Τρίτη, 23 Απριλίου 2013

Rota Fortuna

Κανείς δεν είπε πως η ζωή είναι δίκαιη.  Ελάχιστοι αναμένουν πως τα προνόμια που κατέχουν είναι αποκτημένα χαριστική αιτία.  Λίγοι πιστεύουν πως η καλοτυχία είναι αναμενόμενη στον ενάρετο και τον συνετό.  Μερικοί ισχυρίζονται πως με κάποια εφόδια και στοιχειώδη αντίληψη μπορεί κανείς να προκόψει.  Ακόμη περισσότεροι ισχυρίζονται πως η πορεία του καθενός είναι αποτέλεσμα των επιλογών του.
 
Στις βιογραφίες των ισχυρών, πάντοτε ανακαλύπτω μια αλληλουχία εξαιρετικά απίθανων γεγονότων τα οποία οδηγούν στην επιτυχία.  Αναμενόμενο.  Αν ο Ωνάσης δεν είχε βρεθεί τηλεφωνητής στο Buenos Ayres, αν ο Zuckerberg δεν ήταν φίλος με τον Eduardo Saverin, αν ο Αδόλφος είχε εισαχθεί στη σχολή καλών τεχνών της Βιέννης, κανείς δεν θα είχε ενδιαφέρον να μάθει γι αυτούς΄ οι βιογραφίες των δεν θα είχαν ποτέ γραφτεί και κάποιοι άλλοι θα είχαν πάρει τη θέση τους στην ιστορία, ή ίσως΄  η ανθρώπινη ιστορία να ήταν διαφορετική.  Φανταστείτε, ας πούμε το '92 τον Soros να χάνει το στοίχημα απέναντι στη βρετανική λίρα, ή τον Μιλτιάδη να χάνει στη μάχη του Μαραθώνα.
 
Διάφοροι σύγχρονοι φιλόσοφοι και μέντορες μας διαβεβαιώνουν πως "είμαστε το αποτέλεσμα των επιλογών μας".  Θα διαφωνήσω!  Δεν είμαστε παρά ένα αποτέλεσμα τυχαίων περιστατικών, ξεκινώντας από την ίδια τη γέννηση μας και καταλήγοντας στην προγούμενη του θανάτου μας στιγμή, το τι ήμασταν, τι κάναμε, ποιοι είμαστε, που βαδίζουμε, πώς πορευόμαστε, που καταλήγουμε, ορίζεται από την τυχαιότητα.  Τέλος!
 
Ως άνθρωποι των αγορών οφείλουμε να υποκλινόμαστε μπροστά της.  Η ρωμαϊκή θεά Fortuna δεν εξασφάλιζε μόνο καλοτυχία αλλά και το αντίθετο.  Ο πανταχού παρών από τότε "Τροχός της Τύχης" είχε τέσσερα θαυμαστά σημεία χαραγμένα πάνω του: "Regnabo", δηλαδή "θα κυριαρχήσω" στα αριστερά του, "Regno" που σημαίνει "κυριαρχώ" στην κορυφή, "Regnavi" στα δεξιά (κυριαρχούσα) ενώ στο χαμηλότερο σημείο έγραφε "Sum Sine Regno" (χωρίς βασίλειο).
 
Απέναντι σε αιώνες σοφίας, εκατοντάδων συγγραμάτων, μνημείων και αρχαίων δοξασιών, η κενόδοξη αντίληψη, τέκνο του νεοαμερικανικού ονείρου "you can be whatever you want to be", τείνει να εξαρθρώσει τη βεβαιότητα του τυχαίου από τις ζωές μας.  Όχι φίλοι μου:  "Δεν γινόμαστε αυτό που θέλουμε", ούτε βέβαια "αν το πιστέψουμε θα το δούμε".   Ξέρετε πόσες φορές έχω πιστέψει πως είμαι πλούσιος, έχω πείσει τον εαυτό μου πως έχω το άγγιγμα του Μίδα, και πόσες άλλες έχω κοιμηθεί και ξυπνήσει με την πεποίθηση πως η επόμενη μου πράξη στις αγορές θα είναι τόσο πετυχημένη που θα μου λύσει για πάντα όλα τα οικονομικά μου θέματα;
 
Υποθέτω πως κι εσείς οι ίδιοι φαντασιωνόσαστε πως είστε αχτύπητοι, οι κερδοσκοπικές σας επιλογές είναι αλάνθαστες και οι επενδυτικές σας κινήσεις εξαιρετικές.  Τότε;  Τι; 
 
Δεν έχετε ακόμη την ικανότητα να γίνετε αυτό που θέλετε;  Οι Αμερικανοί φίλοι μας έχουν μια ωραία λέξη γι αυτό: "Bullshit"!

