Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2009

Και στο Τέλος Κάποιος Πεθαίνει πριν Προλάβει να Ρεφάρει


Δεν υπάρχει επαγγελματικός τομέας, όπου η συσσώρευση εμπειρίας να καθορίζει το αποτέλεσμα, τόσο σημαντικά, όπως οι κεφαλαιαγορές. Οφείλουμε όμως να υπερβούμε έναν εξίσου καθοριστικό παράγοντα. Το πεπερασμένο της ανθρώπινης ζωής! Οι κερδοσκόποι που μνημονεύονται στις πηγές των ανά τον κόσμο χρηματιστηριακών βιβλίων, έχουν πολλά κοινά με τις μεγαλοφυίες των επιστημών. Ξεκίνησαν από μικροί. Ξόδεψαν εκατοντάδες χιλιάδες ώρες από το χρόνο τους στην παρακολούθηση και μαθητεία. Τους άρεσε αυτό που έκαναν. Δοκίμασαν και ξαναδοκίμασαν και ξαναδοκίμασαν. Και ευτυχώς πρόλαβαν να ζήσουν αρκετά, ώστε η εμπειρία τους να είναι σε θέση να αποδώσει καρπούς.

Κάθε γενιά που εισέρχεται στα χρηματιστηριακά παιχνίδια είναι προορισμένη να εισφέρει κεφάλαια στους εμπειρότερους και μεγαλύτερους σε ηλικία παίκτες. Ακόμα κι αν κάποιες εξαιρέσεις γίνονται πρωτοσέλιδα στα έντυπα, ο φυσικός νόμος είναι τούτος: Δεν μπορείς να κερδίσεις το γέρικο σκυλί γιατί εκείνο γνωρίζει την περιοχή πολύ καλύτερα από σένα. Αρκεί βέβαια το γέρικο σκυλί να είναι ακόμα σε θέση να τριγυρνά.

Κατά καιρούς, διάφοροι φερέλπιδες νέοι με πλησιάζουν με ιδέες για μεγάλα πλούτη, συστήματα που κερδίζουν πάντα ή σχεδόν πάντα και έπαρση ανάλογη της ηλικίας των. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων τα συστήματα αυτά δεν είναι προσομοιωμένα σωστά ή ακόμη και καθόλου. Στις περιπτώσεις που τα συστήματα έχουν προσομοιωθεί, οι παράμετροι αγνοούν παντελώς τον ανθρώπινο παράγοντα που δεν είναι άλλος από την ψυχολογική διάθεση του συναλλασσόμενου. Αυτή είναι η ειδοποιός διαφορά μεταξύ του γεροσκύλου και του συστήματος. Ο έμπειρος παίκτης μπορεί να εισαγάγει αλλοιώσεις στο σύστημα κατά περίπτωση, να αγνοήσει σήματα ή να προσθέσει άλλα κατά την κρίση του, και αυτή την κρίση κανένα μηχανιστικό σύστημα δεν μπορεί να την αντικαταστήσει. Ο άπειρος παίκτης θα κάνει ακριβώς το ίδιο, διότι έτσι λειτουργούν οι άνθρωποι, μόνο που εδώ οι εμβόλιμες κινήσεις θα ακυρώσουν το σκεπτικό του συστήματος, επειδή ακριβώς η κρίση του νέου και άπειρου παίκτη δεν είναι επαρκής για μόνιμη κερδοφορία.

Το αποτέλεσμα πάντοτε φαίνεται στα P/L statements. Στην πορεία των πραγμάτων, όπως σε όλες τις ασχολίες, οι καλοί παίκτες παραμένουν στο σύστημα, ενώ οι κακοί αποβάλλονται αφού έχουν εισφέρει τα κεφάλαιά τους. Η μοναδική προϋπόθεση είναι ο νεοεισερχόμενος παίκτης να είναι, είτε αρκετά τυχερός, είτε αρκετά πλούσιος ήδη, ώστε να καταφέρει να παραμείνει στο σύστημα συσσωρεύοντας εμπειρία. Αν καταφέρει να συνεχίσει να ασχολείται, τότε μετά από έναν δεδομένο αριθμό ετών, ή συναλλαγών, ή χαμένων ποσών, έρχεται η ώρα που τα πράγματα αλλάζουν. Πλέον, υπάρχει η επόμενη γενιά που εισφέρει κεφάλαια, που είναι άπειρη, που βασίζει τις γνώσεις της σε αναγνώσεις και όχι την πραγματικότητα, και έτσι ο παλιός παίκτης είναι σε θέση να εισπράττει.

