Παρασκευή, 27 Μαΐου 2011

Αγανακτισμένοι Πολίτες



Η χώρα βρίσκεται σε κατάθλιψη;  Σε απόγνωση;  Πνιγμένοι στα διλήμματα που εντέχνως τα μέσα θέτουν;  Μνημόνιο ή Πτώχευση;  Ευρώ ή Δραχμή;  Και κάποιοι τελικά αποφασίζουν να δώσουν το παρόν;  Ένα παρόν, ήσυχο, παρεϊστικό;  Με τις δυνάμεις καταστολής διακριτικά παρατεταγμένες προκειμένου να φυλούν οι κυβερνώντες τους οίκους τους.

Μου πήρε εκατοντάδες ώρες ενδοσκόπησης ώσπου να συνειδητοποιήσω τι είναι εκείνο που περισσότερο από ο,τιδήποτε μου χαλά τη διάθεση μου καθημερινά:  Η ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ!  Μπλεγμένος ανάμεσα στους κλασσικούς, επιστημονικά συγγράματα, επιλεγμένο κύκλο και στάση αποχής από τα κοινά, δέκα λεπτά διάδρασης με έναν μέτριο άνθρωπο είναι αρκετά για να μου αποδιοργανώσουν τη διάθεση.  Ίσως αυτός είναι και ο λόγος που κρατώ τις διαδικτυακές μου επαφές στο ελάχιστο. 

Ογδόντα χιλιάδες λέξεις δεν θα έφταναν για να περιγράψω, πόσο μάλλον να αναλύσω το κακό που κάνουν οι μέτριοι στην κοινωνία.  Από τους μέτριους Μέλητο, Άνυτο και Λύκωνα, διαμέσου του Άννα και ως τον McCarthy, η ανθρωπότητα στερείται της φυσικής της διεξόδου εξέλιξης και προόδου, επειδή ακριβώς κάποιοι μέτριοι κατορθώνουν να ΣΚΟΤΩΣΟΥΝ κάθε ιδιοφυιή αναλαμπή που κατά καιρούς ανακύπτει στις κοινωνίες.

Ο πλανήτης οδηγείται με στατιστική βεβαιότητα σε έναν νέο ΜΕΣΑΙΩΝΑ.  Είτε αυτό οφείλεται σε  κεντρικό σχεδιασμό κάποιας κλειστής λέσχης, είτε ως φυσική απόρροια της εξελικτικής διαδικασίας, άλλα 1000 μεσαιωνικά χρόνια βρίσκονται μπροστά μας.  Η αντίστροφη μέτρηση που ξεκίνησε ως παρακμή ιδεών και θεσμών από τη δεκαετία του 80, συνεχίζεται αυτή τη δεκαετία με την παρακμή των οικονομιών και την υποδούλωση των λαών, που ως νέοι είλωτες θα εισφέρουν φθηνά εργατικά, αναλώσιμα χέρια στους ισχυρούς της νέας χιλιετίας.  Οι νέοι προτρέπονται να απομακρυνθούν σιγά-σιγά από τη γνώση, αφενός με το προσεκτικά στοχευμένο ημιμαθησιακό εκπαιδευτικό σύστημα και αφετέρου με την αύξηση των διδάκτρων των πανεπιστημίων, ώστε στην κατάλληλη στιγμή να παραδώσουν τις τύχες τους στους έχοντες τη σοφία. 

Οι υπόλοιποι πολίτες, κατευθύνονται να αποτάξουν την κρίση και την ελεύθερη βούληση τους, μέσω των μέσων μαζικής ενημέρωσης και της χαοτικής πληροφόρησης.  Ακόμα και το διαδύκτιο, μετατρέπεται από ελεύθερο όργανο έκφρασης σε ένα ακόμη μέσο προπαγάνδας και παραπληροφόρησης, που και μέσω της επικείμενης "ρύθμισής" του, θα καταλήξει απλώς ένα μέσο διασκέδασης, αναζήτησης κεντρικά επιλεγμένων πληροφοριών, ανώνυμης σεξουαλικής ανακούφισης  και κοινωνικής δικτύωσης. 

Οι συνταγή είναι δοκιμασμένη και εφαρμοσμένη πολλές φορές στον ρου της ιστορίας.

