Παρασκευή, 23 Νοεμβρίου 2012

Χίλιες Μονάδες (Η Επιστροφή)

 
 
Λοιπόν κύριε Λεωτσάκο;  Κύριοι δημοσιογράφοι μου;  Κοντοζυγώνει το τέλος Νοεμβρίου και 1000 μονάδες δεν βλέπω. Τι θα τα κάνω τώρα τα χαρτιά που αγόρασα πριν ένα μήνα κύριε Λεωτσάκο μου;  Πω-πω κακό πο'παθα που για μια ακόμη φορά σας πίστεψα, βάι βάι.  Κι είχα κάνει τα κουμάντα μου.  Για χίλιες μιλάνε, σκέφτηκα, ας αγοράσω εγώ τώρα που είναι 850 και στις 950 μονάδες τους τα φορτώνω και μην τον είδατε τον Παναή.  Που το έπαιζα και έξυπνος τρομάρα μου.  Και το έπαιξα χοντρά.  Με τα συμβόλαια μου, τα μάρτζιν μου, πήρα και τράπεζες, βέεεεεεβαια.  Γίνεται άνοδος χωρίς τράπεζες;  Έτοιμος ήμουν για τη μεγάλη μπάζα κύρ Πέτρο μου.   Κάθε μέρα στα φόρα και στα τσατ ήμουν και συζητούσα με τους άλλους.  Και να η ΔΕΗ, και τόσο ο ΜΥΤΙΛ, και δες και την ΙΝΛΟΤ, πετάει η ΚΥΠΡ, άλογο η ΠΕΙΡ.  Σκατά στα μούτρα μας και στα δικά μου και στα δικά σας.  Μηδέν από μηδέν, μηδέν.  Κι αϊ σιχτίρ δηλαδή...
 
Πριν ένα μήνα ανέβασα ένα κείμενο με τίτλο "1000 μονάδες" θέλοντας να καυτηριάσω την χιλιοπαιγμένη μέθοδο επηρεασμού και χειραγώγησης "πετάει ο γάϊδαρος, πετάει".  Το αρθράκι εκείνο έγινε η αφορμή για δυνατές κόντρες μεταξύ εμού και διαφόρων οιωνοσκόπων αναλυτών, μερικοί εκ των οποίων στη συνέχεια μου έκοψαν και την "καλημέρα".  Το πόνημα εκείνο, επίσης επεσήμαινε την ομοιότητα της περιόδου με την πενταετία '93-'97, καθώς η άλλη προσφιλής, σχεδόν φετιχιστική αλλά βασικά ανθυπόστατη πεποίπηθη του "διπλού πάτου" μιας άλλης μερίδας αναλυταράδων έβρισκε πεδίο για οξύτατες αντιπαραθέσεις.  
 