 
Μήπως απλώς έτυχε να γεννηθείτε στην Ελλάδα;  Μήπως οι γονείς σας δεν ήταν ακριβώς τόσο πλούσιοι ώστε να σας στείλουν στο Harvard σαν τον Zuckerberg;  Μήπως, οι φίλοι σας δεν είναι εστεμμένοι και μεγιστάνες όπως εκείνοι του πρίγκηπα Παύλου των Ελλήνων;  Μήπως δεν μάθατε ποτέ για εκείνο το opening στο Simex για τη θέση του Manager, όπως συνέβη με τον Leeson;  Μήπως δεν σας επέλεξε ο Abramovich για διευθυντή στη Runicom  επειδή δεν κλέβατε μαζί καύσιμα κι έτσι χάσατε την ευκαιρία σας;
 
Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, φροντίζω να λαμβάνω τα απαραίτητα μέτρα για την πιθανότητα του κακότυχου.  Αυτό σημαίνει, μικρά στοιχήματα, χαμηλή μόχλευση, ενδελεχή στατιστική ανάλυση, μοντελοποίηση όπου δυνατόν, προσωμοίωση σεναρίων.  Τι κατάφερα;  Τίποτα το σπουδαίο.  Τα αναπάντεχα έρχονται όπως θα ερχόντουσαν ούτως ή άλλως, εγώ όμως παραμένω ζωντανός.  Και οικονομικά και βιολογικά.  Κι ακόμη κι αν δεν μπορώ να τα προβλέψω όλα, ας πούμε το πως η κεντρική τράπεζα της Ελβετίας θα αποφασίσει να παρέμβει στην ισοτιμία δυο μέρες αφότου έχω λάβει τη θέση μου υπέρ του φράγκου, ή το πως το Eurogroup θα αποφασίσει να κουρέψει καταθέτες και "επενδυτές" στην Κύπρο μια συγκεκριμένη Παρασκευή κι όχι κάποια άλλη, η πρόνοια και ο σεβασμός στην έλευση του αναπάντεχου φροντίζουν να μη γκρεμοτσακιστώ. 
 
Δεν είμαι κανένας μάντης κι ούτε θα μπορούσα να είμαι.  Είμαι όμως ένας άνθρωπος που μπορεί να υπολογίσει όλα τα πιθανά σενάρια σε ένα γεγονός.  Από το να χαλάσει το σύστημα στο Arca και να ανοίξει η αγορά ώρες αργότερα, μέχρι το να εξαπολύσει πυρηνικό πύραυλο η Κορέα.  Οπότε σας παρακαλώ, όταν μου γράφετε για τιμές στόχους και πρωτόγονες αναλύσεις σκεφτείτε σε ποιον απευθύνεστε πρώτα. 
 
(Εμβόλιμο κείμενο αφιερωμένο στον φίλο mc που εμφανίστηκε μετά από καιρό και μου θύμισε παλιές-καλές εποχές)
 



Αλήθεια.  Το δικό σου ζούπερ σύστημα, την έπιασε αυτήν εδώ τη βύθιση, ή....
 

