχρώ, σε αντιδαστολή με την συμβατικότητα του "ακολουθώ την τάση".  Στο κάτω-κάτω όλες οι τάσεις είναι σε ισχύ μέχρι να ανατραπούν, έτσι δεν είναι;  Και νιώσαμε όλοι καλά στο πετσί μας τι σημαίνει να ανατρέπεται μία τάση εν μία νυκτί.  Είμαι έτοιμος να αντιπαρατεθώ δημόσια με όποιον ασπάζεται την τραγική αμερικανιά "τα πράγματα αξίζουν την τιμή στην οποία γίνεται συναλλαγή σε αυτά."   Η αξία του σπιτιού μου στην Καλντέρα της Σαντορίνης δεν έπεσε επειδή η θέα δεν με ενθουσιάζει πλέον, αλλά μάλλον επειδή κάποιοι λιγότερο εύρωστοι οικονομικά από εμένα αναγκάστηκαν να πουλήσουν.  Ομοίως, η αξία μιας επιχείρησης είναι η απόδοση ιδίων κεφαλαίων που εξασφαλίζει για τους μετόχους της, συν τα πάγια της, εμπορεύσιμα και μη, και μείον τις υποχρεώσεις της.  Αντίστοιχα, η αξία του πετρελαίου δεν μπορεί να είναι χαμηλότερη από το κόστος άντλησης του, ακόμα κι αν αύριο δούμε στο Νymex μονοψήφιες τιμές.   Όταν ακούω πολιτικές καφρίλες του τύπου:  "Οι αγορές μίλησαν" και "οι αγορές δεν θέλουν τον τάδε", θέλω να πηδήξω μια μάντρα ωσάν τον Κούγια και να ουρλιάξω στους μέτριους πως οι αγορές είναι μηχανισμοί διευκόλυνσης συναλλαγών και άντλησης ρευστότητας, δεν είναι οργανισμοί τιμολόγησης, ακόμη κι αν είθισται να αξιολογούνται ως τέτοιοι.  Αν οι αγορές γνώριζαν, τότε οι ανάδοχοι δεν θα καθόριζαν τιμές νέας διαπραγμάτευσης,  οι χρηματοοικονομικοί σύμβουλοι δεν θα πληρωνόντουσαν εξαπλά νούμερα για να τιμολογήσουν εξαγορές και γεγονότα όπως φούσκες και κραχ θα ήταν τόσο άγνωστα όσο οι μαύρες τρύπες. 
Αγορές που χειραγωγούνται από πεντ-έξι μεγάλους παίκτες και δυο-τρεις κυβερνήσεις δεν μπορεί να λογίζονται ως προεξοφλητικοί μηχανισμοί, ούτε ως μηχανισμοί τιμολόγησης.  Διαφωνείς με αυτά που σου λέω;  Δοκίμασε τότε να παίξεις το Ελβετικό Φράγκο.  Παλιά, τότε που υπήρχαν ακόμη εραστές με χρηματιστηριακούς κωδικούς, μπορούσες να αγοράσεις Ελβετικά Φράγκα όταν φοβόσουν πως τίποτα δεν πηγαίνει όπως του πρέπει και δεν ήθελες να τρέχεις στις θυρίδες για χρυσό.  Αυτά πριν το 2009.  Γιατί τον Σεπτέβριο του 2009 η SNB αποφάσισε πως το 1,08 που είχε πάει το φράγκο σε σχέση με το Ευρώ δεν συνέφερε τη χώρα και σε δυο-τρεις ώρες πούλησε καραβιές χάρτινων, ουσιαστικά φωτοτυπημένων φράγκων πηγαίνοντας την ισοτιμία στο 1,20.  ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΡΑΤΗΣΕ ΕΚΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ.  ΦΟΡ ΕΒΑ ΕΝΤ ΕΒΑ.  Το αυτό συνέβαινε και συμβαίνει με την αγορά του χρυσού.  Σε κάθε, μα κάθε, μεμονομένη περίπτωση που η περιρρέουσα ανησυχία θα μπορούσε να οδήγησει το μέταλλο σε άνοδο, κάποιος στη Νέα Υόρκη πούλαγε ολόκληρη την παραγωγή χρυσού όλων των ορυχείων του πλανήτη ΣΕ ΜΙΑ ΜΕΡΑ.  Ήταν σαν να έλεγε στους ανησυχούντες:  "Θέλετε χρυσό;  Να!  Πάρτε χρυσό!"  Μια-δυο-τρεις, έμαθαν τα πρόβατα πως όταν ανησυχείς, δεν αγοράζεις φράγκα, δεν αγοράζεις χρυσό, πας κι αγοράζεις δολάρια και αμερικανικο και γερμανικό χρέος.  Αιώνες σοφίας του ανθρώπινου γένους, εξασφάλισαν πως σε περίοδο κρίσης, όταν η χώρα σου πάει για πόλεμο, όταν πάνε να σου πάρουν το σπίτι, όταν πέφτουν βόμβες, όταν άνθρωποι πεθαίνουν από λοιμούς, χρειάζεσαι κάτι μικρό που να εμπεριέχει μεγάλη αξία, να είναι σπάνιο, δύσκολο να παραχαραχθεί, και γενικά αποδεκτό ως μέσο συναλλαγής, κάτι σαν ένα ολοχρυσο κέρμα ας πούμε, ένα κέρμα που θα σου εξασφαλίσει πως κάποιος θα βρεθεί να στο ανταλλάξει με ένα πιάτο φαγητό, ένα κρεβάτι κάτω από στέγη και μια κουβέρτα.  Και αρκούσαν τρία χρόνια για να πειστεί ο κόσμος πως όταν καίγεται το διαμέρισμά του δεν θα πάρει μαζί του ένα πουγγί χρυσό, αλλά θα πάει να αγοράσει ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΩΝ ΗΠΑ.  Το ΧΡΕΟΣ!  Έχω την εικόνα:
Είναι χειμώνας.  Νύχτα με κρύο και χιονόνερο.  Χτυπάει η πόρτα.  Επίμονα και επιτακτικά.  "Ποιος είναι;" ρωτάω.  "Άνοιξε, καλέ μου άνθρωπε, δεν έχουμε που αλλού να πάμε", μια σπαραχτική φωνή.  Ανοίγω και τι να δω!  Ένα ζευγάρι ρακένδυτοι, μουσκεμένοι όσο δεν παίρνει με μια παλιοσακούλα, μέσα εκεί όλα τους τα υπάρχοντα, εκλιπαρούν για ένα πιάτο φαϊ.  "Τι έχετε να μου δώσετε για αντάλλαγμα", ρωτάω ωσάν άλλος Σκρουτζ.  "Δεν μας άφησαν και πολλά", μου αποκρίνονται εκείνοι σχεδόν τραυλίζοντας. "Αυτά τα κουρέλια είναι τα ρούχα μας και λίγα T-notes που είχαμε για ώρα ανάγκης.  Δυστυχώς, όμως θα πρέπει να περιμένεις ως αύριο που θα ανοίξουν οι τράπεζες, γιατί είναι σε άϋλη μορφή σε έναν θεματοφύλακα στο New Jersey.  Λυπήσου μας!"
Δεν ξέρω τι αντιπροσωπεύουν "οι αγορές" για σας, στη δική μου τη συνείδηση όμως είναι ένα παρεάκι καπάτσων περισσότερο, παρά ένα συλλογικό όργανο διαπραγμάτευσης αξιών.  Και ως τέτοιο το αντιμετωπίζω.  Μπλοφαδόροι, κατεργάρηδες που επωφελούνται από την αποχή των περισσοτέρων από τα χρηματιστήρια την τελευταία δεκαετία, για να κάνουν τα δικά τους. 
"Κι εμείς;"  θα με ρωτήσετε.... "Ποια η θέση μας σε όλα αυτά;  Σαν πρόβατα θα πάμε ανάμεσα σε λύκους;"



Συνεχίζεται....

Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

Τρολλιές

Ήταν Παρασκευή βράδυ, μια Παρασκευή που στο Αμέρικα λέγεται Black Friday.  Το NYMEX είχε κλείσει από τις εννιά παρά τέταρτο λόγω του εορταστικού ωραρίου εκεί, όταν ο φίλος Michele έβαλε το εξής σχόλιο θέλοντας να υπογραμμίσει ένα μεγάλο θέμα (που δεν είναι της παρούσης):
 
Ο/Η michele είπε...
Συμβαινει τωρα:   Αργό Πετρέλαιο 66,06 $ -7,63$ -10,35%
28 Νοεμβρίου 2014 - 9:18 μ.μ.
 
Και βεβαίως ο αποδέκτης της επισήμανσης δεν ήμουν εγώ, που καθόλου δεν είχα συμμετάσχει σε εκείνη την συζήτηση, και που εκείνη την ώρα έκανα πολύ καλύτερα πράγματα από το να κοιτώ σε μια οθόνη μια αγορά που ήταν κλειστή.  Κάποιος άλλος όμως βρισκόταν στο πληκτρολόγιο του, έτοιμος για όλα:
 
Ο/Η THEO PIETRIS είπε...
Αρταξια που σε ρε κοπέλη
Ειναι γθα μεγάλα παιδιά τα πετρέλαια και ο χρυσός...
28 Νοεμβρίου 2014 - 9:24 μ.μ
 
Λέγει η Wikipedia:
 
"In Internet slang, a troll is a person who sows discord on the Internet by starting arguments or upsetting people, by posting inflammatory, extraneous, or off-topic messages in an online community (such as a newsgroup, forum, chat room, or blog) with the deliberate intent of provoking readers into an emotional response or of otherwise disrupting normal on-topic discussion."
   

 
Το Urban Directory δίνει έναν ομορφότερο ορισμό:
 
"One who purposely and deliberately (that purpose usually being self-amusement) starts an argument in a manner which attacks others on a forum without in any way listening to the arguments proposed by his or her peers. He will spark of such an argument via the use of ad hominem attacks (i.e. 'you're nothing but a fanboy' is a popular phrase) with no substance or relevence to back them up as well as straw man arguments, which he uses to simply avoid addressing the essence of the issue."
 
Το να έρχεται βέβαια τώρα κάποιος και να τρολλάρει τον ArTaXiA είναι σαν να προκαλεί τον Einstein σε debate πάνω στη θεωρία της σχετικότητας. 
 
Αν δεν υπήρχε το Trolling, θα το είχα δημιουργήσει εγώ ο ίδιος για διασκέδαση και αναψυχή.
 
Θυμούμαι και ευθυμώ ακόμη και σήμερα με την αντίδραση του κ. Μαυρίδη όταν με πέταξε έξω από το Capital (http://youtu.be/o19YuGdtvRE) επειδή του τα 'σουρα με το εμπνευσμένο κείμενο:  "Του Χέστη Η Μάνα Κάθεται (Του Αντρειωμένου Κλαίει)" πίσω στο 2009.  Ήταν δε τόσο το μένος του απέναντί μου, που όταν επανεμφανίστηκα για να πάρω θέση σε κάτι που με αφορούσε ένα χρόνο αργότερα με το εμπνευσμένο ψευδώ "ArTaXiA2010" ξαναμπαναρίστηκα χωρίς εμφανή και προφανή λόγο.  Ή μάλλον υπήρχε λόγος:  Είχα μείνει αξέχαστος
 
Υπάρχει ωστόσο μία ουσιώδης διαφορά:  Απέναντι στον κάθε ανεγκέφαλο τρολλίστα που απλώς εκδηλώνει μια αντικοινωνική συμπεριφορά, επιθυμώντας με αυτόν τον τρόπο να τραβήξει λίγη προσοχή πάνω στη θλιβερή του ύπαρξη, τα δικά μου σχόλια είναι στοχευμένα και ουσιώδη, γνωρίζοντας μεν πως θα δημιουργηθεί ταραχή, αλλά πυροδοτώντας τη με τέτοιο τρόπο που να δημιουργούν μεγαλύτερη περιέργεια για τον τρολλίστα παρά για τον συντάκτη του κειμένου.  Ο συνηθισμένος τρολλίστας, μπορεί να μην έχει καν επίγνωση της δύναμής του.  Θα σας δώσω ένα παράδειγμα από το Capital (http://youtu.be/o19YuGdtvRE): 
 
Κάποιος που δεν γνωρίζω, που δεν είναι αναγνώστης μου και που δεν έχει σχολιάσει ποτέ στο ιστολόγιό μου, αντιγράφει το γλαφυρό "Τσίπρας" (http://artaxia.blogspot.gr/2014/11/blog-post.html) με το κολακευτικό σχόλιο:
 
 


καλημερα...ισως η καλυτερη πενα που κυκλοφορει στο διαδικτυο...

Τσίπρας

Η σχέση μου με την πολιτική είναι από ανύπαρκτη έως εντελώς επιδερμική. Είναι ίσως ένα κλικ στενότερη από τη σχέση που έχω με τα αθλητικά μπλα μπλα μπλα...
 
Για να ακολουθήσει η εξής τρολλιά:
 


psilos













(2)


 

Η πένα που παρέθεσε ο junk04 δεν ξέρω αν είναι η καλύτερη που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο, σίγουρα όμως είναι η πονηρότερη...
 
Και με διαφορά φάσης, εμφανίζεται και τούτος δω ο κολαούζος:
 

efisam













(1)


 

Και διαψευσθησα πλειστακις...
 
 
Βλέπουμε εδώ τον χρήστη psilos που με το σχόλιο του αποπειράται να αποδομήσει την αξιοπιστία μου.  "Η πονηρότερη" γράφει, παροτρύνοντας τους τυχόν υπόλοιπους αναγνώστες να είναι επιφυλακτικοί με όσα γράφω, λες κι ήρθε ας πούμε ο Αλέξης και μου έκοψε μισθό να τον υποστηρίζω, ή δουλεύω για καμιά επιχείρηση δημοσίων σχέσεων με αποστολή να καλλιεργήσω την κοινή γνώμη υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ.  Και έπεται ο χρήστης efisam  με το γενικευμένο "διαψευθήσα" συνεχίζοντας το πλήγμα στην εναπομείνασα ακεραιότητά μου:  Δεν φτάνει δηλαδή που γράφω "εκ του πονηρού" προσπαθώντας να παραπλανήσω, είμαι και ανακριβής, ψεύτης και διαψεύδομαι από τα γεγονότα.  Κι όλα τα παραπάνω βέβαια, διατυπωμένα με τον τετριμμένο τρόπο της τρολλιάς "λέω τη μαλακία μου και μετά σιωπώ." Σε ένα thread που ουδέποτε έχω γράψει κάτι....
 
Τέτοια πράγματα, τύποι σαν κι εμένα τα διδάσκουν.  Είναι όμως τόσο πολλοί εκείνοι που πέφτουν στην παγίδα, και που καλοπροαίρετα απαντούν στους εμβόλιμους, ευρισκόμενοι μετά από λίγο στη δυσάρεστη θέση να οφείλουν να αμυνθούν σε κατηγορίες τόσο αβάσιμες όσο και οι επιθέσεις του καρπαζοεισπράκτορα THEO που κάθε φορά που πέφτει το πετρέλαιο με μνημονεύει λες και είμαι long από τα 140$ με margin 100Χ.  Ή εκεινού του χρήστη Αράπακλα που επί μέρες προσπαθούσε να με προκαλέσει να κάνω μαντεψιά για την πορεία του δείκτη, μόνο και μόνο για να εξαφανιστεί όταν την έκανα και δικαιώθηκα από τα γεγονότα. 
 
