Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2011

Future Memories

Και φθάνει το 2011 στο τέλος του.  Και θα τολμήσω να παραδεχτώ πως με οικονομικούς όρους είναι από τις χειρότερες χρονιές που έχω βιώσει.  Θυμάμαι που κορόϊδευα τον Ackermann που μετά τη Lehman, δήλωσε πως "αυτή είναι η χειρότερη χρηματοπιστωτική κρίση" που μπορούσε να ανακαλέσει στη μνήμη του.  Καταθέτω λοιπόν ευθαρσώς πως η χρονιά που απέρχεται είναι η αθλιότερη όλων.  Όχι, δεν θα κάνω πλήρη απολογισμό ακόμη.  Ευελπιστώ την πρωτοχρονιά.  Όχι πως θα αλλάξει και τίποτα βέβαια, αλλά να, διατηρώ ολίγα ψίγματα ελπίδας στην ψυχή μου.

Ξεκινήσα  το έτος με την ακράδαντη πεποίθηση πως η μεγαλύτερη φούσκα όλων των εποχών, τα U.S. Treasuries (http://www.marketwatch.com/investing/bond/10_year) επιτέλους θα σκάσουν.  Φευ!  Οι Αμερικανοί δεν καταλαβαίνουν τίποτα.  Αυτοκράτορες με τα όλα τους.  Από το 3,50% στην απόδοση του δεκαετούς τον περασμένο Ιανουάριο, φθάσαμε στο εξωπραγματικό 1,80% στις αρχές Οκτωβρίου.  Ο θυμός μου απερίγραπτος, όσον αφορά τη δύναμη της FED να επιβάλλεται σε όλόκληρο τον πλανήτη.  Οι τιμές αυτές των ομολόγων κάνουν την εγχώρια φούσκα του '99 να ομοιάζει με παράσταση επαρχιακού μπουλουκιού απέναντι σε Broadway Musical.  Διατηρώ τη θέση, όπως και την άποψη πως το αμερικανικό χρέος είναι δυσχερώς εξυπηρετούμενο.

Τα πολύτιμα μέταλλα, αντιθέτως έδωσαν κέρδη.  Με $1350 ανοίξαμε το '11, $1900 καταλήξαμε το Σεπτέμβριο (http://www.marketwatch.com/investing/future/GOLD).  $49 έφθασε το ασήμι στο τέλος Απριλίου (http://www.marketwatch.com/investing/future/silver).  Με 15% και 35% off highs αντίστοιχα, οι θέσεις που ρευστοποιήθηκαν στο μέσον της χρονιάς έχουν επανακατασκευαστεί, αναμένοντας την τελευταία και ισχυρότερη φάση της ανόδου.  Μου φαίνεται ανυπέρβλητα ανόητο όλη αυτή η ενορχηστρωμένη αφαίρεση του χρυσού και ασημιού από τη μέσαια τάξη μέσω των "ΑΓΟΡΑΖΩ ΧΡΥΣΟ ΣΤΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΤΙΜΕΣ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ" να είναι απλώς ένα σημείο των καιρών κι όχι μέρος του "σας πήραμε τον χρυσό σας, τώρα τον πάμε όπου θέλουμε κι εσείς κλαίτε, πρόβατα, μπεεεεε κ.τ.λ."

Τα αγροτικά, (http://www.marketwatch.com/investing/fund/DBA) ένα άλλο στοίχημα που δεν απέδωσε τα αναμενόμενα, παρεμένει στο χαρτοφυλάκιο μου, ως future consideration περισσότερο παρά ως ευσεβής πόθος.  Εδώ βέβαια έχω να αντιμετωπίσω ένα οξύμωρο.  Αν η φούσκα των ομολόγων σκάσει και πάμε σε παγκόσμια ύφεση, τα αγροτικά δεν κάνουν ούτε ως hedge, ούτε ως correlation play.  Ας πούμε πως τα διατηρώ αντί μετοχών.  Θα σχηματοποιήσω την άποψη μου μέσα στους επόμενους μήνες.