Παρασκευή, 12 Απριλίου 2013

Σαν Κύριοι



Παρασκευή, 9.15 το πρωί.  Ξέρω, ξέρω, έχω υποσχεθεί κείμενο.  Εδώ και μέρες.  Ήθελα να πω λίγα λόγια για την Κύπρο, όπως όμως το κόβω η υπόθεση "Κύπρος" θα είναι τόσο γραφική όσο το "ποιος Θανάσης" στους προπολεμικούς τεκέδες.  Το πόσο ανησύχησε τη διεθνή οικονομική κοινότητα τελικώς η Κύπρος, φάνηκε στην πορεία του Ευρώ.  Όπως ο κύριος με τη ρεντικότα και το καβουράκι που σκοντάφτει πέφτοντας, μόνο και μονο για να σηκωθεί σε κλάσμα δευτερολέπτου ξεσκονίζοντας το πέτο του και δηλώνοντας: "εντάξει παιδιά, δεν έχω τίποτα, καλά είμαι".
 
 Ρε блядь!
 
Όταν βλέπω Μονεμβασιώτη να μου κάνει χρηματιστηριακή ανάλυση για το πόσα "λεφτά βγήκανε στη Eurobank"  όπου αν κάποιος είχε αγοράσει τη Δευτέρα στο μείον τριάντα και πουλούσε σήμερα θα είχε απόδοση 260% αναρωτιέμαι πόσο ηλίθιοι μπορεί να είναι οι Έλληνες που αποχαυνώνονται μπροστά στο μπουκλάκι του Σρόϊτερ.  Περίμενε όμως, σου έχω κι άλλο:   "Αίτημα έρευνας για παραβίαση χρηματιστηριακής νομοθεσίας και χειραγώγηση μετοχών, μετά τις τελευταίες εξελίξεις στο deal Εθνικής και Eurobank, κατέθεσαν στον Άρειο Πάγο ο βουλευτής Φθιώτιδος του Κόμματος «Νέα Μέρα» Ν. Σταυρογιάννης (πρώην ΝΔ) και το μέλος της Πολιτικής Γραμματείας Μ. Γιαννάκης." 
 
Και ερωτώ ως αφελής:  Παραβίαση χρηματιστηριακής νομοθεσίας συμβαίνει μόνο όταν μια μετοχή κερδίζει 260% από ένα ενδοσυνεδριακό χαμηλό, αλλά όχι αν ας πούμε χάσει 95% μέσα σε κάποιους μήνες;  Και ποιό είναι το κόμμα "Νεα Μέρα" που ο συντάκτης εδώ το γράφει και με κεφαλαίο "Κ".  Ψάχνω λίγο και ιδού:
 
"Νέα ΜΕ.Ρ.Α. (Μεταρρυθμιστική Ριζοσπαστική Ανασυγκρότηση) ονομάζεται το νέο κόμμα που ηγείται ο Λαρισαίος πολιτικός Χρήστος Ζώης.

 
 
To μεσημέρι ο Γενικός Διευθυντής του νέου κόμματος Υποπτέραρχος ε.α Νικόλαος Θεοχάρης και οι δικηγόροι Γεώργιος Νούλας και Νικόλαος Πρωτέκδικος προσήλθαν στον Άρειο Πάγο και κατέθεσαν τη δήλωση ίδρυσης του νεοσύστατου κόμματος".
 
Λαρισαίοι πολιτικοί, υποπτέραρχοι΄ η σωστή μαγιά για την αποκάλυψη ενός χρηματιστηριακού σκανδάλου.  Αναμένω ανάλογες κινήσεις και στην περίπτωση Χατζηιωάννου κύριε Σταυρογιαννάκη μου, έτσι;  Κι απο μένα ό,τι θέτε.  Δεν θα αφήσουμε αυτά τα λαμόγια τους τεχνοκράτες να κερδοσκοπούν πάνω στον ιδρώτα και το αίμα των μικρομετόχων.  Ουγκ!
 
Κλείνει η παρένθεση!
 
Это еще хуже, чем, блядь, прогон быков в Памплоне. (Μετά τις εξελίξεις στην Κύπρο αναγκάστηκα να μεταβώ στην Μεγαλόνησσον, όπου άκουσα τόσα Ρώσσικα μαζεμένα, καταλαβαίνετε...)
 