Το προνόμιο που μπορεί να έχει κάποιος που τρολλάρει, είτε συνειδητά, είτε ασυνείδητα είναι το πως όντας ο τίποτας μπορεί να γράψει ό,τι θέλει, δεν διακυβεύει ούτε φήμη, ούτε αξιοπιστία, ούτε κάποιο πρόσωπο στην κοινωνία.  Ο αποδέκτης όμως της τρολλιάς είναι συνήθως κάποιος αξιόλογος, υπολογίσιμος και κατά γενική ομολογία αυθεντικός, ειδάλλως ποιος ο λόγος να τον τρολλιάσουν;   Ψάχνοντας να βρω τα σχόλια για το παρόν πόνημα έπεσα πάνω σε έναν τύπο που κάθε ώρα τραβούσε ένα printscreen με τον Dax, με ένα σχόλιο του τύπου:  "Μμμμ....  3440 ο Dax σήμερα, ευκαιρία να σορτάρω συμβόλαια.  Λουκούμι"  Δεν ξέρω τι σκατά επενδυτικό ορίζοντα έχει αυτός ο τύπος, μπορεί να κέρδισε κάτι στο ωριαίο -δεν χάκεψα δα και το P/L του-, στη μέρα και στην εβδομάδα ωστόσο, τον ήπιε με το μπουρί της σόμπας. Τέλος πάντων, αν αυτός ο τύπος διαψευτεί κανείς δεν θα έρθει να τον μεμφθεί, είναι κάποιος ανύπαρκτος που είτε προμοτάρει μια πλατφόρμα, είτε προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή.  Αντίστοιχα υπάρχουν άνθρωποι που φωτογραφίζουν το πουλί τους και το ποστάρουν σε τσοντοσελίδες σαν να ήταν το όγδοο θαύμα του κόσμου.  Ό,τι μπορεί ο καθένας...
 
 
 
Σε αυτό το σημείο, πολλοί θα πουν μέσα τους:  "Σιγά ρε μάστορα, ποιος νομίζεις ότι είσαι;"  Κι εγώ ως γνήσιος αλαζόνας θα απαντήσω: "Δεν έχω καμιά μα καμιά αξία πέρα από εκείνη που ο κόσμος μου δίνει."  Αν ασχολείστε μαζί μου, μου δίνετε αξία.  Δεν ήρθα να διαφημίσω αυτό το ιστολόγιο, δεν έφτιαξα καμιά σελίδα στο Face να πουλάω συνδρομές για Gem πλούτη, κανείς, πέρα από ελάχιστους που έτυχε να με γνωρίσουν προσωπικώς, κι αυτό επειδή εγώ το επέλεξα, γνωρίζει το ονοματεπώνυμό μου και το τι κάνω.  Δεν ήρθα να ψαρέψω κάποιον πελάτη, γράφω επειδή μου αρέσει κι επειδή έτσι αισθάνομαι πως μπορεί να συνδράμω και κανέναν αδαή.   Και η διαφορά μεταξύ εμού και εσού που τρολλάρεις είναι πως αν εγώ θα έρθω να σε τρολλιάσω θα είναι επειδή αυτό είναι διασκεδαστικό, αγχολυτικό και εκτονωτικό. 
 
Με τον ίδιο τρόπο που μια γάτα παίζει με μια κατσαρίδα.... 
 
Εσύ όμως τσιμπάς ρε μπαγάσα!
 

Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2014

Τσίπρας



Η σχέση μου με την πολιτική είναι από ανύπαρκτη έως εντελώς επιδερμική.  Είναι ίσως ένα κλικ στενότερη από τη σχέση που έχω με τα αθλητικά τεκταινόμενα.  Από συζητήσεις που έχω ωστόσο σε κύκλους που εμπλέκονται και στις δύο αυτές σφαίρες, την πολιτική και τον επαγγελματικό αθλητισμό αντιλαμβάνομαι πως μοιράζονται το ίδιο πάθος με μένα για ΤΟ ΧΡΗΜΑ.  Έρευνες έχουν δείξει πως η δημοτικότητα ενός αθλήματος μπορεί να αυξηθεί και τριάντα φορές αν κάποιος μπορεί να στοιχηματίσει πάνω σε αυτό.  Όσο για την πολιτική....
 
 
Ήταν αρχές της προηγούμενης δεκαετίας θυμάμαι, κι εγώ, φερέλπις νέος ακόμη ήθελα να προσφέρω στην κοινωνία.  "Serving The Community" πρέσβευαν οι φίλοι μας στην αντίπερα όχθη, μέχρι και τα κολλέγια τους δυσκολεύονταν να σε δεχτούν αν δεν είχες αποδεδειγμένη κοινωνική προσφορά.  Τι προσφιλέστερο από το να αναμιχθεί κανείς με τα κοινά.  Ήταν κι ο "Κομψότατος" τότε τσι μοδός, νέος αέρας, "να ένα πολιτικό σχήμα, που μπορεί να μου ταιριάζει", σκέφτηκα.  Το ιδρυτικό συνέδριο του κόμματος δεν είχε καν συνέλθει, η έδρα του, στη Β. Κωνσταντίνου μύριζε μπογιά ακόμη, πήρα τα πόδια μου και πήγα να προσφέρω.  Άλλες βλέψεις δεν είχα.  Ανεβαίνω τις σκάλες και τι βλέπω;  Ο κακός χαμός:  Μεσόκοπες κυρίες με ταγιεράκια να στριμώχνονται στη γραμματεία, φοιτητές να πηγαινοέρχονται λες και βρίσκονταν στη σχολή τους, κουστουμαρισμένοι πηγαδάκια στην υποδοχή, θα'ταν μια εκατοστή άτομα εκείνη την ώρα στα γραφεία και δεν είχε περάσει ούτε εβδομάδα από την ανακοίνωση της ίδρυσης του κόμματος.  Τότε ήταν που κατάλαβα πως πολιτική ίσον χρήμα και χρήμα ίσον εξουσία.
 
 
Τα ξανασκέφτομαι όλα αυτά, αυτές τις μέρες που διαβάζω πως "οι αγορές είναι ανήσυχες λόγω της προεδρολογίας."   Παρατηρώ πως οι τσαχπίνιδες γραφιάδες ταυτίζουν με τη σταθερότητα και την προοπτική μια κυβέρνηση που αποτελείται από γνωστά πρόσωπα κατά γενική ομολογία ανίκανα, ενώ αντίθετα ξορκίζουν άλλα πρόσωπα ως αποσταθεροποιητικούς παράγοντες και προάγγελους μεγάλων συμφορών, τα οποία ωστόσο δεν έχουν δώσει δείγμα γραφής .  
 
 
Σήμερα όμως δεν είμαι ο άγουρος νέος που υπήρξα δεκαπέντε χρόνια πριν.  Σήμερα γνωρίζω πως όλοι εκείνοι που έβλεπα τότε να σπρώχνονται για μια θέση στο κόμμα, ήταν οι ίδιοι που πολιτεύτηκαν με κάποιο άλλο στις επόμενες εκλογές, που αντάλλαξαν ψήφους με διορισμούς δικών τους ανθρώπων, με χάρες και ρουσφέτια και πρακτικές που έχουν σχέση με την κοινωνική προσφορά, όσο εγώ με τους Mαορί...
 

Κάθε φορά λοιπόν που διαβάζω πως για το χάλι του ΧΑΑ ευθύνεται ο Τσίπρας, δεν μπορώ παρά να αναλογιστώ, αν όλοι όσοι θα χάσουν τις καρέκλες τους λόγω του Τσίπρα είναι τόσο επιτυχημένοι, σωστοί και σε καλό δρόμο που το μόνο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν θα είναι ένα αρνητικό για εκείνους εκλογικό αποτέλεσμα.  Καταρχάς να ξεκαθαρίσουμε πως ο Τσίπρας δεν μπορεί να λογίζεται ως αντισυστημικός;  Το σύστημα τους αντισυστημικούς τους απομακρύνει με καρδιακές εμβολές, τροχαία, αεροπορικά δυστυχήματα και πολώνιο.  Αντισυστημικοί που να κυβερνούν, ούτε καν στη Σομαλία πλέον, όχι σε χώρα της ΕΕ.  Ακόμη κι οι φύλαρχοι στις κεντροαφρικάνικες φυλές, συστημικοί είναι.  Αγοράζουν όπλα από εκεί που ξέρεις και πληρώνουν με...  με ό,τι βγάζει η γη τους τέλος πάντων, ξέρεις εσύ!