  • Αν θέλεις έναν άνθρωπο ΑΒΟΥΛΟ, πλημμύρισε τον με άχρηστες επιλογές.  "Τι να διαλέξω;  Τον τάδε που κάνει εκείνο, ή τον δείνα που θα κάνει αυτό.  Μήπως τον έτσι που υποσχέθηκε λαγούς, ή τον αλλιώς που θα προσφέρει πετραχείλια;"  Μπροστά σε έναν κυκεώνα πολλαπλών και συχνά άκαιρων επιλογών ο πολίτης καταλήγει να μην λαμβάνει καμιά απόφαση.
  • Αν θέλεις έναν άνθρωπο ΑΔΥΝΑΜΟ, γέμισε τον δυστυχία.  Στέρησε του τη χαρά, την πρόοδο και την ελπίδα, κάντον να νιώσει πως είναι απλά το αποτέλεσμα της τυχαιότητας.  "Δεν μπορώ να κάνω τίποτα" θα σκέφτεται.  "Έτσι θα πρέπει να είναι τα πράγματα."
  • Αν θέλεις έναν άνθρωπο ΥΠΟΔΟΥΛΟ, χρέωσε τον.  Άστον να εργάζεται μόνο και μόνο για να πληρώνει τόκους και αφαίρεσε του όλα τα εισοδήματα εκείνα που θα του επέτρεπαν να ξεφύγει.  "Τι να κάνω τώρα που θα μου πάρουν το σπίτι και θα βρεθώ στο δρόμο", θα σκέφτεται κι έτσι θα δέχεται σχεδόν τα πάντα.
  • Αν θέλεις έναν άνθρωπο ΥΠΟΧΕΙΡΙΟ σου, πρόσφερέ του τη μοναδική διέξοδο που θα μπορεί να έχει.  Αν η μόνη ευκαιρία που έχει να εργάζεται είναι να κάνει εκείνο που του λες, τότε θα το κάνει.  Αν στο μέλλον η μόνη ευκαιρία που θα έχει να διατηρείται ζωντανός θα είναι να σε υπηρετεί, ευχαρίστως θα το πράξει εξίσου.
Απορώ που οι συμπολίτες μου δεν το διακρίνουν.  Ιστορικά, οι κυρίαρχοι λαοί εκστράτευαν, λεηλατώντας και λαμβάνοντας αιχμαλώτους, προμήθευαν τις αυτοκρατορίες με εργατικά χέρια και πλούτο.  Στις μέρες μας, οι εκστρατίες είναι οικονομικές αλλά το αποτέλεσμα το ίδιο.  Οι Αμερικανοί έχουν κατορθώσει να βάλουν στο χέρι όλον σχεδόν τον πλανήτη, κι αν οι Κινέζοι δεν ήσαν τόσοι πολλοί και τόσο μακριά, ο μεγάλος αδελφός θα ήταν ήδη εδώ.  Οι ΗΠΑ τα τελευταία εξήντα χρόνια έχουν κατορθώσει:
  • Να κυριαρχήσουν πολιτικά στα 4/5 της γης.
  • Να επιβάλλουν την γλώσσα τους και το νόμισμά τους ως "συνάλλαγμα" σε όλες τις εμπορικές συναλλαγές του κόσμου.
  • Να διαδώσουν την κουλτούρα τους (κινηματογράφος, τηλεόραση, μουσική βιομηχανία) σε όλα τα δίκτυα παγκοσμίως.
  • Να απαιτούν από όλα τα έθνη να υπακούν στους δικούς τους νόμους. (Πόλεμος κατά της τρομοκρατίας, βιομετρικά διαβατήρια, ηλεκτρονικό φακέλλωμα πολιτών, παρακολούθηση υποκειμένων και αποστολή πληροφοριών κατά το δοκούν)
  • Να χρωστούν σε όλα τα κράτη ανεξαιρέτως.
  • Να απαιτούν την υπακοή όλων στις δικές τους συμβάσεις, ενώ όσες άλλες διεθνείς συμβάσεις δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους, απλώς δεν τις υπογράφουν.
  • Να είναι η έδρα των διεθνών οργανισμών.
  • Να ηγούνται ολων των οικονομιών του κόσμου, θέτοντας ουσιαστικά την τάση.
  • Να ελέγχουν όλον τον όγκο πληροφοριών που διατίθενται στον πλανήτη. (Google, Facebook, Youtube, Flickr, Google Earth, Panoramio, Delicio.us, Linkedin, Blogger, Wikipedia)
  • Να κυριαρχούν σε όλες τις διαδικτυακές και ηλεκτρονικές εφαρμογές.
Είμαι αγανακτισμένος!