Ξανά άνοδος λοιπόν, που λέτε.  Μετά τους swingers, θα βγουν και οι Momentum να μας πουν πως το κλίμα βελτιώθηκε ξανά, ταλαντωτές ο.κ., κινητοί check, volumes check, κ.τ.λ.  Εμένα τώρα με ξέρετε πως είμαι σε αυτά.  Κοιτάω και δεν μιλάω.  Τι να πω άλλωστε;   Έχουμε τον Μονεμβασιώτη.  Α... και των Κώνστα, μην ξεχνιόμαστε.  Μορφές του σύγχρονου οικονομικού ρεπορτάζ. 
 
Пиздюк мелкий, блядь!
 
Θα ήθελα πολύ να είχα αγοράσει ΕΥΡΩΒ τη Δευτέρα στο μείον τριάντα.  Θα περίμενα κάθιδρος στη δερμάτινη πολυθρόνα του γραφείου μου να με καλέσει ο Τέντες για εξηγήσεις.  Η καλλήπυγος γραμματέας μου θα ενημέρωνε τους πάντες πως "βρίσκομαι σε σύσκεψη", ενώ εγώ θα έστελνα το Μανωλάκη να ξεπλύνει τα κέρδη από την "εσωτερική πληροφόρηση" στην Parabayo Bank των νήσων Σαμόα.  Μισό λεπτό!  Η Parabayo Bank δεν υπάρχει, όσο για την γραμματέα μου...
 
Ο τύπος όμως που πουλούσε ΑΡΒΑ πανικόβλητος πριν 15 μέρες στα 5.50€ ήταν πραγματικός!
 
Ты что, блядь, умственно отсталый?
 
Tι αναπάντεχο δώρο ήταν αυτό;  25.000 ΑΡΒΑ προς 0,26 λεπτά καθαρό, ατόφιο, αμόλυντο και άσπιλο σίγουρο κέρδος στο κομμάτι από το πουθενά;  Ούτε του παπά να μην το πείτε.  Και χωρίς τους κύριους της ΝΕΑΣ ΜΕΡΑΣ να ασχολούνται μαζί μου.  Τι κερδοσκοπικός οίστρος με κατέβαλε;
 
Arbitrage at its Best

Поздравляю!
 
Στο γραφείο μου επάνω έχω ένα ημερολόγιο.  Με επισημάνσεις σε διάφορες ημερομηνίες.  Οι ημερομηνίες που έχω τσεκάρει είναι εκείνες που σκοπεύω να πουλήσω τις τοποθετήσεις μου.  Άλλες για το ελληνικό, άλλες για τα διεθνή, άλλες για εμπορεύματα.  Οι τιμές δεν με ενδιαφέρουν , παρά μόνο η μικρή διακύμανση που πιθανότατα θα υπάρχει σε ένα χρονικό διάστημα +/- 3 ημέρες από εκείνη του μαρκαρίσματος.  Κατά τα λοιπά περιμένω απλώς τη συγκομιδή.  Όπως έχω επανειλλημένως γράψει σε αυτό εδώ το ιστολόγιο, το κάθε τι έχει το χρόνο του. 
 
Ο φίλος μου Michele (σ.σ. προφέρεται Μικέλε) έβαλε σήμερα στο ιστολόγιο του για τίτλο αυτό που ιδανικά θα ήθελα να συμβεί σε λίγες εβδομάδες από σήμερα: "Να φύγουμε σαν Κύριοι"! 
 




Όπερ σημαίνει:  Ξεκινάμε σταδιακά να ρευστοποιούμε, ώστε μέχρι το θερινό ηλιοστάσιο να μην υπάρχει στα χαρτοφυλάκια μας ούτε γρόσι.  Και ανάμεσα στην πλασματική ευφορία για την οικονομική ανάκαμψη της χώρας τα κέρδη των αμερικανικών εταιριών και την ευόδωση των θυσιών του ελληνικού λαού, εμείς να φύγουμε αθόρυβα "σαν κύριοι".

Ας περιμένουμε λοιπόν λίγο ακόμη ακούγοντας Parov .  Διότι, όπως πολύ εύστοχα έγραψε ένας σχολιαστής στο fun club του καλλιτέχνου, στην Ελλάδα έχουμε δυο Στελλάρες.  Τον Στελλάρα τον Καζαντζίδη και τον Parov τον Στελλάρα.

Санта!Я нашел его!