Έχοντας λοιπόν ξεκαθαρίσει το αυτονόητο, ας δούμε ποιον μπορεί να ενοχλεί ο Τσίπρας και ο κάθε Τσίπρας for that matter.  Εμένα πάντως όχι.  Εσένα;  Ειλικρινά τώρα πιστεύεις πως θα σου πάρει το σπίτι;  Θα σου δημεύσει τις καταθέσεις;  Θα σε εξορίσει σε κανένα ξερονήσι να βόσκεις;   Μήπως ο Τσίπρας αποτελεί τροχοπέδη για την "προσπάθεια ανάκαμψης της χώρας;"  ΜΑ ΤΙ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΕΣ;  Ποιος εμπόδιζε αυτήν, την προηγούμενη του Παπαδήμου, και την αμέσως προηγούμενη της κυβέρνηση, του Παπανδρέου του Γιώργου να κάνει τις επιβαλλόμενες μεταρρυθμίσεις;  Μην απαντήσεις!  Είναι ερώτηση παγίδα.  Αν μου απαντήσεις το ΠΑΜΕ και οι Συριζαίοι, θα σου πω, "Άντε να τους ψηφίσεις επιτέλους, μπας και αλλάξει τίποτα".  Αν μου απαντήσεις, "οι βολεμένοι", ή "οι διαπλεκόμενοι", θα σου αποκριθώ:  "Ευκαιρία μάγκα μου, να γίνει κάτι διαφορετικό στη χώρα."

 
Οι άνθρωποι που σου πιπιλάνε το μυαλό με τα φοβερά που μια κυβέρνηση υπό τον κ. Τσίπρα σου έχει φυλαγμένα είναι όλοι όσοι είναι τακτοποιημένοι με την τρέχουσα.  Ειδάλλως, δεν βρίσκω κάποιον λόγο να έχουν προβλήματα με την παρούσα κυβέρνηση και να θέλουν περισσότερο.  Φοβούνται τα χειρότερα;  Τα ξεκαθαρίσαμε αυτά.  ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ!  Το σύστημα έχει τρόπους να εξουδετερώνει τους εχθρούς του.   Συλλογίσου πόσοι Χρυσαυγίτες είναι προφυλακισμένοι.  Άφουγκράσου καθημερινά το ελικόπτερο που πετάει πάνω από το σπίτι σου.  Παρατήρησε τις κάμερες -τις τάχα μου- ρύθμισης της κυκλοφορίας.  Αυτά είναι τα εχέγγυα για τη διατήρηση της έννομης τάξης (σ.σ. όπου έννομης βάλε συστημικής).  Δεν θα σου πω ποιοι είναι καλύτεροι.  Παρακολούθησα συγκέντρωση του Παπαδημούλη κι έφριξα.  Από την άλλη όμως ο Γιακουμάτος τι σου λέει;  Η Βούλτεψη;  Ο Άδωνις;  Αυτοί οι άνθρωποι σε ένα panel του TEDx δεν θα είχαν την παραμικρή τύχη.  Κι ωστόσο εκλέγονται βουλευτές.  Τι μου λες;  Να τους κρατήσω επειδή οι Συριζαίοι θα μου πάρουν το σπίτι; 
 
 
Θεέ μου, πόσο σιχαίνομαι την πολιτική!

 
Το χρήμα ωστόσο μ' αρέσει.  Και επειδή στους χρηματιστηριακούς δείκτες ομιλεί το χρήμα, μπορώ να γνωρίζω πως όταν πέφτει η αγορά, κάποιος πουλάει.  Αυτός ο κάποιος έχει τους λόγους του.  Οι λόγοι του μπορεί να είναι τεχνικής φύσεως, π.χ. πουλάει Ελλάδα επειδή πέφτει ο Ευρωπαϊκός νότος, ή να πουλάει Ελλάδα διότι αγοράζει Βιετνάμ.  Μπορεί να πουλάει επειδή έτσι του υπαγορεύει το σύστημα του.  Η προηγούμενη εβδομάδα λ.χ. ήταν σχεδόν μηδενική η απόδοση για τον Stoxx600.  To αυτό συνέβη και για τον ΧΑΑ.  Δεν ενσωματώθηκε ο Τσίπρας στο μοντέλο.  Αυτά είναι αστειότητες.  Όταν πλημμύρησαν τα Λιόσια έφταιξαν τα μπαζωμένα ρέματα, οι παλιοεργολάβοι, η κυβέρνηση και ο Τσίπρας (επειδή αναπνέει).  Σε δεκαπέντε ιταλικές πόλεις συνέβη κάτι παρόμοιο:  ΠΛΗΜΜΥΡΙΣΕ Ο ΤΟΠΟΣ.  Δεν σας το είπαν όμως αυτό τα μέσα.  Γιατί άραγε; 
 
 
Οι αγορές ψηφίζουν με χρήματα.  Κι επειδή τα χρήματα καλώς οι κακώς πηγαίνουν σε καπάτσους ανθρώπους, όταν η αγορά τιμολογεί το ΧΑΑ στις 900 μονάδες, δεν φοβάται τον Τσίπρα, αντιλαμβάνεται πως εκείνοι που κυβερνούν τη χώρα είναι τόσο ανίκανοι που δεν μπόρεσαν τόσα χρόνια να μοιράσουν δυο γαϊδάρων άχυρα.  Να στο προεκτείνω;  Άντε να φοβούνται πως κι ο Τσίπρας είναι το ίδιο ανίκανος.  Το ίδιο όμως.  Μη μου λες πως θα είναι χειρότερος.  Γιατί δεν μπορείς να το γνωρίζεις....
 
Sic Felix

Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014

Après moi le Déluge

Είκοσι και Οκτώ Οκτωβρίου, Οκτώ και σαράντα τέσσερις το πρωί.  Ο ήλιος έχει να φανεί τέσσερις μέρες.   Από πίσω μου, loopαρισμένο Black PearL - Coral Sea, ήδη στην τρίτη φορά για να μπαίνω στο κλίμα:

 

 
Επάνω στο γραφείο η βιογραφία του Louis-seize, ενός μονάρχη παρεξηγημένου.  Θύμα κι αυτός των επιλογών των προκατόχων του, και της εποχής του.  Το να ξαναδιαβάζεις την ιστορία, στην ωριμότητα ων, είναι πολύτιμη διδαχή.  Με κριτική σκέψη, εμπειρία που τρεις δεκαετίες πριν ήταν υποτυπώδης, το παρελθόν των ανθρώπων ξαναδιαβάζεται -αυτή τη φορά ορθά-.  Μαθαίνω λοιπόν, πως η Marie Antoinette, ουδέποτε ξεστόμισε τη φράση "ας φάνε παντεσπάνι", ήταν η Marie Therese, σύζυγος του Louis-quatorze, έναν αιώνα πρωτύτερα που την είπε.  Επίσης, μαθαίνω πως ο Ιούλιος Καίσαρας ουδέποτε ανέφερε το "η γυναίκα του Καίσαρα δεν πρέπει να είναι τίμια αλλά και να φαίνεται.", εκείνο που είπε  στην ομιλία του ενώπιον της Συγκλήτου, όταν τσάκωσαν τον Κλώδιο στα ιδιαίτερα της γυναίκας του, κατά της γιορτή της θεάς Αγάθης ήταν: "η γυναίκα του Καίσαρα πρέπει να είναι απαλλαγμένη όχι μόνο από κάθε επιλήψιμη πράξη, αλλά και από κάθε υπόνοια".  Αυτή η ακριβολογία που για άλλους μπορεί να φαίνεται τετριμμένη, αποδυκνείεται σπουδαιότατη στην κατανόηση των ιστορικών γεγονότων.  Όταν, λόγου χάρη, μας διδάσκουν πως οι Γάλλοι μονάρχες κυβερνούσαν ελέω Θεού, ενώ το αληθές είναι πως τα παρλαμέντα, ήταν τα σώματα εκείνα που επικύρωναν, ή ματαίωναν τις βουλές του βασιλιά. Διαπλεκόμενοι αριστοκράτες που δεν ήθελαν να χάσουν τα προνόμιά τους, και μια καθολική εκκλησία που κατήχε το 10% όλων των γαιών στη Γαλλία, μπορούσαν να ακυρώσουν και την ελαχιστότατη απόπειρα μεταρύθμισης.  Παρμοίως, μαθαίνουμε πλέον πως ο Στάλιν οδήγησε στο θάνατο πέντε εκατομμύρια Ουκρανούς, με τα πειράματά του πάνω στην κολλεκτιβοποίηση της αγροτικής παραγωγής, μια γενοκτονία που θεωρήθηκε από τη Σοβιετική ηγεσία ως μη γενόμενη επί πενήντα και πλέον χρόνια.  Σε εκείνο όμως το Holodomor (σ.σ. Λιμός από Ασιτία), είναι τουλάχιστον αφελές να αποδίδουμε ευθύνες μόνο στον Στάλιν, με την ίδια αναλογία πως Ναζισμός δεν ήταν μόνο ο Χίτλερ και Jihad δεν ήταν ο Osama. 
 

