Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2012

Politically Incorrect

 
 
Στις 15 αυτού του μήνα έστησα μια ψηφοφορία, αναρωτώμενος πόσοι άνθρωποι τελικά με διαβάζουν πραγματικά.  13 άνθρωποι (σημασιολογικός αριθμός) ανταποκρίθηκαν.  Μου ήρθε στο νου μια ατάκα έτερου blogger, ο οποίος κατά δήλωση του έλαβε εκατόν ογδόντα κάτι -δεν θυμάμαι ακριβώς- μηνήματα, στα οποία, κόσμος τον παρότρυνε να συνεχίσει ό,τι έκανε μέχρι τότε.  Μ' αρέσει!  Εγώ δεν έλαβα ούτε ένα.  Ούτε ένα που να μου έλεγε είτε συνέχισε, είτε σταμάτα ανόητε, βαρεθήκαμε.  Θα υιοθετήσω την άποψη πως οι δικοί μου αναγνώστες βρίσκονται σε καταστολή, μήτε με διαβάζουν, μήτε μου γράφουν.
 
Το θέμα σε ένα ιστολόγιο είναι πάντοτε οι αναγνώστες, ας μη γελιόμαστε.  Κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να συντάσσει κείμενα μόνο για τον εαυτό του.  Είναι σαν να βάζεις το κοστούμι σου, γραβάτα, στολίδια και αρώματα για να καθήσεις στην κρεβατοκάμαρά σου να δεις τηλεόραση.  Όλως περιέργως ωστόσο, το ιστολόγιο δέχεται 50 επισκέψεις καθημερινώς.  Οι μισές από τις ΗΠΑ.  Θα υιοθετήσω την άποψη πως οφείλονται σε μηχανές αναζήτησης, αντί του συνομοσιολογικού:  "They're watching us".  Τι ψάχνει τώρα μια μηχανή αναζήτησης σε ένα ανενεργό ιστολόγιο, μόνο ο προγραμματιστής της google μπορεί να το γνωρίζει.
 
Δεκατρείς άνθρωποι που λέτε, μου ζήτησαν να συνεχίσω να γράφω, το οποίο μεταφράζεται σε 16% των εγγεγραμένων αναγνωστών.  Αρχικώς οργίστηκα, στην πορεία όμως θυμήθηκα πως κοτζαμάν Χριστός είχε 12 μαθητές όλους κι όλους, ίσως να ήμουν και σε καλύτερη μοίρα.  Ο Χρίστος βέβαια δεν είχε ιστολόγιο, οπότε η σύγκριση μάλλον δεν είναι λογικά σωστή. 
 
Είναι πολλές φορές που συλλογίζομαι τι κοινό μπορεί να έχω εγώ με σας που διαβάζετε αυτές τις γραμμές τώρα.  Όλοι κατά βάθος επιθυμούμε να βρούμε συντρόφους, ακόλουθους, υποστηρικτές, οπαδούς στη ζωή μας, όλα όμως τα παραδείγματα που έχω από την ιστορία και την κοινωνιολογία αναφέρονται απλώς σε ταύτιση συμφερόντων και οχι χαρακτήρα, συνηθειών ή ιδεολογίας, με την έννοια αυτή αν γράφω πράγματα που για σας έχουν προστιθέμενη αξία τα διαβάζετε, διαφορετικά όχι.  Στοιχηματίζω ας πούμε, πως εάν αύριο άρχιζα να γράφω επενδυτικές κινήσεις, tips και μακροπρόθεσμους στόχους θα γινόμασταν όλοι μια ωραία ατμόσφαιρα, ενώ από την άλλη, ένα αφιέρωμα στις ελεγείες των Βαβυλωνίων θα με αποστερούσε και από αυτούς τους 13 πιστούς. 
 
Εκτός όμως από αυτούς τους 13, εμφανίστηκε και ο "γνωστός-άγνωστος troller", ο οποίος διαφωνεί μονίμως.  Δεν είναι συναρπαστικό που οπουδήποτε, οπωσδήποτε εμφανίζεται ένας καραγκιόζης δηλώνοντας την αποστροφή του;  Κάτι ανάλογο του τρελού που υπάρχει σε κάθε πολυκατοικία.  Ή του αντιρρησία της γενικής συνέλευσης που θα λάβει τον λόγο για να πει τη μαλακία του, συνήθως άσχετη με το θέμα συζήτησης.  
 
Ακούστε λοιπόν πως έχει το πράγμα:  Δεν είμαι τόσο τενεκές, ώστε να βάζω alert στη 1 το πρωί για να γράψω σχόλιο στη στήλη του Μαυρίδη προκειμένου να σας κάνω να διαβάζετε όσα έχω στο μυαλό μου.  Δεν είμαι ούτε τόσο γλοιώδης, ώστε να προσεταιρίζομαι άτομα τύπου frapezitis, για χάρην της δημοσιότητας.  Θαρρώ όσοι από σας με διαβάζετε ανελλιπώς, θα έχετε καταλάβει τι τύπος είμαι, αν και αισθάνομαι πως αυτό που καταλάβατε ίσως να μην πρέπει να το μάθω.  Επιπροσθέτως, ποτέ δεν γράφω on demand, το σιχαίνομαι, είναι σαν να υπηρετώ τους αναγνώστες μου, κι αυτή είναι μια σχέση που αρμόζει στον Βγενόπουλο, όχι σε μένα.
 