Πώς αφήσαμε να συμβούν όλα αυτά;  Πώς επιτρέπουμε να γράφουμε greeklish, να χρησιμοποιούμε εφαρμογές της Microsoft, να ακούμε μουσική των αφροαμερικανών, να βλέπουμε ταινίες γυρισμένες στο Hollywood, να ξεκουραζόμαστε συνομιλώντας μέσω Facebook, να διαβάζουμε πληροφορίες στο Bloomberg, να συναλλασσόμαστε σε δολλάρια;

Υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στο "αυτό είναι βολικό" και στο "αυτό είναι πολύ ύποπτο."  Ύποπτο όπως η καμαριέρα του Plaza.  Ή η δολοφονία του Bin Laden.  Ή ίσως η Χούντα του '67.

Αν κάτι με αγανακτεί δεν είναι η πτωχεύουσα ελληνική οικονομία.  Στο κάτω κάτω το να επιρρίπτω ευθύνες στον πρόεδρο των κολλήγων, επειδή είμαι κολλήγος δεν έχει κανένα νόημα.  Δεν μπορεί να φταίει ο αρχικολλήγος.  Φταίει ο φεουδάρχης!

Σάββατο, 14 Μαΐου 2011

Πενταπόσταγμα



Ώρε συννέφιααααασε μ'ρε συννέ-ε-εεεεε-φιάαα-σε!

Δεν πάει ούτε μήνας από τότε που κατέθεσα την άποψη μου στο μετερίζι της σπέκουλας και νάσου η χαλαζόπτωση στις αγορές.  Αν και ακόμα υπό το σύνδρομο της "πρόωρης μαντεψιάς", κατάφερα να βγω αλώβητος από όλες αυτές τις αναταράξεις.  Αλώβητος σε τέτοιο βαθμό, που πλέον ούτε καν ενδιαφέρομαι να διαβάσω τα άρθρα των καταξιωμένων και μη κερδοσκόπων στις φυλλάδες και τα ιστολόγια. 

Παρ' όλα αυτά όμως, κάποιοι μούσκεψαν για τα καλά.  Και κάποιοι άλλοι, μου μήνυσαν να γράφω συχνότερα, ειδικότερα και με καμιά ιδέα για τις αγορές.

Τι να γράψω όμως ρε παιδιά;  Είμαι σε μια κατάσταση ΖΕΝ αυτήν την περίοδο, βλέπω τον κόσμο με τα μάτια της μύγας, αργή κίνηση και θαμπό.  Θυμάμαι πρέπει να ήταν Μεγαλοβδομάδα, στέλνω ένα ευχαριστήριο σχόλιο στον Hippy, λέγοντας του πως γύρισα τα Ευρώ σε Δολλάρια, ακριβώς την ημέρα που η αμερικανική οικονομία υποβαθμίστικε.  Δεν ξέρω γιατί το έκανα, σαν να είδα τον Αη Γιώργη καβάλα να κυνηγά τον Ben, τώρα όμως που το ξανασκέφτομαι πρέπει να ήταν η κίνηση που είχε κάνει.  Την προηγούμενη είχε πέσει από το 1,44 στο 1,425.  Κι ενώ η ανακοίνωση θα έπρεπε να το στείλει στο 1,46, πήγε μέχρι το 1,435 και μετά έκλεισε εκείνη τη μέρα κοντά στο χαμηλό.  Ε λοιπόν εκεί στο 1,435 το αγόρασα.  Τι το θελα;  Έφτασα να χάνω όσα είχα χάσει όλο το τετράμηνο από τα options του Vix.  Λιγότερα βέβαια από εκείνα που θα έχανα αν ακολουθούσα τον Μαρίνη, αλλά κάμποσα.  ΖΕΝ όμως!  Φέεεεεε-τααααα.  Ακούνητος.  Και να που τρεις εβδομάδες αργότερα βγαίνει και παραδάκι. Το ίδιο και το ασήμι.  Είχα εκεί κάτι ultra long silver, από το Δεκέμβριο.  Το κοιτούσα.  Πρωτίστως κοιτούσα την εφαπτομένη της καμπύλης του διαγράματος.  Πριν μπει ο Απρίλιος, είχα κλείσει τις θέσεις, μόνο και μόνο για να το δω να κερδίζει άλλο ένα 30%.  Δεν είχα μούτρα να κυκλοφορήσω.  Ήμουν ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΠΟΥΛΗΣΕΙ ΤΟ ΑΣΗΜΙ!  Έχασα κι έναν πελάτη εξ αιτίας αυτού:  Βασικά, δεν τον έχασα επειδή του είπα να πουλήσει το ασήμι, τον έχασα επειδή μετά μπήκε και ξανααγόρασε.  Δε βαριέσαι....  Tον βγάλαμε "silver alert" στο γραφείο.  Μας χρωστάει και κάτι ψιλά, ίσως γι αυτό.