Ανακαλύπτω επιπλέον, πως ο εκχριστιανισμός των Βαλτικών χωρών που τόσο πολύ υμνήθηκε από τον μεσαιωνικό κλήρο, δεν ήταν τίποτα περισσότερο από ένα οργανωμένο κυνήγι ανθρώπων-πλιάτσικο, όπου η αφρόκρεμα της ιπποσύνης μαζευόταν στο τέλος κάθε άνοιξης και εκστράτευε ανατολικά του Βιστούλα, προκειμένου να διατηρείται σε φόρμα και να διασκεδάζει.
 
Λίγο μεγάλη εισαγωγή, ώστε να τονίσω πως πίσω από κάθε ιστορικό γεγονός, μπορεί να υπάρχει μία, πέντε ή δεκάδες ερμηνείες, αναλόγως με το ποιος διηγείται την ιστορία.  Τι σχέση όμως έχει αυτό με μας εδώ.  Έχει και παραέχει, διότι είναι ο παράγων κλειδί στην κατανόηση της δυναμικής των αγορών.  Διδάσκονται οι φερέλπιδες παίκτες τις αρχές του καπιταλισμού, οικονομική θεωρία, ανάλυση ισολογισμών και τεχνική ανάλυση και ξαμολιούνται στις πλατφόρμες.  Καταλήγουν όλοι να πιστεύουν σε ένα πλέγμα προκαταλήψεων το οποίο πέρα από αυτοτροφοδοτούμενο είναι παντελώς αστήρικτο λογικά.  Οι μομφές μου απέναντι στις γραμμές είναι ήδη γνωστές σε σας, τους αναγνώστες.  Χωρίς να αποφεύγω να τις παρατηρήσω, οι γραμμές, όπως και η θεμελιώδης ανάλυση μικρή ικανότητα πρόβλεψης διαθέτουν.  Μελετούμε έναν ισολογισμό και τη μοναδική γνώμη που μπορούμε να εκφέρουμε είναι αν η επιχείρηση είναι "καλή" ή "κακή".  Δεν μπορούμε να την τιμολογήσουμε, διότι η τιμή που θα διακρίνει το "συνηθισμένο" από την "ευκαιρία" καθορίζεται από άλλους παράγοντες.  Ένας από αυτούς είναι το προεξοφλητικό επιτόκιο.  Ποιος το ορίζει αυτό;  Η Yellen και ο Draghi.  Ένας άλλος είναι το διαθέσιμο εισόδημα.  Ποιος το ορίζει αυτό;  O Shauble, κι ο Lew.    Ένας τρίτος είναι οι μεγάλες επενδυτικές τράπεζες.  Η μελέτη των προθέσεων αυτών των ανθρώπων προσφέρει ικανότητα πρόσβλεψης, η παρατήρηση ενός διαγράμματος καμμία. Τα διαγράμματα ορίζουν:  "Αν αυτό, τότε εκείνο, αν όχι αυτό, τότε το άλλο".  Αυτό δεν είναι επενδυτικός οδηγός, είναι η θεία μου η καφετζού.  Ο χρηματιστηριακός παίκτης της δεύτερης δεκαετίας του εικοστού πρώτου αιώνα, χρειάζεται κάτι περισσότερο από ένα σύνολο παραμέτρων που η μία απαιτεί την άλλη προκειμένου να επιβεβαιωθεί.   Τα μελλούμενα δεν βρίσκονται γραμμένα σε πληροφορίες που μπορεί να βρει ο καθένας σε μια τιποτένια πλατφόρμα συναλλαγών.  Οι πληροφορίες που δίδουν οι πλατφόρμες είναι εργαλεία προώθησης συναλλαγών, κάτι που θα κάνει τον παίκτη να συναλλάσσεται όλη την ώρα ούτως ώστε ο διαμεσολαβητής να κερδίζει από τις προμήθειες.  Οι πραγματικές πληροφορίες με αξία πρόβλεψης βρίσκονται αλλού.
 
 
Πρακτικά συνελεύσεων, κοινοτικές οδηγίες, αποφάσεις κεντρικών τραπεζών, ψηφίσματα συμβουλίων, και όλα όσα γενικευμένα ονομάζονται γεωπολιτικοί παράγοντες ενέχουν ικανότητα πρόβλεψης, γιατί είναι όλα όσα αποφασίζονται σήμερα για μελλοντική ισχύ.  Θα σας δώσω ένα παράδειγμα:
 
Στις αρχές του αιώνα, ήταν κοινό μυστικό πως ο υποψήφιος πρόεδρος Bush ο νεώτερος είχε εξασφαλίσει πόρους από το αμερικανικό πετρελαϊκό λόμπυ, επιχειρηματίες από το Texas κυρίως.  Εκείνη την εποχή η τιμή στο βαρέλι δεν ξεπερνούσε τα 12$, και πουθενά στις ΗΠΑ δεν υπήρχε πετρελαιοπηγή που να είχε τόσο χαμηλό κόστος εξόρυξης.  Το κόστος μαζί με την επιχειρηματική αμοιβή ήταν λίγο υψηλότερο των 30$.  Όταν λοιπόν εκλέχτηκε, ήταν ηλίου φαεινότερο πως θα ανταπέδιδε ο G.W.Bush τη "χάρη".    Δεν χρειάστηκε μελέτη διαγραμμάτων, ώστε να αντιληφθεί κανείς πως το πετρέλαιο όφειλε να ακριβήνει για να μπορέσουν οι ΗΠΑ να χρηματοδοτήσουν έρευνες, μελέτες και γεωτρήσεις, ώστε να καταστούν ενεργειακά αυτόνομες.  Και επικουρικά να κερδίσουν και οι ένθερμοι υποστηρικτές του νέου προέδρου. 
 
Αντίστοιχα, οι μεγαλύτεροι σε ηλικία θα θυμάστε τα "Plaza Agreements", όπου οι τότε G7 συμφώνησαν τον στόχο της ισοτιμίας του δολαρίου, μια πορεία που κράτησε μια πενταετία στην άνοδο κι άλλη μία στην κάθοδο, πέρα από γραμμές, διαγράμματα και καφετζούδες. 
 
Κάτι ανάλογο συμβαίνει σήμερα με την τιμή του χρυσού.  Διαβάζω ας πούμε αυτό:
 
"At the Lujiazui Forum River Nocturne sub-forum held today, China National Gold Group Corporation General Manager Zhaoxue said the United States intends to suppress gold to ensure the Dollar’s dominance, that the fall in the price of gold was premeditated, and a part of the currency war.
“The hottest topic at the moment is oil and gold. The ground war we are seeing around the world is I think war for oil whereas gold is the currency war. Why? We observe that the integrity was the driver for US Dollar to become world reserve currency. The US Dollar and gold decoupling from 1971 caused the US Dollar to depreciate massively. From 1990 onwards, the Eurozone was in consultation to form a strong Euro to counter the US Dollar, in order to prevent the latter from stripping Europe of its wealth. The Euro was born in 1999, supported by its strong economy and 11,000 tons of gold."
 