Η τελευταία ανάρτηση εδώ ήταν οι "Τίτλοι Τέλους", ένα αποχαιρετιστήριο κείμενο για την διαδικτυακή παρέα που κάναμε όλον αυτόν τον καιρό.  Καθ' όλο το καλοκαίρι όμως, διάφορες σκέψεις κυκλοφορούσαν στο νου μου.  Σκέψεις παρακινούμενες από απορίες όπως:  "Γιατί το Bloomberg μας λέει πως το 13F του Soros και Paulson δείχνουν αύξηση της θέσης των στο χρυσό, ενώ η προηγούμενη φορά που μάθαμε πως ο Soros αγοράζει ήταν το 2010 με την τιμή του μετάλλου στα $1200;"  Ή "γιατί ο τιτανοτεράστιος Μαρίνης βγήκε πωλητής στον S&P, όταν ακόμη γελάνε στις παρυφές του capital με τις θέσεις του στο βαμβάκι;"   Ή ακόμα:  "Γιατί κανείς δεν θέλει να τα βάλει με το peg του ΕURxCHF στο 1.20;" 
 
Σε αντίθεση με πολλούς που διατηρούν διδικτυακές επαφές με το ευρύ κοινό, τα δικά μου κίνητρα είναι μάλλον προσωπικά παρά επαγγελματικά.  Δεν θέλω δηλαδή να πιάσω πελάτη κανέναν σας, ούτε να σας χρησιμοποιήσω ως μελλοντική πηγή εισοδήματος όπως πλείστοι άλλοι που επιχειρούν ανοίγματα όπως "κάντε μας like στο FB" και "στείλτε τη φόρμα και θα επικοινωνήσουμε εμείς μαζί σας."  Εγώ δεν θέλω ούτε like στο Facebook, ούτε πελατάκια για προμήθειες.  Αυτά τα κάναμε 15 χρόνια πριν που είχε και νόημα.  Οπότε;
 
Ναι καρντάσια, υπάρχει κάτι που θέλω:  Θέλω επικοινωνία και απόψεις.  Στοχασμό.  Ιδέες.  Νόηση.  Θέλω τα κείμενα μου να είναι ερέθισμα για έρευνα.  Αν, λόγου χάρη γράψω πως επί δύο μήνες στη Σιβηρία έκαιγαν 78 φωτιές και οι Ρώσσοι δεν έκαναν το παραμικρό να τις σβήσουν, να ψάξουμε όλοι μαζί να βρούμε το γιατί.  Είναι γιατί θέλουν βοσκοτόπια;  Είναι επειδή θα συμβάλλουν στη δημιουργία εκτάσεων καλλιέργειας σιταριού;  Είναι απλώς θέμα ελλειπών μέσων κατάσβεσης;  Θα μου πείτε τώρα, "κι εμάς τι μας νοιάζουν οι εκτάσεις στη Σιβηρία;"  Και θα σας απαντήσω:  "Αν του χρόνου προστεθούν 485,000 εκτάρια καλλιεργήσιμη γη, θα επηρεάσει την τιμή του σιταριού".  Κι αυτό μεταφράζεται σε χρήμα.  Χρήμα το οποίο θα πάει στις τσέπες του έξυπνου.  
 
Θεωρώ πως το μοναδικό ανθρώπινο ελάττωμα που δεν μπορώ να υπομείνω είναι η βλακεία.  Η βλακεία είναι πηγή γιγάντιας δυστυχίας στην πορεία του ανθρωπίνου γένους, από τους θεανθρώπους Φαραώ μέχρι το "Ιράκ που είναι επικίνδυνο επειδή τάχα μου έχει όπλα  μαζικής καταστροφής" αδαείς, αμαθείς αλλά κυρίως βλάκες υποφέρουν τα πάνδεινα, ενίοτε τα προκαλούν και στους συνανθρώπους των.   Διευκρινίζω λοιπόν πως θέση για έναν βλάκα εδώ δεν υπάρχει.  
 
Συνοψίζοντας λοιπόν,  μπορούμε όλοι μαζί, εσείς κι εγώ να κάνουμε κάτι καλό εδώ, εξ ου και το κάλεσμα στο αναγνωστικό κοινό.  Κι ετσι φαντάζομαι το μέλλον αυτού του ιστολογίου.  Ιστοριούλες, χαβαλέ, τραγουδάκια και εξυπνάδες θα τις δρομολογήσω στο Tumblr, FΒ και Twitter αντίστοιχα.
 
Ευτυχείτε.