Κυριακή, 17 Μαρτίου 2013

Αισιοδοξία εναντίον Πεσιμισμού (Ένα στοίχημα που φέρνει πάντοτε 1)

Ο Robert Anton Wilson είναι πεθαμένος.  Πριν μας χαιρετήσει για να πάει να βρει την Έριδα δια παντός, μίλησε για πολλά και σπουδαία, πλείστα εξ αυτών δεν μας αφορούν σήμερα.  Βρήκε ωστόσο, τρία λεπτά χρόνο για να μας πει κάτι για τη FED:

 


 Πράγματι, η Federal Reserve Bank είναι ένας συνταγματικά κατοχυρωμένος εκτυπωτής χρήματος, που από το 1913 που δημιουργήθηκε κανείς πρόεδρος δεν τόλμησε να καταργήσει, ή αντικαταστήσει.  Ο JFK, μια απόφραδα μέρα του Ιουνίου 1963 υπέγραψε την "executive order 111110", τυπώνοντας απευθείας 4,3δισ φρέσκο χρήμα έναντι αποθεμάτων ασημιού της κυβέρνησης χωρίς την "διαμεσολάβηση" της FED, μόνο και μόνο για να βρεθεί νεκρός λίγες εβδομάδες αργότερα.  Ήταν μια εποχή που οι διαφορές λύνονταν με τα όπλα και όχι με πολώνιο. 
 
Η  ένσταση πίσω από την απεμπόληση του εκδοτικού προνομίου και την εκχώρηση του σε μια κατ ουσίαν ιδιωτική τράπεζα, η οποία δημιουργεί αξία από αέρα κοπανιστό και τον ΔΑΝΕΙΖΕΙ σε ένα έθνος ΕΝΤΟΚΩΣ οδηγεί βαθιά σε θεωρίες συνομωσίας με τους Rothchild να εμφανίζονται πρώτοι και καλύτεροι ως μέτοχοι, ενώ κάποιοι άλλοι, νεκροί κυριολεκτικά ή μεταφορικά όπως ο Israel Moses Shiff, ή οι Lehman Brothers φιγουράρουν σε κατασκευασμένες λίστες μετόχων της FED στο διαδίκτυο και αλλού.  Το μόνο που θα ήθελα να προσθέσω ως πληροφορία σε όλα αυτά, είναι πως το πλήρες όνομα του helicopter Ben είναι Ben SHALOM Bernanke, και ως έφηβος μελετούσε το Torah στην τοπική συναγωγή του Dillon. 
 
Κατά τα λοιπά, όντως κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας, δεν χωρεί αμφιβολία.  Δεν είναι όμως αυτό το θέμα μας.  Ούτε βέβαια, οι πιθανές λύσεις σε αυτόν τον Γόρδιο χρέους που θα οδηγήσει την ανθρωπότητα στον δεύτερο της μεσαίωνα είναι το θέμα μας.  Εξάλλου, οι περισσότερες λύσεις που έχουν προταθεί, είναι εξίσου προβληματικές με την πολιτική του συσσωρεύσιμου χρέους.
 
Πίσω στο χρόνο, 10 χρόνια πριν, η άνοιξη του 2003 με είχε βρει φορτωμένο με πολύ χαρτί, αγορασμένο ίσως και στις χαμηλότερες τιμές εκείνης της δεκαετίας.  Με Ολυμπιακούς μπροστά, μηδενισμένο κόστος χρήματος λόγω Ευρώ και μια λαμπρή κτηματαγορά, ο ορίζοντας ήταν κάτι περισσότερο από ρόδινος.  Παρ' όλα αυτά ως το 2005 είχα ξεπουλήσει, σκεπτόμενος από τότε όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα, την υπερβολική δαπάνη της Ολυμπιακής φιέστας, την αλματώδη αύξηση των υποχρεώσεων, τον υπερδανεισμό νοικοκυριών και κυβέρνησης, το αβέβαιο μέλλον του τραπεζικού συστήματος.  Για τα επόμενα τρία χρόνια σορτάριζα τις αγορές ανελέητα, καταλήγοντας να χάσω ένα σημαντικό μέρος των κεφαλαίων μου, ακόμα και μετά τα υπερκέρδη που έφερε η κατάρευση της Lehman.  Το λάθος;  Κακό timing και υπερβολική απαισιοδοξία.
 
Γιατί τα λέω αυτά...
 
Καθημερινά, διαβάζω στις Κασσάνδρες:
  • "Οι ανόητοι των φωτοτυπιών...
    Κάποιοι αφελείς έχουν πιστέψει πως με την εκτύπωση χρήματος από το πουθενά έχουν βρει όχι μόνο το φάρμακο που θεραπεύει την “πάσαν νόσον και την πάσαν μαλακίαν", αλλά και το φάρμακο που μπορεί να “απογειώσει” την οικονομία."  (Ο καθηγητής)
     
  • Famed economist Nouriel Roubini stands firm on his prediction for a global “perfect storm” in 2013, warning that economies of the world will slow down or shudder to a complete halt as geopolitical risk grows and the eurozone’s debt crisis accelerates.
  • Forbes reported this spring that the ever-bearish and independent Schiff is forecasting another economic crisis that will strike at the very heart of the U.S. economy, sweeping through the monetary system itself and precipitating a massive U.S. dollar and Treasury bond crisis. His analysis of the underlying economic problem and solution is essentially the same as it was when he predicted the 2007-2008 financial crisis.
  • Instead of the Europeanization of the Balkans, are we now witnessing the start of the Balkanization of Europe?
Θα δεχθώ πως όλοι αυτοί έχουν δίκιο.  Για σταθείτε όμως...