Αρκεί να έχει παραμείνει ζωντανός επαναλαμβάνω. Διότι, αναλογιστείτε μια εικοσαετία ή πενηντακονταετία που απαιτείται για έναν πλήρη χρηματιστηριακό κύκλο και υπολογίστε πως χρειάζονται τουλάχιστον δύο πλήρεις κύκλοι, ώστε να σχηματιστεί εμπειρικά ένα trading plan που θα αποδώσει στον τρίτο. Τα κέρδη θα έλθουν στον τρίτο κύκλο, μόνο που τότε είτε θα είναι άχρηστα για τον παίκτη, είτε ο παίκτης ο ίδιος δεν θα είναι σε θέση να τα απολαύσει.

Είναι τόσο όμορφα τα νιάτα.... Κρίμα που ο δημιουργός τα έδωσε στους νέους.

Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2009

O Mαύρος, ο Σκύλος, ο Black

Γενικά δεν είμαι αγαπητός τύπος. Θες το επικριτικό μου ύφος, θες η εμμονή μου στις ξεκάθαρες κουβέντες και η απέχθεια κάθε μορφής διασκέδασης των γεγονότων, πολλοί άνθρωποι με αντιπαθούν. Χθες, νωρίς το πρωί, συνομιλώντας με έναν καλό φίλο, στο καθιερωμένο πλέον briefing των 9.30, έπεσε η ιδέα:
"Ρε συ ArTaXiA" μου λέει, "εκείνος ο φαιδρός τύπος, πολύ εκνευριστικός δεν είναι;"
"Ποιος απ 'όλους", του απαντώ, "διότι πλέον οι φαιδροί είναι περισσότεροι από τους σοβαρούς σε αυτό το συνάφι που έχουμε μπλέξει."
"Ωχ καημένε", συνεχίζει, "εκείνος εκεί ο μπουχέσας με το καροτί μαλλί, που κάθε μέρα παριστάνει τον δημοσιογράφο."
"Τι δηλαδή, δεν είναι;", συνέχισα.

Η χθεσινή μέρα ήταν εξαιρετική. Σε λίγες ώρες βγήκαν όσα χρήματα δεν είχαν βγει τις προηγούμενες επτά εβδομάδες. Ως εκ τούτου, η διάθεση μου ήταν χαρμόσυνη. Αποφάσισα να βάλω κάποια πράγματα στη θέση τους.

"Ε σεις! Δημοσιογράφοι που αντιγράφετε όποια ανακρίβεια σας λένε! Μπορείτε παρακαλώ να μας επιβεβαιώσετε της πένας σας το αληθές;" έγραψα σε ένα εμβόλιμο σχόλιο στη στήλη κάποιου μαύρου που αρέσκεται να παριστάνει τον γενικό δερβέναγα.

Η ώρα βεβαίως περνούσε, και απάντηση δεν ερχόταν. Οι δημοσιογράφοι βλέπετε, αισθάνονται αρμόδιοι στο να κριτικάρουν οιονδήποτε, αλλά δηλώνουν εντελώς αναρμόδιοι στο να απαντούν στις κριτικές προς τους ίδιους.
"Ε συ, Θάνο κι αρχιθάνο και αφέντη Τσουτσουλομύτη! Σε σένα γράφω... Σκοπεύεις να μας παραθέσεις τις πηγές σου;"
Προφανώς, χρειαζόταν ιδιαίτερο κάλεσμα για να ανταποκριθεί. Η απάντηση ήλθε ακαριαία:
"Δεν σας εννοώ μεσιέ, υπαινίσσεσθε πως δεν είμεθα αξιόπιστοι;"
"Ναι μπρε εφέντη'μ! Αυτό ακριβώς υπαινίσσομαι, συγγνώμη κιόλας για τα θάρρητα," ψέλισσα με συγκατάβαση.

Υπάρχουν λοιπόν κάποιοι άνθρωποι που έχουν την απαίτηση να ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ Ο,ΤΙ ΓΡΑΦΟΥΝ.
Υπάρχουν επίσης κάποιοι δημοσιογράφοι, οι οποίοι σε παράβαση της δημοσιογραφικής δεοντολογίας, ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΘΕΣΟΥΝ ΤΗΝ ΠΗΓΗ ΤΟΥΣ, ακόμη κι αν προκληθούν.
Υπάρχουν ακόμη, οι αυλικοί, οι οποίοι αυτόκλητοι ή ετερόκλητοι, θα υπερασπιστούν, όχι την αλήθέια και την ακεραιότητα, αλλά τη φαυλότητα και την αμετροέπεια, για λογαριασμό των υμετέρων των.

Α-ΡΚΕ-ΤΑ!

Ας θεωρήσουμε πως ανάμεσα στις γραμμές που διαβάζετε εδώ, δείτε έναν αριθμό που θα σας φανεί λίγο μυστήριος. Κάτι σαν το, για κάθε κάτοικο των Αθηνών, αντιστοιχούν 50 γάτες. Εγώ λοιπόν σας λέω πως σύμφωνα με τις αξιόπιστες πηγές μου (σ.σ. μελέτη πανεπιστημίου της Γευγελή, υπό την επίβλεψη του επίκουρου καθηγητή Mueller), την οποία μην τυχόν και τολμήσετε να ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕΤΕ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΒΑΛΩ ΟΛΗ ΤΗΝ ENTOURAGE MOY NA ΣΑΣ ΜΟΝΑΣΤΕΡΩΝΕΙ, για κάθε κάτοικο των Αθηνών, έχουμε 50 γάτες.

