Τρίτη, 26 Απριλίου 2011

Διασπορά Ψευδών Ειδήσεων



Σήμερα λοιπόν έχω τα νεύρα μου.  Έχω φορτώσει.  Με εκνευρίζει η υποκρισία για αρχή.  O Paul Moss -λένε πηγές προσκείμενες στην κυβέρνηση- θα διωχθεί για διασπορά ψευδών ειδήσεων.  Έστειλε -λέει- ένα mail στις 20 Απριλίου το οποίο έλεγε:  "MKT NOISE over the last 20min, there seems to be some increased noise over Gr debt restructuring as early as this Easter weekend. Spreads are moving wider now with 2y spread +100 from +35 at midday, while Gr banks are at – 4%, -6% vs +2% in the morning.  The last few days the talks over Gr restructuring/rescheduling have intensified, despite the ongoing denials by Gr and foreign officials. If a credit event takes place it is crucial to see what the terms would be as a haircut would have a much different outcome vs an extension of maturities." Αυτό λοιπόν είναι διασπορά ψευδών ειδήσεων!  Να το δούμε λίγο;

Ο Paul Moss λοιπόν διασπείρει ψευδές ειδήσεις επειδή αναφέρει κάτι που υπέπεσε στην αντίληψή του. 

Ο πρώην υπουργός Γ. Παπαντωνίου όταν δηλώνει επί λέξη πως  "η κυβέρνηση δεν θα τα καταφέρει" και σε ελεύθερη απόδοση πως "αν δεν ληφθούν μέτρα πάμε για χρεωκοπία" ΔΕΝ ΔΙΑΣΠΕΙΡΕΙ ΨΕΥΔΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ!  (http://www.star.gr/politics/86841/)

Ο Paul Moss, αναπαράγει φήμες όταν λέει πως "φαίνεται πως η Ελλάδα θα αναδιαρθρώσει έως το Πάσχα". 

Αντιθέτως ο Lars Feld, μέλος του συμβουλίου "σοφών" της γερμανικής οικονομίας, όταν δηλώνει πως "νωρίτερα ή αργότερα η Ελλάδα θα πρέπει να αναδιαρθρώσει" ΔΕΝ ΔΙΑΣΠΕΙΡΕΙ ΨΕΥΔΕΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ!  Πιθανότατα ήταν η λέξη "Πάσχα" που ήταν ψευδής. (http://www.bloomberg.com/video/69016400/)

Ο Paul Moss, στέλνει ένα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομίου σε κάποιους επιλεγμένους παραλήπτες ως τμήμα των καθημερινών του δραστηριοτήτων.  Για αυτή του την ενέργεια λογοδοτεί σήμερα στη Scotland Yard, έπειτα από αίτημα των ελληνικών αρχών.

To Bloomberg από την άλλη, μέσω του διαδικτύου σε ολόκληρο τον πλανήτη, μεταδίδει πως ο  Wolfgang Schaeuble, υπουργός οικονομικών της Γερμανίας, δηλώνει πως η Ελλάδα δεν θα αποφύγει την παύση πληρωμών. Ούτε εδώ βέβαια πρόκειται για ΔΙΑΣΠΟΡΑ ΨΕΥΔΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ!

Τέλος, oi παραλήπτες του μηνύματος του Paul Moss, που με τη σειρά τους προώθησαν το μήνημα σε άλλους, ίσως διωχθούν για ΔΙΑΣΠΟΡΑ ΨΕΥΔΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ!

Ενώ βέβαια, ο μάρτυς αυτού του καταφανέστατου ψεύδους δεν διώχθηκε ποτέ.