Τα ίδια δεν έγραφαν πέρισυ, πρόπερσι, και αντιπρόπερσι;  Μήπως αυτήν την άποψη δεν έχω κι εγώ από το 2005;  Και;  Ποιος φεύγει από δω μέσα νικητής;  Εκείνος με την πρωιμότερη πρόβλεψη, ή ο άλλος με το γεμάτο πορτοφόλι; 

Επανέρχομαι στον Robert Anton Wilson:

 


Πέρα από το προφανές, δηλαδή πως ο απαισιόδοξος το μόνο που θα κατορθώσει είναι να περάσει όλη του τη ζωή στη μιζέρια, όπως πολύ χαμογελαστά μας τονίζει ο μακαρίτης Robert, υπάρχουν και μερικά άλλα στοιχεία τα οποία πάντοτε λειτουργούν εναντίον του απαισιόδοξου, ακόμη κι όταν εκείνος έχει δίκιο, και πιστέψτε με, σας τα αναλύει ένας από τους πιο απαισιόδοξους ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ ανθρώπους που μπορεί να συναντήσετε στο δρόμο σας.
  • Κανείς δεν θέλει για παρέα έναν απαισιόδοξο.  Είναι στη φύση του ανθρώπου, ψυχικώς διαταραγμένων εξαιρουμένων, να σηκώνονται το πρωί με θετική διάθεση.
  • Το γεγονός πως η ανθρωπότητα προόδευσε από την εποχή των κυνηγών/τροφοσυλλεκτών οφείλεται στη θετική σκέψη και όχι την αρνητική.
  • Αν κάποιος αισιόδοξος αποδειχτεί αληθινός, όλοι θα θέλουν να μοιραστούν μαζί του τις απόψεις του.  Εντέλει, εκείνος ήταν ο "believer".
  • Αν αντίθετα κάποιος απαισιόδοξος επαληθευτεί από τα γεγονότα είναι απλώς "ο γκαντέμης".  Θυμηθείτε τον αειθαλή Κ. Μητσοτάκη που δεν παραλείπει να συμπληρώνει σε κάθε του συνέντευξη πως αυτά που συνέβησαν στη χώρα μεταγενέστερα, τα είχε προβλέψει ήδη από το 1990, αλλά οι διαπλεκόμενοι δεν τον άφησαν να εφαρμόσει το πρόγραμμά του.
  • Ακόμη κι αν το τέλος του καπιταλισμού όπως τον γνωρίζουμε είναι στη γωνία κι εμείς ζούμε τις τελευταίες ημέρες της Πομπηίας, στο μεσοδιάστημα, οι αισιόδοξοι ζουν καλύτερα, ενδεχομένως να προοδεύσουν σε αυτές τις φαύλες ημέρες και να χαρούν όση οικονομική ελευθερία τους απομένει, προτού ο οικονομικός κατακλυσμός μας αφήσει άπορους και πένητες να ζητιανεύουμε για λίγη τροφή.
  • Στο κάτω-κάτω, ακόμη κι αν το τέλος του καπιταλισμού έλθει κιόλας αύριο το πρωί, θα έχει κανείς μας τη διάθεση να αποδόσει τα εύσημα στους απαισιόδοξους που είχαν προβλέψει το τέλος;  Ποιος χέστηκε για τον Roubini αν δεν έχω κρεβάτι να κοιμηθώ απόψε; 
  • Το να είναι κανείς απαισιόδοξος όταν διαθέτει διέξοδο και λύσεις, είναι κι αυτό μια μορφή θετικής σκέψης.  Το να μην γνωρίζει ούτε τη διέξοδο, ούτε τις λύσεις, εξισούται με μοιρολατρεία.
  • Τέλος, μην ξεχνάτε πως ο μεγαλύτερος στοχαστής αυτού του τύπου, είναι ο Ιωάννης ο Θεολόγος.  Προέβλεψε 20 αιώνες πριν όλα αυτά που μας περιμένουν.  Αυτό που παρέλειψε να μας πει, είναι όλα όσα οι άνθρωποι κατάφεραν στο μεσοδιάστημα, την κατάργηση της δουλείας, την πρόοδο των επιστημών, τη δημοκρατία, την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, την δημιουργία πλούτου από αέρα κοπανιστό...
Διαλέξτε που θέλετε να ανήκετε:
 
Με τους αισιόδοξους που ζουν καλύτερα, περισσότερο και πιο ποιοτικά, ή με τους άλλους;  Πριν απαντήσετε, αναλογιστείτε τον κοινό προορισμό και των δυο ομάδων που είναι τα εξής δυο τετραγωνικά μέτρα...
 
 

3 σχόλια:

yellowbird είπε...

Oύτε Κασάνδρες, ούτε υπεραισιοδοξία .
Το μυστικό της επιτυχίας μας το έχεις δείξει αρκετές φορές . Είναι να κοιτάμε κοντά, να ακολουθούμε άμεσα αδιαφορώντας για τις προβλέψεις και τα θέλω μας . Ουσιαστικά είναι το timing αλλά επειδή ακόμα και μικρή προπορεία μπορεί να μας καταστρέψει καλύτερα να ακολουθούμε όσο πιο κοντά γίνεται με το πόδι στο φρένο ...

ArTaXiA είπε...

Yellowbird, ναι, ακριβώς έτσι είναι και σ'ευχαριστώ που με διαβάζεις.

TheHawk είπε...

"Ποιος φεύγει από δω μέσα νικητής; Εκείνος με την πρωιμότερη πρόβλεψη, ή ο άλλος με το γεμάτο πορτοφόλι;"

το κρατάμε αυτό (μεταξύ άλλων)...

ωραίος...