Πάντως, επειδή ΖΕΝ δεν ισοδυναμεί με ΝΑΡΚΟΛΗΨΙΑ, θα δώσω μερικές ιδέες στους φίλτατους αναγνώστας.

  • Πενταπόσταγμα #1  Όταν βλέπουμε Vix στο 15, και κοντά στα ιστορικά χαμηλά του ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ:  Άνοδο!
  • Πενταπόσταγμα #2  Όταν βλέπουμε parabolas όπως του ασημιού, ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ:  Άνοδο!
  • Πενταπόσταγμα #3  Όταν δούμε την πρώτη δυνατή πτώση δεν τρέχουμε να μπούμε short.  Ούτε βέβαια περιμένουμε τον τοπικό πυθμένα για να μπούμε long.  Αναμένουμε την πρώτη ανοδική αντίδραση και μπαίνουμε short χαλαρά σε ΑΝΟΔΙΚΗ ΜΕΡΑ!
  • Πενταπόσταμγα #4  Aν τυχόν έχουμε το σύνδρομο της πρόωρης μαντεψιάς (τύπου πρόωρης εκσπερμάτισης), ή είμαστε τόσο γκουρούδες που βλέπουμε τα επόμενα 1000 χρόνια σε μια στιγμή, δεν σιχτιρίζουμε που κάναμε κάτι και η αγορά μας σκαμπιλίζει πρόσκαιρα.  ΑΦΟΥ 7 ΦΟΡΕΣ ΣΤΙΣ 10 ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΩΣΤΟΙ, ΑΝΑΜΕΝΟΥΜΕ!  Βάζουμε και κανένα stop βέβαια.  Όχι, βλέπω ΕΤΕ στα 10 το 2015 και μπαίνω long με 10Χ leverage αναμένοντας.
  • Πενταπόσταγμα #5   Αν αποδεδειγμένα είμαστε σωστοί, που σημαίνει πως κάποιες φορές θα είμαστε πρόωροι, εφαρμόζουμε το σύστημα Soros:  Έχουμε 10.000 και βλέπουμε π.χ. το πετρέλαιο στα 80;  Αντί να μπούμε τώρα short με τα 10.000, μπαίνουμε long τα 2.000 και κρατάμε τη θέση με trailing stop.  Μόλις χτυπήσει το stop κάνουμε reverse τα 2.000 και ρίχνουμε και τα υπόλοιπα 8.000 short.
Πενταπόσταγμα των Πενταποσταγμάτων:

ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΟΤΕ.  ΟΤΑΝ ΜΙΑ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΑ ΤΑΣΗ ΦΤΑΝΕΙ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΩΣΗ ΤΗΣ, κι όταν λέμε μακροχρόνια εννοούμε τουλάχιστον 10ετίας, όπως του χρυσού, δεν περιμένουμε την πρώτη διόρθωση για να ξαναμπούμε.  Το πιο πιθανό είναι να έρχεται χειμώνας και οι αναταράξεις να αφορούν φθινοπωρινές μπόρες.  Καλύτερα να περιμένουμε να πουλήσουμε στα ψηλά παρά να βγούμε αγοραστές.

ΚΙ Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΩ!

Κατά τα λοιπά, οι μέρες περνούν αδιάφορες.  Με τη χώρα σε κώμα, ευκαιρίες αρχίζουν να παρουσιάζονται.  Όχι στις κεφαλαιαγορές.  Ευκαιρίες στην πραγματική οικονομία.  Πολυτελή αυτοκίνητα, σκάφη, επαύλεις, άδεια καταστήματα, επιχειρήσεις bir παρά.  Είμαι πεπεισμένος πως την επόμενη διετία όλη η Ελλάδα θα προσφέρεται με έκπτωση.  Χαράς ευαγγέλια στους κατέχοντες μετρητά.  Πού τα βρίσκουμε όμως;

Ε... όλο και κάπου θα τα βρούμε κι αυτά.  Εδώ έχουμε περάσει τόσα και τόσα.  Ο δικός μας κλάδος βίωσε πρώτος την κρίση ήδη από το 2001.  Κι όταν οι υπόλοιποι δανειζόντουσαν για να αγοράσουν Cayenne, εμείς ήδη ετοιμαζόμασταν για τον Αρμαγεδδώνα.   Που τελικά δεν άργησε να έρθει.

Ευτυχείτε