Σήμερα λοιπόν όπως προείπα, έχω τα νεύρα μου.  Γιατί όταν ένας τορναδόρος δηλώνει πως η Ελλάδα θα πτωχεύσει διαδίδει ψευδείς ειδήσεις, ενώ όταν ένας Γερμανός υπουργός λέει το ίδιο ακριβώς πράγμα είναι μη ψευδής είδηση.  Όταν ένας υπάλληλος της Citi στέλνει mail, στο οποίο γράφει πως γίνεται της πουτάνας στις αγορές γιατί όλοι φοβούνται αναδιάρθρωση ελληνικού χρέους οπωσδήποτε διαδίδει ψευδείς ειδήσεις ενώ όταν ο Έλληνας πρωθυπουργός διαδίδει πως "λεφτά υπάρχουν", αποκλείεται να λέει ψέμματα.  Όταν η αίσθηση που είναι διάχυτη στο σύνολο του ελληνικού λαού, αναπαράγεται ιδιωτικά, μέσω e-mail είναι αναμφίβολα ψευδής είδηση.  Όταν μεταδίδεται μέσω του Mega, ή του Bloomberg, ή του CNBC ως δήλωση ανωτάτου στελέχους του υπουργείου που προτίμησε να παραμείνει ανώνυμο τότε ομιλούμε για αυθεντικότατη, καραμπινάτη αλήθεια.

Μήπως τελικά, κάποιος πρέπει να βάλει τα πράγματα στη θέση τους σε αυτή τη χώρα;

Χριστός Ανέστη

Ακούς Καμίνη;  "Χριστός Ανέστη" λέμε.  Κι ο κόσμος απαντά "Αληθώς ο Κύριος".  Δεν λέμε Χρόνια Πολλά γιατί δεν είναι τα γενέθλια μας, ούτε καμιά επέτειος!

Σάββατο, 16 Απριλίου 2011

Interesting Times



Δεν ξέρω πως νιώθω.  Δεν ξέρω αν είμαι καλά.  Δεν ξέρω καν τι μέρα να'ναι.  Δεν μπορώ να γνωρίζω αν σήμερα θα είναι μια καλή μέρα.  Είχα κάποιους παλιόφιλους.  Δεν άντεξαν την κρίση.  Συνομιλούσα με πολλούς συνεργάτες.  Δεν έχω την παραμικρή ιδέα που μπορεί να βρίσκονται τους τελευταίους μήνες.  Συνήθιζα να συμβουλεύω κάποιους επιχειρηματίες.  Δεν διαθέτουν πλέον πόρους προς επένδυση.  Δεν διαβάζω τις ειδήσεις.  Δεν μαθαίνω πια την επικαιρότητα.  Δεν θέλω να ξέρω αν το χρέος θα επιμηκυνθεί, οι πιστωτές θα δεχτούν γενναίο κούρεμα, ή πότε η χώρα θα βγει από το αδιέξοδο.  

Πάει ένας μήνας που έχω κλείσει όλες μου τις Long θέσεις. Ξεκίνησα από τότε που ο S&P κοντοστεκόταν και τελείωσα τις ρευστοποιήσεις καμιά 10αριά μέρες αργότερα.  Στη συνέχεια άρχισα να μειώνω θέσεις και στα εμπορεύματα.  Δεν έχω να κάνω κάτι άλλο...  Περιμένω.  Μη με ρωτήσεις τι!  Δεν έχω ιδέα....

Υπάρχει κάτι που δεν μου αρέσει.  Πέρα από τα σύνορα της Ελλάδας.  Πέρα κι από την Ευρώπη, κάτι έχει αρχίσει να φαίνεται ύποπτο.  Σαν να ανεβαίνουμε τα σκαλιά μιας σκάλας.  Εντάξει το δέκατο σκαλί δεν ήταν και τίποτα το φοβερό, στο εικοστό φοβόμουν λίγο, αλλά η σκάλα είναι δυνατή  στα έξι μέτρα δεν θα υπήρχε πρόβλημα, σιγά-σιγά φτάσαμε στο 30ο σκαλοπάτι και πλέον στα εννιά μέτρα μια πτώση μπορεί να είναι ολέθρια.  Κι όμως...  Ο κόσμος φωνάζει:  "Α-νε-βαααα, α-νε-βαααα" κι όλο ανεβαίνουμε, σφιγγόμαστε πάνω στη σκάλα και προσπαθούμε να μην κοιτάμε από που ερχόμαστε, ένα σκαλί ακόμη, κι άλλο ένα.... 

