Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2009

Monday


Σήμερα ξύπνησα αργά. Ανεπίτρεπτο για Δευτέρα, αλλά δε βαριέσαι, μήπως είχα και κάτι να κάνω; Άνοιξα το κινητό κατά τις 10.00, αμέσως μετά το opening στην Ευρώπη. Αδιάφορο όπως τα περισσότερα ανοίγματα τελευταία. Είχα οκτώ κλήσεις, η πρώτη λίγο πριν τις 9.00. Δύο από τον Julio. Τον Balmas ντε... Δύο από τον κ. Σταυριανίδη. Τον πατέρα, βεβαίως βεβαίως. Ο υιός είναι πολύ ανέμελος για να ασχολείται με τις αγορές. Μία από την κυρία που με υποχρέωσε σε αγρυπνία χθες. Τι σθένος πρωί πρωί! Οι δύο τελευταίες κλήσεις ήταν από τον grand θεσμικό. Το εργόχειρο της Δευτέρας. Μα.. μένει μία..

Γάλα με δημητριακά πάνω στο γραφείο, οθόνη, νέα για Marfin, προεκλογικές αηδίες, άρθρα-κείμενα ατάκτως ερριμένα.

"Να σας φέρω κάτι κύριε;"
"Όχι Σοφία, σ'ευχαριστώ."

Υγρά μαντηλάκια, μεταλλικό νερό από τους νορβηγικούς παγετώνες, δεν νομίζω να έχω ξυπνήσει ακόμη εντελώς. Το Facebook σήμερα έχει μεγαλύτερη δραστηριότητα από το ΧΑΑ. Τι μου έστειλαν πάλι; Pussycat Dolls; Βάζω Mariah Carey, ταιριάζει περισσότερο με τη μέρα.

Ω! Η άγνωστη κλήση.

"Ναι, γεια σας, τηλεφωνώ εκ μέρους του κύριου Βισβάρδη, λέγομαι Φωτεινόπουλος και θα ήθελα μια συνάντηση καταρχάς, προκειμένου να συζητήσουμε για μια τοποθέτηση ενός κεφαλαίου στο χρηματιστήριο."
"Χαίρω πολύ κύριε Φωτεινόπουλε. Έχετε ασχοληθεί και στο παρελθόν με τις κεφαλαιαγορές;"
"Παλαιότερα ναι, το 1999."

Συνήθως όταν ακούω τη λέξη 1999, αντιλαμβάνομαι αυτή την εικόνα: EΛΔΕ, καπνισμένα δωματιάκια, μπροκεράκοι, ο κύριος Νεοπλουτίδης, η κυρία Ασημαντίδου, ο DowΤζώνης, τα πάρτυ του Κωστόπουλου, η καινούργια μου SLK, o φίλος μου ο sir Thomas. To '99 είναι η απαρχή μιας χαμένης δεκαετίας από πολλές απόψεις, τόσο χρηματιστηριακές, όσο και κοινωνικές. Σε αντίθεση με αυτό που πιστεύουν οι πολλοί, τις καταστροφές δεν τις δημιουργούν οι υφέσεις, αλλά οι φούσκες.

"Εντάξει κύριε Φωτεινόπουλε. Περάστε από το γραφείο μετά τις 3 σήμερα να τα πούμε από κοντά."

Εντωμεταξύ τα τηλεφωνήματα πυκνώνουν. O Julio -λέει- θέλει να αγοράσει Φουρλή, ο Σταυριανίδης δε, που κατόπιν δικής μου υπόδειξης πούλησε τα 2/3 της θέσης του προ ημερών, γκρινιάζει γιατί -άκου τώρα- η τράπεζα του δίνει μόνο 0,25% στα δολάρια του και τι να τα κάνει βρε καλέ μου (βρε χρυσέ μου), η καλή μου μου τηλεφώνησε από το Χόντο να με ρωτήσει αν χρειάζομαι κάτι -και καλά τώρα-, ενώ στην οθόνη ο Aνδρέας μόλις ξεπέρασε σε κινητικότητα το Face.