Ο μήνας πέρασε και έφτασε η ώρα να κάνουμε ταμείο.  Ας περάσουν πρώτα οι Long.  Oι long λοιπόν ΔΕΝ ΕΙΔΑΝ ΤΙΣ 1000 ΜΟΝΑΔΕΣ, καθώς με μια αριστοτεχνική κίνηση, οι πραγματικοί παίκτες τους άδειασαν λίγο πριν τις 900 δηλαδή 12% πίσω από το στόχο.  Όσοι τότε ήσαν άχαρτοι και περίμεναν ευκαιρία να μπούν, σήμερα, στην καλύτερη είναι ένα 5% κάτω, ενώ, όσοι είχαν ήδη χαρτιά που αγόρασαν μέσα στον Οκτώβριο μπορεί να κερδίζουν από 10% έως και να μπαίνουν μέσα, αν έκαναν tradoμαϊμουδιές.  Αποτέλεσμα για τους long = ΜΗΔΕΝ.  Για ελάτε οι short.  Οι short, θα μπορούσαν να μας πούν πως έβγαλαν λεφτά, αφού θα ισχυριστούν πως πούλησαν πέριξ των 900 και έκλεισαν κάτω από τις 800.  Δεν μου φαίνεται απίθανο να υπάρχουν τέτοιοι.  Απίθανο μου φαίνεται ο short των 900 να μην ήταν short και μέσα στον Οκτώβριο, δηλαδή να μην είχε άρχισει να shortάρει με το που η αγορά πέρασε τις 780.  Κι επειδή short δεν γίνεσαι αλλά είσαι, o short των 900 θα πρέπει να είχε φάει πελώριες ζημιές τον Οκτώβριο τις οποίες απλώς κατάφερε να ρεφάρει τον Νοέμβριο.  Αποτέλεσμα για τους short = ΜΗΔΕΝ.  Να έρθουν οι παιχτούρες traders τώρα.  Εσείς λεβέντες μου, είστε το λιπαντικό του συστήματος.  Μήνας μπαίνει, μήνας βγαίνει αφήνετε γκανιότα στους μεγάλους.  Οι διακυμάνσεις τον τελευταίο μήνα ήσαν τέτοιες που αμφιβάλλω αν κάποιος trader πήγε ταμείο.  Είδα πολλούς να μπαίνουν short σε άνοιγμα, προχθές ας πούμε, μόνο και μόνο για να αναγκαστούν να κλείσουν ψηλότερα, αφού έκαναν τη χειρότερη εκτέλεση της μέρας.  Είδα ακόμη περισσότερους να κλείνουν long έπειτα από χτύπημα stop κι αφού η αγορά έχανε 10 πόντους σε 10 λεπτά και στη συνέχεια να παρακολουθούν χωρίς θέση την αγορά να κάνει νέο υψηλό ημέρας.  Οι traders -αξιόλογοι άνθρωποι κατά τα λοιπά- κάνουν ένα βαθύ σφάλμα.  Επιμένουν να παραβλέπουν πως ό,τι κι αν κοιτάνε για να κάνουν trading, από RSI μέχρι τις φουσκάλες του ελληνικού που πίνει η μάνα τους, είναι κοινή γνώση των μεγάλων.  ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΤΟΥΣ ΠΗΔΑΝΕ ΟΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΕΤΥΧΟΥΝ.  Αποτέλεσμα για τους traders. Το γνωστό και συνηθισμένο = ΜΗΔΕΝ.
 

Και θα έρθουν τώρα οι Σουσούδες με τον Ζαμπούνη παραμάσχαλα και θα λένε:  "Γιατί βρε ArTaXiA παιδί μου, ρίχνεις άκυρα και ψόγο στους φίλους σου, σκληρό κι άδικο, αφού δεν σε ενοχλούν, κάθονται εκεί, γράφουν καμιά μαλακία να περνά η ώρα, γιατί τους τα χώνεις;"  Και θα απαντήσω στις Σουσούδες και στους κυρίους με τα σεις και με τα σας πως οι αγορές είναι αμείληκτες και κάτι τέτοιους σαν και του λόγου τους, τα παιδιά στο Λονδίνο τους έχουν για snack. Δεν μπορείς να κατεβαίνεις στις αγορές με τόξα και βέλη (βλ. Τ.Α.) όταν ο αντίπαλος σου έχει napalm (Α.Ι. neuronic software)  Eπίσης δεν νοείται ολοκληρωμένος παίκτης των αγορών να έχει μισή ντουζίνα ψυχολογικά προβλήματα τα οποία κουβαλάει και στο trading κάνοντας τη μια βλακεία μετά την άλλη και μια τρίτη βλακεία για να καλύψει τις δυο προηγούμενες. 
 
Σε κάποιο σχόλιο ο φίλος ΨουΞ, είχε αναφέρει πως δεν κάνω τίποτε άλλο από να ακυρώνω μια τους τεχνίκούς, μια τα θεμελιώδη, αφήνοντας στο τέλος τίποτα περισσότερο από τη διαίσθηση.  Φίλε μου ΨουΞ, αυτό που εσύ ονομάζεις διαίσθηση, εγώ το αποκαλώ εμπειρία και είναι κάτι που το αποκτάς κοιτώντας τιμές, κορδέλες και ροές χρήματος, σημειώνοντας τζίρους, μαρκάρωντας την ώρα που αυτό συμβαίνει, τις μέρες, και το χρονικό διάστημα. 
 
Παρ' όλα αυτά, εγώ θα περιμένω τις 1000 μονάδες.  Ήσυχα και αθόρυβα.  Όπως αρμόζει στους γνώστες. 
 
Ευτυχείτε.
   

Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2012

Νοέμβριος

Πέφτουν οι σταλαγματιές της πρωινής βροχής πάνω στο πολυκαρβονικό στέγαστρο, παααπ, παααπ, παααπ, τις ακούω από το κρεβάτι μου, είμαι ξύπνιος εδώ και ώρα, αλλά ποιος σηκώνεται τόσο νωρίς σε ένα άδειο σπίτι χωρίς θέρμανση.  Τεντώνομαι, η μέση μου πονάει, η κνήμη μου πονάει, παλιά χτυπήματα με στοιχειώνουν, σημάδια ένος έντονου παρελθόντος.  Νοέμβριος.  Εξαντλώ τις μοναδικές δυνάμεις που διαθέτω και φεύγω από τη ζεστασιά του παπλώματος σχεδόν τρέχοντας.  Κάνει στ' αλήθεια κρύο και έξω και μέσα, μέσα στο σπίτι, μέσα στο δωμάτιο και μέσα μου.  Άλλη μια αδιάφορη, βαρετή, σχεδόν ανυπόφορη μέρα, όπου θα πρέπει να τη ζήσω απλώς.. Μέχρι να έρθει η επόμενη. 
 
 


Φτιάχνω μια ζεστή σοκολάτα, μια κούπα μ'ένα λιοντάρι επάνω, δώρο μιας ξεχασμένης αγαπημένης, τώρα που το σκέφτομαι κι ο φούρνος μικροκυμάτων δώρο είναι, μα για στάσου..  Ούτε τη σοκολάτα που πίνω την αγόρασα ο ίδιος, τι περίεργο, μια ολοκληρωμένη πρωινή διαδικασία βασισμένη στα τρυφερά αισθήματα των φίλων μου.  Στον υπολογιστή μπροστά, τα ίδια ανόητα προωθημένα νέα, η δόση, η μιζέρια, οι μομφές, η γκρίνια.  Αναμονή μέχρι τις 9 για το πρώτο μου ραντεβού, ο κύριος Weintraub που μας ήρθε από τις Άλπεις για το εβδομαδιαίο ξέπλυμα. 
 


Κάποιοι άνθρωποι είδαν την ελληνική κρίση να τους καταστρέφει, κάποιοι άλλοι απλώς την αντιμετώπισαν ως μια ακόμη ευκαιρία πλουτισμού.  Ο πελάτης που έρχεται να δει ο Weintraub δεν είναι ακριβώς αυτό που στοιχειοθετείται ως ο τυπικός Έλλην επιχειρηματίας.  Αλλά, μήπως κι εγώ είμαι ο τυπικός σύμβουλος επενδύσεων;  Βγαίνοντας από το σπίτι, η γνώριμη εικόνα, η στολισμένη γραμματέας με τον καφέ του "Γρηγόρη" στο χέρι, ο γιαπάκος με το κοστούμι του Glou, τρεις ηλικιωμένοι με σακούλες, ο ένας πηγαίνει στον ΕΟΠΠΥ για εξετάσεις, κόσμος χαμένος μέσα στις σκέψεις του.  Να κι ο Πακιστανός με το καρότσι του, φορτωμένο σκουπίδια.  Πώς κατέληξε έτσι αυτή η χώρα; Αν με ρωτούσες πριν μερικά χρόνια θα σου απαντούσα πως η Ελλάδα είναι ένας προσιτός παράδεισος, γι αυτό άλλωστε επέλεξα να την κάνω σπίτι μου..
Το ραντεβού τελειώνει ακριβώς στην ώρα που πρέπει για το άνοιγμα.  Τίποτα το ιδιαίτερο δεν αναμένεται.  Οι αγορές εδώ και αρκετούς μήνες έχουν μπει στον αυτόματο.  Αν δεν ήταν τόσο εύθραυστο το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, θα ζούσαμε στιγμές απείρου κάλλους.  Το χρήμα ρέει αυτή τη στιγμή στον πλανήτη με την ίδια επιβεβλημένη προσοχή που θα δίναμε αν μεταφέραμε κλουαζονέ χορεύοντας, χωρίς περιτύλιγμα.
 


Κι εγώ απλώς περιμένω τη στιγμή που κάποιος θα σπάσει το πρώτο βάζο..

Οι κορδέλες ξεκινούν, οι ίδιοι άνθρωποι τριγύρω, τα ίδια σενάρια, τα ίδια σχόλια, χαζεύω τη διακύμανση, τι πλήξη Θεέ μου, Νοέμβριος.