Θέλω να κλείσω τ' αυτιά μου, να μην ακούω φωνές.  Ο χρύσος είναι φθηνότερος τώρα σχετικά με την τιμή που είχε το '99 στα 260 δολάρια λέει ο Faber.  Εντάξει, πριν δυο μήνες είχε πει πως θα έπεφτε και ήταν ήδη 90 δολάρια χαμηλότερα.  Το ασήμι σε υψηλό 31 ετών.  Ναι, είναι ο χρυσός των φτωχών, λίγο ακόμη και θα πιάσω 20.000€ απλώς πουλώντας την προίκα της μάνας μου κάτι μαχαιροπήρουνα κι ένα σερβίτσιο τσαγιού, τα ενεχυροδανειστήρια χρυσού είναι τα Videoclub  του 2011,  μέτρησα τέσσερα σε μια απόσταση τριών χιλιομέτρων κεντρικής λεωφόρου, τέσσερα ισόγεια κεντρικής προβολής με βιτρίνα.  Κλειδαράδες, τσαγγάρηδες και μοδίστρες δεν προλαβαίνουν να κλείνουν δουλειές και για κάθε mini market που κλείνει, μια κοπτοραπτού πιάνει δουλειά.

Αλλού τα πράγματα δεν είναι καλύτερα, ακόμη κι αν τα τοπικά νέα προσποιούνται πως το αγνοούν.  Οι Βρετανοί βιώνουν την τέταρτη συνεχόμενη χρονιά ύφεσης, κάτι που είχε να συμβεί από το 1931, οι Γερμανοί έχουν να δουν αύξηση μισθών από την εποχή της λάσπης, οι Γάλλοι στέλνουν στρατό στη Λιβυή προκειμένου να τονώσουν την οικονομία τους.  Οι Ιάπωνες είδαμε τι έπαθαν, οι δε Αμερικανοί ζουν υπό καθεστώς απόλυταρχικής προπαγάνδας, δεν μπορούν να γνωρίζουν τι συμβαίνει στον κόσμο.  "Interesting times we're living in" μου είπε ο πρύτανης της σχολής μου στο reunion που κάναμε προσφάτως. 

Για ένα πράγμα μπορώ να είμαι σίγουρος:  Ο κόσμος αλλάζει.  Και ήρθε η ώρα μας να αλλάξουμε κι οι ίδιοι.  Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.  Είτε αλλάζοντας συνήθειες, είτε τόπο διαμονής.  Για την ώρα εξαντλούμαι στον πρώτο τρόπο.  Αν ήμουν είκοσι χρόνια νεώτερος, θα δοκίμαζα και τον δεύτερο, οψόμεθα.  Όσο κι αν ακούγεται εφικτό, δεν ξηλώνει κανείς τη ζωή του, ρευστοποιώντας περιουσίες, αφήνοντας κοινωνικό περίγυρο κι εγκαταλείποντας τις αναμνήσεις του, χάριν της οικονομικής ευμάρειας.  Ίσως ομως, απλώς δεν ήρθε η ώρα.  Το '22 στη Σμύρνη κάποιοι ήταν αρκετά οξυδερκείς ώστε να φύγουν όσο ήταν ακόμη καιρός.  Οι υπόλοιποι απλώς δεν βρέθηκαν ζωντανοί προκειμένου να μάθουμε πώς σκέφτηκαν.  Δεν θέλω να παραλληλίσω την εποχή μας με εκείνη, από την άλλη όμως, η απώλεια της οικονομικής κυριαρχίας της χώρας δεν μου δείχνει λιγότερο σοβαρή από την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας.  Στο κάτω-κάτω αν αύριο με διοικήσουν μη Έλληνες κι η χώρα ευημερεί, τα παιδιά μου βρουν καλή δουλειά, ο κοινωνικός ιστός αναδομηθεί και οι φόροι λιγοστέψουν, ποιο θα είναι το πρόβλημά μου;  Που τον πρωθυπουργό θα τον φωνάζουμε Mr. President;

Eίναι εβδομάδες που δεν έχω τι να κάνω.  Περιμένω....  Αυτή η άνοιξη μόνο ανοιξιάτικη δεν θα είναι.