Οι άνθρωποι λοιπόν, δεν μπορούν να καθήσουν στ' αυγά τους! Εδώ και χρόνια διδάσκω τις αρετές της υπομονής και το αποτέλεσμα είναι τηλεφωνήματα τέλος Σεπτεμβρίου με ερωτήσεις του τύπου, "τι να κάνω τώρα", "τι να αγοράσω", "κάνε μου μια πρόταση" και τα συναφή. Ίσως η αδρεναλίνη και το "τράμπα, τράμπα, τραμπαλίζομαι" της καθημερινής αυξομείμωσης του κεφαλαίου να είναι τελικά το ζητούμενό τους. Ειλικρινά, αδυνατώ να κατανοήσω την ουσία του ανοίγματος μιας θέσης με 40% πιθανότητα κέρδους 7% και 60% πιθανότητα αναμενόμενης ζημιάς 14%.

Εγώ ας πούμε σήμερα θέλω να πουλήσω αμερικανικά μακροπρόθεσμα ομόλογα. Και βεβαίως ως ηθικός και τίμιος σύμβουλος, το κοινοποιώ στους πελάτες νωρίς. Το τι ακούω δε λέγεται...

"Μα έτσι έλεγες και πριν δυο μήνες" (1)
"Τον περασμένο Ιανουάριο είχαν πάει υψηλότερα" (2)
"Καλά, θα δούμε" (3)
Οι πολλοί είναι momentum builders, νοιώθουν καλά όταν καβαλούν την τάση και πολύ άβολα όταν έρχεται η ώρα να την εγκαταλείψουν. Δεν'ν κακό το Momentum αλλά να μετράμε και τα κουκιά καμιά φορά. Και στο Έβερεστ να θέλεις να ανέβεις, θα ανεβαίνεις καιρό, αλλά κάποια στιγμή την κορυφή θα την βρεις και μετά "δεν έχει άλλο".

Έχω την πεποίθηση πως κανείς από τους συμβουλευομένους μου δεν θα βγει πωλητής στα ομόλογα σήμερα. Έχω επίσης την αίσθηση πως παρά το εκτενές, επεξηγηματικό κείμενο, κάποιοι θα αγοράσουν σήμερα Marfiνοκατάσταση.

"Σοφία, πέρασε τις κλήσεις μου στο κινητό σε παρακαλώ. Πάω να απολαύσω τη λιακάδα. Έρχεται χειμώνας."

Absum!

Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2009

Ανδρειωμένοι


"Έλα τώρα, αφού έχεις δυο κινητά! Το ένα το ανοίγεις όταν η αγορά πάει πάνω και το άλλο όταν η αγορά πάει κάτω", επέμενε ο εξ επαρχίας φίλος που τώρα τελευταία μοιράζεται τις ανησυχίες του μαζί μου.

Ένα συνηθισμένο σφάλμα των συναλλασσομένων στις κεφαλαιαγορές, είναι το να προβάλλουν τις αξίες που "κάνουν τους άνδρες" όπως την ευθύτητα, την ειλικρίνεια και την εμπιστοσύνη, στις συναλλαγές των. Φευ!

Στις αγορές (εξ ου και το θήλυ του ουσιαστικού) δεν προκόβεις με ανδρειοσύνες. Ξεκάθαρες προθέσεις, σταθερότητα απόψεων, ντόμπρες κουβέντες, όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που θα έκαναν έναν άνδρα υπόδειγμα, θα οδηγήσουν τον trader στην οικονομική καταστροφή.

Δεν είναι τυχαίο που αρκετά θηλυκά ουσιαστικά όπως η αγορά και η πολιτική διέπονται απο κάποιους κανόνες όχι και τόσο "ανδρικούς", σε αντίθεση με τα αρσενικά ουσιαστικά όπως ο πόλεμος και ο αγώνας, όπου οι "ανδρικές" αρετές θριαμβεύουν. Για παράδειγμα στις αγορές, όπως και στην πολιτική, κερδίζει η υποκρισία, η εξαπάτηση, η ενέδρα, η παραπλάνηση, η παραπληροφόρηση, ακριβώς όπως και στη μάχη (επίσης θηλυκό), αλλά όχι στον πόλεμο (όπου θα κερδίσει ο καλύτερος, ο περισσότερο ανδρείος), ενώ κάποιες μάχες μπορεί να τις κερδίσουν και άνανδροι.

Έτσι, ο νεόκοπος φίλος μου που προσεγγίζει τις αγορές με σταθερότητα απόψεων και πυγμή, (bearish attitude that is) δεν θα έχει καμιά τύχη, ενώ ας πούμε η φιλενάδα μου η Σοφία (παλιά πουτάνα) θα κερδίσει ένα σκασμό κινήσεις. Διότι η Σοφία, ξέρει τη γλώσσα της αγοράς τελικά. Η προσέγγισή της είναι πουτανίστικη και λόγω χαρακτήρα και άποψης το κάνει με επιτυχία!