Το ότι οι Κινέζοι "στεγνώνουν" τον κόσμο από το χρυσό δεν είναι καινοφανές.  Οι εισαγωγές τους το 2013, λιωμένο και τελικό προϊον έφθασαν τους 2000 τόνους.  Τα επίσημα νούμερα ανέφεραν μόνο 1098 τόνους, διότι υπολογίζουν μόνο τις εισαγωγές μέσω του Hong Kong.

Και συνεχίζει ο φίλτατος Zhaoxue:

With the birth of the Euro a competitor to the US Dollar was created, and so the US decided to lay a trap for the Eurozone as part of the currency war. Some countries in the Eurozone violated the Eurozone’s norms by issuing bonds. Which entities participated in the issuance? US investment banks. After the debt was issued, it was US ratings agencies that struck a blow to the Eurozone by saying that its economies had problems.
Only gold remains on par with the US Dollar to benefit from the Eurozone and Euros collapse. This is why the US began to suppress gold by issuing a statement two months ago that the Eurozone will sell its gold when it is unable to service its debt, then stating three days later that the news was false. Furthermore Goldman Sachs made a forecast for the gold price at the beginning of the year but suddenly changed its course saying the gold price will fall to $1300. Buffet said that he would not buy gold even if its price fell to 800USD. Our research indicates that Buffet made a lot of money from four gold companies. So his statement is inconsistent with his personal action.
Bernanke’s speech followed, saying that monetary easing will end, that the US economy is improving. This series of examples shows that the fall of the gold price is premeditated. So I say that this process is a genuine currency war.
Many people say that gold is just a beautiful thing. Then we have to ask the US why they store so much gold but instead of selling gold, they issue debt to other countries to rescue the financial market. The US owes Germany so much gold but instead of repaying immediately, it sets a 2020 deadline to return the gold. From this example and process as well as some typical factors, this is a downright currency war to maintain the US Dollar hegemony by defeating all other currencies. I shall stop here.”
 
Και για του λόγου το αληθές:  http://www.fms.treas.gov/finrep13/note_finstmts/fr_notes_fin_stmts_note2.html
 
Έτσι λοιπόν θα κλείσω κι εγώ προσφέροντας λίγη περισσότερη τροφή για σκέψη.

 
 
 

Παρασκευή, 3 Οκτωβρίου 2014

Der Teufel steckt im Detail

“Δεν θα τα πάμε και πολύ καλά αυτή τη χρονιά ως προς την καθημερινότητα της χώρας. Είναι μια μεταβατική περίοδος κατά την οποία δεν μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι, για αυτό ο προυπολογισμός μας κάνει λόγο για ουδέτερη ανάπτυξη στην Ελλάδα."

Ταύτα δήλωσε ο κ. Απόστολος Βακάκης στους αναλυτές στα πλαίσια της ετήσιας ενημέρωσής τους στην Ένωση Ελλήνων Επενδυτών.  Ο κ Βακάκης δεν είναι κανένας τυχαίος.  Η επιχείρησή του, "Jumbo A.E.", επιβιώνει της ψυχοπαθολογικής ελληνικής οικονομικής πραγματικότητας χωρίς ιδιαίτερο πρόβλημα. 
"Το επιχειρείν στις γειτονικές μας χώρες είναι μια σεβαστή δραστηριότητα. Οι επιχειρηματίες είναι ευπρόσδεκτοι. Στην Ελλάδα δεν συμβαίνει αυτό. Είναι μεγάλο έγκλημα να λές στη χώρα μας ότι έχεις επιχείρηση".
Ειδικά μια επιχείρηση που προκόβει, θα συμπληρώσω.  Στους ανταγωνιστές του, αυτό δεν αρέσει.  "Κανείς να μην πατήσει το πόδι του στον εισαγωγέα των κινέζικων σκουπιδιών", διαβάζω σε γνωστή προπαγανδιστική σελίδα του FB.  Ενώ σε αντιεξουσιαστικό ιστολόγιο φαρδύ-πλατύ:  "Δείτε πως ξεπουλούν οι ανθέλληνες τη Θράκη μας", με σχετική υποσημείωση για την αναγραφή επιγραφών στην τούρκικη γλώσσα σε κατάστημα Jumbo της Ροδόπης.  Άλλη ιστοσελίδα ομιλεί για "εργασιακό μεσαίωνα", "σύγχρονη δουλεία", λίβελλοι που συνοδεύονται πάντοτε από τις κλασσικές  αριστερίζουσες επισημάνσεις/προτροπές τύπου:  "Να επέμβουν οι αρχές" (εναλλακτικά) "Με την ανοχή των αρχών". 
Είναι εύκολο να πετάς λάσπη στον Βακάκη, τον Γεράρδο, τον Φειδάκη.  Είναι εμφανείς, επιχειρηματικά αναγνωρίσιμοι, πετυχημένοι στο είδος τους.  Τους προσάπτουμε πως εκμεταλλεύονται τους εργαζομένους τους.  Οι επικριτές των, επιδεικτικά αγνοούν το γεγονός πως ο φτωχοδιάβολος μικρομεσαίος επιχειρηματίας που έκλεισε ο "αλήτης" ο Γεράρδος, εξανάγκαζε τους υπαλλήλους του να εργάζονται δωδεκάωρα, χωρίς ρεπό, και τους πλήρώνε όταν είχε, άμα είχε κι όσο είχε.  "Ο Δασκαλαντωνάκης είναι ένας στυγνός και ανάλγητος τύπος που λαδώνει και καταπατά εκτάσεις".  Ο ταβερνιάρης στο διπλανό χωριό που έχει βγάλει ομπρελοξαπλώστρες πάνω στο κύμα έχει περιφράξει τη μισή πλαγιά, απασχολεί Βουλγάρες σερβιτόρες, Αλβανό ψήστη και Πακιστανό λαντζέρη, όλοι ανασφάλιστοι είναι εντάξει παιδί. 
Πιο μικρόψυχους, εμπαθείς, μισαλλόδοξους, ημιμαθείς, φαφλατάδες, μέτριους, βραδύνοες, από τους Έλληνες δεν έχω συναντήσει.  Έκλεισε η Neoset, η Shelman, "κακοί, κακοί καπιταλιστές, όξω απ' εδώ παλιοβρωμίκουλοι".  Μερικούς μήνες μετά ρεπορτάζ στα μέσα:  "Μαραζώνουν ολόκληρες περιοχές, στα ύψη η ανεργία, δυστυχία και φτώχια στην Εύβοια." 
Μια ολόκληρη κοινωνία για τα σίδερα.  "Φταίνε οι Γερμανοί, η Μέρκελ, τα μνημόνια, ο Draghi, η παγκόσμια νέα τάξη, η Ε.Ε., ο καπιταλισμός, οι φασίστες, ο Χριστός, οι Μουσουλμάνοι, ο Μπόμπ ο Σφουγγαράκης που προάγει την ομοφυλοφυλία."  Προφανώς τις γόπες στις παραλίες, τις ψαροκασέλες στις αμμουδιές, τα λύματα στις ακρογιαλές, τις πυρκαγιές στα δάση, τα αυθαίρετα, τα σκυλοκούραδα στα πεζοδρόμια τα αφήνουν οι Γερμανοί και ο Shaeuble.   Όλοι όσοι βλέπουμε να ξύνουν τα παπάρια τους στις δημόσιες υπηρεσίες, είναι ανήψια της Merkel, όχι ο δεύτερος ξάδελφος σου, η κόρη σου και ο γαμπρός σου.
Όταν πρωτοήλθαν οι δανειστές στην Ελλάδα ζήτησαν το αυτονόητο:  Νοικοκύρεμα!  Νοικοκύρεμα σημαίνει ας πούμε να μην πληρώνει το δημόσιο 5€ για γάζες που κοστίζουν 0,50€, να ξέρει ο υπουργός ακριβώς πόσοι υπάλληλοι απασχολούνται στο υπουργείο του, να μην προσλαμβάνονται κατεργάρηδες με πλαστούς τίτλους σπουδών, να μπορεί ο καταναλωτής να αγοράζει φθηνό ψωμί από το σουπερμάρκετ να μην πληρώνονται συντάξεις σε πεθαμένους.  Η τοπική νομενκλατούρα στάθηκε μακράν κατώτερη των περιστάσεων, προτίμησε να λεηλατήσει τον πλούτο ολόκληρου του έθνους, προκειμένου να αυτοσυντηρηθεί. 
Και κάπως έτσι φθάσαμε στο πρωτογενές πλεόνασμα...