Οι μετοχές δεν με απασχόλησαν ιδιαίτερα διότι δεν είχα και πολλές.  Κάποια theme ΕΤF, κυρίως σε αγροτικά, σπάνιες γαίες και ουράνιο, και μια μικρή θέση που ξεκίνησα στο ελληνικό από τον Ιούλιο και μετά, θεωρόντας, λανθασμένο όπως αποδείχθηκε πως το 21% haircut που ανακοινώθηκε θα οδηγούσε το ΧΑΑ σε μια τεχνική αναπήδηση.  Το πρώτο σκέλος αποδείχτηκε εύστοχο και κερδοφόρο, ή δεύτερη προσπάθεια όμως, γύρω στις 900, πήρε πίσω όλα τα κέρδη, αφήνοντας με, με μια πελώρια απορία:  Θα κάνει reset η χώρα ή πάμε για τον όλεθρο;  Και παρότι στα τρέχοντα επίπεδα τιμών, όλα μοιάζουν να έχουν προεξοφληθεί, είμαι πολύ διστακτικός στο να φτιάξω μια σοβαρή θέση σε ένα witch play.  Η θέση, καιτοί μικρή σε απόλυτο αριθμό,  σαν ποσοστό ζημιών, θα αρκούσε να αμαυρώσει τη φήμη μου ισοβίως, αλλά επειδή εδώ στην Αθήνα πλέον "όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε" συγκριτικά αισθάνομαι ο.κ.

Άφησα για το τέλος το forex.  Ίσως γιατί με πλήγωσε περισσότερο απ' όλα.  Η 6η Σεπτεμβρίου, μέρα που η SNB αποφάσισε να παρέμβει δραστικά στο EURxCHF ήταν ουσιαστικά η τελευταία ημέρα που έκανα πράξη σε νομίσματα. (http://www.ecb.int/stats/exchange/eurofxref/html/eurofxref-graph-chf.en.html) Εκείνη την ημέρα ρευστοποίησα όλες τις βραχυπρόθεσμες θέσεις, κρατώντας μόνο τις πάγιες, που κι εκείνες κατάφεραν να με ζημιώσουν όλα τα κέρδη της χρονιάς μέσα σε 3 1/2 ώρες.  Μέσα στην εβδομάδα, επίσης σήκωσα όλα μου τα μετρητά από την τράπεζα και τα έθαψα κάτω από τη συκιά στόν κήπο.  Ήταν η μέρα που κλονίστηκε η εμπιστοσύνη μου στο σύστημα.  Από τότε, σχεδόν κάθε εβδομάδα, οι φίλοι μου τραπεζίτες μου τηλεφωνούν για να μου κάνουν rate offer.  Από το 4.70% που μου έδιναν στο €, έφθασαν χθες στο 6.20%.  Κάθε φορά τους λέω πως η συκιά προσφέρει μεγαλύτερη ασφάλεια από το ελληνικό τραπεζικό σύστημα.  Κάθε φορά μου απαντούν πως "αυτά που λες δεν γίνονται."  Και τους δίνω ραντεβού την επαύριο του haircut, για τα περαιτέρω. 

Μέσα στο 2011 άλλαξαν πολλά.  Οι τελευταίοι μήνες μου δίδαξαν πως όσα πράγματα κι αν έχει δει, ακούσει, διαβάσει ή ζήσει ένας άνθρωπος, πάντοτε υπάρχουν patterns που δεν έχουν συμβεί.  Κι είναι ακριβώς αυτές, ωσάν τους μαύρους κύκνους του Taleb, που καταστρέφουν τον κήπο με τα ρόδα.  Ρόδα που φυτεύτηκαν πριν δεκαετίες και τώρα κοίτονται στο βρεμμένο χώμα, διαλελυμένα.  Το παρήγορο είναι πως η εμπειρία και η οξυδέρκεια, πάντοτε αποδεικνύονταιι ισχυρότερες από την τυχαιότητα.

Ο αέναος επενδυτής οφείλει να υπολογίζει ωσάν μηχανή αλλά να σκέφτεται ως άνθρωπος.