Βρε από εδώ το πάτε, από εκεί το πάτε, 25εκ. γάτες δεν σας βγαίνει να υπάρχουν στην Αθήνα. Μου στέλνετε λοιπόν μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομίου (sic) και με ρωτάτε που βρήκα το ρημαδονούμερο. Λογικό δεν είναι; Αποτέλεσμα μελέτης δημοσίευσα, δεν διάβασα τον Καζαμία!

Τι κάνω εγώ ως ακέραιος συγγραφεύς; Σας παραθέτω τη μελέτη, την πηγή μου δηλαδή, με μία δήλωση αποποίησης ευθύνης, επισημαίνοντας πως: "Μη με σκοτίζετε guys, εγώ αυτό που διάβασα έγραψα, αν δεν το πιστεύετε εκεί είναι η ιστοσελίδα του πανεπιστημίου της Γευγελή, εκεί είναι κι ο Mueller (σ.σ. προφ. μιούλαααααα), τραβάτε και ζητήστε του τα ρέστα. Ή εναλλακτικά, αν μ'εχετε πήξει στο e-mail, μπαίνω κι εγώ κερκίδα γράφοντας: "Τον σκατιά τον Μιούλααααα, όλο βλακείες γράφει, τι παπαριές είναι αυτές, κι εμένα δεν μου πολυέβγαινε το συμπέρασμα κ.τ.λ."

Αν όμως το παίζω γενικός δερβέναγας στο capital τι κάνω; Την πάπια σύντροφοι. Τουμπέκα ντε! "Βρε καλέ μου, βρε χρυσέ μου, πού τα βρήκες τα νούμερα που γράφεις; Ποιος στα έδωσε; Κρυφά είναι;" Τίποτα, σιγή ιχθύος! Και οπωσδήποτε η τουμπέκα συνοδεύεται από το ανάλογο ύφος: "Δεν σας κατανοώ κύριε, εννοείτε πως δεν είμαστε αξιόπιστοι;"

"Ναι μαύρε μπουάνα, αυτό ακριβώς εννοώ, απορώ κι εγώ μερικές φορές πως μπορείς να το παίζεις τόσο βλάκας."

Τρώμε λοιπόν επί μία εβδομάδα τα πεντάστηλα φόρα παρτίδα "χρεοκοπεί η χώρα, 200μ.β. το spread, επίπεδα ρεκόρ τα Credit Default Swaps της Ελλάδας", και τι κάνουμε εμείς οι παλιοσύμβουλοι; Πάμε στην ΕΤΕ με μεγαλοπελάτη και απαιτούμε: "Πού είναι παληκάρια αυτά τα ομόλογα με την απόδοση 5.30%" (σ.σ. 200μβ. πάνω από το bund δεν είπαμε;) "Τα θέλουμε όλα τώρα, τυλίχτε τα μας όμως, γιατί θα τα φάμε σπίτι." Και σιγά μην είχανε ομόλογα με αυτήν την απόδοση. Και μετά πήγαμε στην ΑΛΦΑ. Και σιγά μην είχαν κι εκεί. Και μετά στην ΠΕΙΡΑΙΩΣ. Και μας κοιτούσαν σαν ιθαγενείς.

Και αφού σιχτιρίσαμε τρώγοντας τυρόπιτες στους "Μερακλήδες", στείλαμε ένα σχόλιο για να επισημάνουμε το προφανές: "Ρε σεις, αυτοί που σας δίνουν αυτά τα νούμερα σας περνούν για χαϊβάνια, δεν υπάρχουν στην αγορά, είναι μούφα οι τιμές."

Και τι συνέβη;

Μου την έπεσαν κάτι άκυροι τύποι, που μήτε με ξέρουν, μήτε τους ξέρω για να μου πουν τι; "Πως τα στοιχεία αυτά τα δίνει το Bloomberg, κι επειδή τα δίνει το Bloomberg είναι κι αξιόπιστα! Τι να πεις τώρα εσύ; Πως όταν δούλευες στη Nomura σου τηλεφωνησαν από το bloomberg για να τους δώσεις αντίστοιχα στοιχεία και μια φορά έκανες λάθος ένα δεκαδικό επειδή σου είχε πέσει κέτσαπ πάνω στο print out και αργότερα, όλοι οι traders έψαχναν την μετοχή που είχε κάνει 180% σε μια ώρα;

Ρε δεν διαβάζω τον Καζαμία καλύτερα;