Τα χρήματα αυτά είναι οι περιουσίες μας που άλλαξαν χέρια.  Δεν αποτελούν αύξηση παραγωγικότητας, καλύτερη διαχείριση πόρων, προκοπή της Ελλάδας.  Είναι οι δικές σου και οι δικές μου αποταμιεύσεις που υφαρπάχτηκαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.  Τέτοιο "πλεόνασμα" λίγο απέχει από τα βαρέλια με τα χρυσά δόντια και τις κρύπτες με τα έργα τέχνης που κοσμούσαν τα σπίτια των Εβραίων και βρέθηκαν μετά την πτώση του Γ' Ράϊχ σε ορυχεία της Γερμανίας.  Το πρωτογενές πλεόνασμα είναι προϊόν κλοπής!  Νομοταγούς κλοπής αναμφίβολα, ωστόσο κλοπής.  Και μη μου πείτε πως δεν το γνωρίζετε ήδη.
Το ξέρετε, είστε όμως τόσο ανήμποροι, στριμωγμένοι, ανίκανοι να δράσετε.  Μόνο να γκρινιάζετε ξέρετε.   Προσδοκάτε μεσσίες γιατί από μόνοι σας δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα.  Και επειδή δεν θέλετε να τα βάλετε με τους εαυτούς σας σας φταίει ο Βακάκης.  Που φέρνει κινέζικα παλιοπράγματα που χαλάνε.  Λες κι ο Βακάκης θα είχε πρόβλημα να σας πουλήσει Ελβετικές κατασκευές που δεν χαλούν ποτέ.  Στη δεκαπλάσια τιμή βέβαια.  Το φθηνό το κρέας το τρώνε οι σκύλοι, έτσι δεν είναι;  Κι ο Γεράρδος φταίει επίσης.  Κακός Γεράρδος!  Που ακούστηκε να σου πουλάει motherboard 20€ παραπάνω από τον seller Μαδαφάκα στο Skroutz.  Τι αισχροκέρδεια είναι αυτή; Κανονικά ο Γεράρδος και ο κάθε Γεράρδος οφείλει να σου παρέχει τηλεφωνική εξυπηρέτηση, service, δωρεάν αντικατάσταση εντός 7 ημερών, καταλόγους, ιστοσελίδα και φυσική παρουσία FOR FUCKING FREE.  Γιατί;  Γιατί είσαι Ελληνάρας ρε.  Απόγονος του Περικλή.  Σπουδαίος τύπος.  Γαμάτος.  Ξερόλας.     Και το ΙΚΕΑ δεν σου αρέσει.  Τι παλιοσκουπίδια είναι αυτά που πουλάει;  Εσύ!  Εσύ που μεγάλωσες στις Βερσαλίες, στο δωμάτιο με τους καθρέφτες, θα βάλεις σπίτι σου ροκανίδια και μελαμίνες;  Μόνο μαόνια, μασίφ καρυδιές και παντογραφημένα από απόφοιτους σχολών Καλών Τεχνών.  Ξεχνάς ηλίθιε πως με τα χρήματα που διαθέτεις, αν δεν υπήρχε το ΙΚΕΑ, το Jumbo, το ΠΛΑΙΣΙΟ θα κοιμόσουν σε μαδέρια οικοδομής, θα μαγείρευες σε φύλλα μπανανιάς και ο υπολογιστής σου θα ήταν κανένας Pentium με Windows 3.1. 
Το κακό του Έλληνα είναι πως νομίζει πως ο πλανήτης του χρωστάει.  Το καλό με τον Έλληνα είναι πως τελικά κάτι γίνεται και την σκαπουλάρει.
Κατήντησα σχεδόν ανέστιος και πένης.
Aυτή η μοιραία πόλις, η Aντιόχεια
όλα τα χρήματά μου τάφαγε:
αυτή η μοιραία με τον δαπανηρό της βίο.

Aλλά είμαι νέος και με υγείαν αρίστην.
Κάτοχος της ελληνικής θαυμάσιος
(ξέρω και παραξέρω Aριστοτέλη, Πλάτωνα·
τι ρήτορας, τι ποιητάς, τι ό,τι κι αν πεις).
Aπό στρατιωτικά έχω μιαν ιδέα,
κ’ έχω φιλίες με αρχηγούς των μισθοφόρων.
Είμαι μπασμένος κάμποσο και στα διοικητικά.
Στην Aλεξάνδρεια έμεινα έξι μήνες, πέρσι·
κάπως γνωρίζω (κ’ είναι τούτο χρήσιμον) τα εκεί:
του Κακεργέτη βλέψεις, και παληανθρωπιές, και τα λοιπά.

Όθεν φρονώ πως είμαι στα γεμάτα
ενδεδειγμένος για να υπηρετήσω αυτήν την χώρα,
την προσφιλή πατρίδα μου Συρία.

Σ’ ό,τι δουλειά με βάλουν θα πασχίσω
να είμαι στην χώρα ωφέλιμος. Aυτή είν’ η πρόθεσίς μου.
Aν πάλι μ’ εμποδίσουνε με τα συστήματά τους—
τους ξέρουμε τους προκομένους: να τα λέμε τώρα;
αν μ’ εμποδίσουνε, τι φταίω εγώ.

Θ’ απευθυνθώ προς τον Ζαβίνα πρώτα,
κι αν ο μωρός αυτός δεν μ’ εκτιμήσει,
θα πάγω στον αντίπαλό του, τον Γρυπό.
Κι αν ο ηλίθιος κι αυτός δεν με προσλάβει,
πηγαίνω παρευθύς στον Υρκανό.

Θα με θελήσει πάντως ένας απ’ τους τρεις.

Κ’ είν’ η συνείδησίς μου ήσυχη
για το αψήφιστο της εκλογής.
Βλάπτουν κ’ οι τρεις τους την Συρία το ίδιο.

Aλλά, κατεστραμένος άνθρωπος, τι φταίω εγώ.
Ζητώ ο ταλαίπωρος να μπαλωθώ.
Aς φρόντιζαν οι κραταιοί θεοί
να δημιουργήσουν έναν τέταρτο καλό.
Μετά χαράς θα πήγαινα μ’ αυτόν.

Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2014

I'll be Short! (Θα είμαι σύντομος)


Δεν θα μακρυγορήσω!  Κυρίως επειδή βαριέμαι αφόρητα.  Βαριέμαι τη βλακεία, βαριέμαι την έπαρση, βαριέμαι τους ξιπασμένους. 

Όταν ξεκίνησα να αρθρογραφώ εδώ, είχα την εντύπωση πως απευθυνόμουν σε νοήμονες.  Σκεφτόμουν ο μαύρος:  "Δεν μπορεί, λεφτά έχουν για να επενδύουν, περιουσία, πέντε δράμια θα τους κόβει."  Σταδιακά, κάνατε ό,τι πέρναγε από το χέρι σας, προκειμένου να με πείσετε πως είστε ξύλα απελέκητα.  Ο φίλος και συναγωνιστής Τάκης Μορφονιός, ο επονομαζόμενος και γκουρού των αγορών έγραψε προχθές χαρακτηριστικά:


"Υπάρχουν 3 κατηγορίες επενδυτών.

1η κατηγορία όσοι γνωρίζουν χρηματοοικονομικά ή έχουν υψηλό IQ και γνωρίζουν.

2η κατηγορία : Οι αιώνιοι βλάκες γνωστοί και ως φαφλατάδες. Τριγυρνάνε στα forums και στους καφενέδες της γειτονιάς τους και αμολάνε την μια αρλούμπα πίσω απο την άλλη και νομίζουν ότι είναι γνώστες. Αυτούς ότι και να τους πεις η μετριότητα τους και η απίστευτη βλακοσύνη ξεχειλίζει, οπότε είναι δεδομένο ότι δεν πρόκειται να σε ακούσουν. Αυτοί θα πάρουν ΜΙΓ, ΜΑΙΚ, θα ψηφίσουν ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ και κατόπιν θα την δουν ότι ο Αλέξης είναι ο σωτήρας μας. Στο τέλος θα κλαίνε και θα τους φταίει το σύστημα και όχι η κουφιοκεφάλα τους..

3η κατηγορία :Όσοι δεν έχουν χρόνο να ασχοληθούν. Αν και εδώ που τα λέμε όταν βάζεις τα λεφτά σου στις χρηματαγορές πρέπει να βρίσκεις και τον χρόνο!"

Κατά μία υπέροχη σύμπτωση τόσο εγώ, όσο και ο κύριος Τάκης απευθυνθήκαμε στην τρίτη κατηγορία, καθ' όσον οι πρώτοι τα κουλαντρίζουν μόνοι τους, οι δε δεύτεροι όξω απ' εδώ.

Γι αυτούς λοιπόν τους "δεν έχω και τόσο χρόνο" το σημερινό πόνημα περί των αγορών.

Έχουμε λοιπόν και λέμε: 
 

 
 
Οι αγορές βρίσκονται σε μία -τουλάχιστον για τη δική μου εμπειρία- πρωτόγνωρη αφασία.  Προσοχή-προσοχή, δεν ομιλώ για την ελληνική αγορά, περιγράφω τις ανεπτυγμένες αγορές.  Σαν τον βόα που χωνεύει αμέριμνος τη λεία του, Αμερικανοί, Γερμανοί, Ιάπωνες, Αυστραλοί και λοιποί συγγενείς δείχνουν να μην ανησυχούν για τίποτα.  Ο Vix κοντά στο 12.50 με χαμηλό κάτω από 11, το διετές Bund με αρνητική απόδοση και οι Ελβετοί να απαιτούν να τους πληρώνεις επιτόκιο για να κρατάς τα φράγκα τους, πράγματα που δεν έχω δει ποτέ μου.  Θα μπορούσε να είναι η νέα τάξη πραγμάτων, αλλά δεν με πείθει.  Ούτε τα σχεδόν 200 δισ. δολάρια κεφαλαιοποίησης της Facebook με πείθουν, ούτε τα 6 αδιάλειπτα έτη ανόδου του 500άρη, ούτε τα Τιριτλί-τιριτλό που ανακοίνωσε η ECB.
 
Υπερβολική χαλαρότης ρε παιδιά!
 
Το οποίο ερμηνεύω ως εξής:
 
Καμμένοι σόρτηδες, execs, golden boys και παρόμοιοι δεν έχουν κανένα λόγο να βγουν από θέσεις που δίνουν μόνο κέρδη.  Σαν να έχεις μια προθεσμιακή που σου δίνει 5% βρέξει χιονίσει.  Πάς να την χαλάσεις;  Όλοι λοιπόν αυτοί που παίζουν τα bonus τους και τη φήμη τους για 0.1% διαφορά στο μήνα απόδοση δεν θα κουνήσουν από τα long τους, παρά μόνο εάν είναι μεγάλη ανάγκη, ή αναγκαστούν να το κάνουν.  Θέματα όπως το Ισλαμικό κράτος,  ρώσσικες πυρηνικές δοκιμές πυραύλων, η Ηezbollah, τους αφήνουν, ή παριστάνουν πως τους αφήνουν παγερά αδιάφορους.  Όπως ακριβώς οι προικισμένοι χαρτοπαίκτες, έτσι και οι fund manager, μπλοφάρουν πως έχουν φλος, ενώ στο χέρι τους κρατούν δυό επτάρια.  Και ως τώρα όλος ο υπόλοιπος πλανήτης έχει πάει πάσο.  Αυτό όμως δεν μπορεί να κρατήσει επ' άπειρον.
 
Οι λόγοι που οδήγησαν στη Γαλλική Επανάσταση του 1789,  δεν εμφανίστηκαν ως δια μαγείας το 1789.  Υπήρχαν ήδη δεκαετίες πριν.  Και παρ' όλα αυτά ο ίδιος ο Λουδοβίκος ΙΣΤ' έγραφε στο ημερολόγιο του, στις 14 Ιουλίου εκείνης της χρονιάς:  "Σήμερα στο κυνήγι έπιασα μόνο δυό λαγούς.  Κατά τα λοιπά, τίποτα το σπουδαίο."  Στις 21/1/1793 ο ίδιος απαγχονίστηκε στη γκιλοτίνα. 
 
Αυτό που με εκκπλήσσει περισσότερο είναι πως ακόμη και οι κορυφαίοι managers όταν καλούνται σε συνεντεύξεις, μιλούν για τάσεις, ταλαντωτές και γραμμές, αλλά ποτέ για κέρδη, μπικικίνια, μερίσματα.  Λες και τα επίπεδα των δεικτών δεν τα διαμορφώνουν τα κέρδη των επιχειρήσεων που απαρτίζουν αυτούς τους δείκτες, αλλά οι ομιχλώδεις, σχεδόν αστρολογικές ερμηνείες των γραμμών. 
 
Αυτό που επίσης παρατηρώ είναι πόσο ηλίθιοι έχουν γίνει πλέον οι αναλυτές από αυτή την υπερβολική "δεν συμβαίνει τίποτα το κακό εδώ και χρόνια στις αγορές, άρα είμαστε οκ" πεποίθηση.  "Να δες εδώ το γράφημα, εδώ η στήριξη, θα μπούμε να αγοράσουμε",  "να κοίτα που ο ΦΡΛΚ έπεσε 10% σε τρεις συνεδριάσεις, παιχνιδάκια κάνουν."  Να Λόλα, να ένα μήλο!  Αυτές είναι κινήσεις ξεφορτώματος, όπως και σε άλλα χαρτιά προ ημερών, κι εσύ τώρα έρχεσαι και μου γράφεις για χιλιοπεντακοσάρια δείκτου.  Θα σε αποκαλούσα βλάκα αλλά κι αυτό θα είναι λίγο.  Αν είσαι αναλυτής και σκέφτεσαι έτσι, δεν είσαι απλώς ηλίθιος, είσαι δημόσιος κίνδυνος.
 
Επιστρέφοντας λοιπόν στην κατηγοριοποίηση του τιτανοτεράστιου Τάκαρου, εσύ της κατηγορίας τρία, επειδή όταν θα γίνει το κακό θα είσαι με τον μικρό στο Tae Kwon Do και δεν θα πάρεις γραμμή, βγάζε ζγα-ζγα το χρήμα και περίμενε.  Μέχρι πότε;  Θα σε ειδοποιήσουμε. 
 
Και που'σαι...  Μακριά από τους "ειδήμονες" "αναλυτές" και "ξερόλες".  Δεν βρέθηκαν στο δρόμο σου για να σε βοηθήσουν.  Βρέθηκαν για να σε μαδήσουν.
 
Ένα ωραίο ρητό που το έχω υπαγορεύσει και ως ήχο κλήσης λέγει:
 
"Όταν ένας με πείρα συναντά κάποιον με λεφτά
σύντομα αυτός που έχει την πείρα θα έχει λεφτά
κι εκείνος με τα λεφτά θα έχει αποκτήσει πείρα."
 
Γι αυτό πρόσεχε σου λέω!