Συλλογιστείτε λίγο την εικόνα της αγοράς. Εμπνέει ασφάλεια; Όχι βέβαια! Είναι σταθερή; Ούτε κατά διάνοια! Είναι προβλέψιμη; Με κανένα τρόπο! Είναι ξεκάθαρη; Ποτέ! Οπότε;

Χρειάζεται μεγάλη εμπειρία και ασυνήθιστη θεώρηση της πραγματικότητας για να κερδίσει κανείς ως συναλλασσόμενος στα Χρηματιστήρια. Πελάτες μου που με συμβουλεύονται σε τακτική βάση, μου παραπονιούνται πως μία τους τα λέω έτσι και την άλλη αλλιώς. Ως γνήσιοι άνδρες θεωρούν την συχνή αλλαγή απόψεων σημάδι άγνοιας και αδυναμίας. Ε όχι δα...

Άλλοι πάλι με θεωρούν ανακόλουθο, όταν άλλα λέγω και άλλα πράττω. Μα.... Έτσι δεν κερδίζονται οι μάχες; Τι δηλαδή; Όταν θέλω να αγοράσω, θα βγάλω ντελάλη; Κι όταν έχω ανάγκη ρευστού και θέλω να πουλήσω θα το κοινοποιήσω; Ποιος έβγαλε χρήμα με αυτόν τον τρόπο στις αγορές;

Μπορεί η δουλειά να κάνει "τους άνδρες, το γιαπί, το πηλοφόρι, το μυστρί", όμως τους traders τους κάνει η πουτανιά. Σκεφτείτε το λιγάκι κι επανερχόμαστε!

Παρασκευή, 4 Σεπτεμβρίου 2009

Μαυρογιαλούρος

Σήμερα παιδιά, θα κάνουμε ανάλυση Νεοελληνικού Κειμένου. Ας πάμε στο http://www.nd.gr/ στην πρώτη σελίδα να διαβάσουμε τη δήλωση του πρωθυπουργού. Τη βρήκατε; Μπράαααβο. Ξεκινάμε;

"Επισκέφθηκα, πριν από λίγο, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια και του ζήτησα όπως ορίζει το Σύνταγμα τη διάλυση της Βουλής την ερχόμενη Δευτέρα και την προκήρυξη εκλογών στις 4 Οκτωβρίου."

Για να δούμε λίγο τι ορίζει το Σύνταγμα: Αρ. 41 παρ. 2. "Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διαλύει τη Βουλή με πρόταση της Κυβέρνησης που έχει λάβει ψήφο εμπιστοσύνης, για ανανέωση της λαϊκής εντολής προκειμένου να αντιμετωπιστεί εθνικό θέμα εξαιρετικής σημασίας. Αποκλείεται η διάλυση της νέας Βουλής για το ίδιο θέμα." (http://el.wikisource.org/wiki/%CE%A3%CF%8D%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%B1_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1%CF%82#.CE.86.CF.81.CE.B8.CF.81.CE.BF_41) Στις 18/8/2007 όμως, ο πρωθυπουργός είχε επισκεφθεί και πάλι τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για το ίδιο θέμα, δεν είναι η ιδέα μου.. (http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=824701)

"Στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ανέλυσα τους λόγους που με οδήγησαν στο να ζητήσω νωπή λαϊκή εντολή. Τόνισα πως οι λόγοι αυτοί συνδέονται με την εθνική πρόκληση της αντιμετώπισης των σοβαρών συνεπειών της διεθνούς οικονομικής κρίσης, καθώς έχουμε δύο δύσκολα χρόνια μπροστά μας. Ειδικά το 2010 θα είναι καθοριστικό για την πορεία της Οικονομίας."

Σοβαρές λοιπόν συνέπειες θα έχει η διεθνής οικονομική κρίση. Ανυπερθέτως, όποιος επικαλείται ένα τόσο σπουδαίο εθνικό θέμα, θα έχει να προτείνει και τρόπους αντιμετώπισης του. Ας κοιτάξουμε πάλι την ιστοσελίδα της Ν.Δ: (http://www.nd.gr/programma/index1.html). Υπάρχει κάτι εκεί για την αντιμετώπιση αυτού του σπουδαίου εθνικού θέματος; ΌΧΙ! (Ζήτω η 28η Οκτωβρίου)

"Κατέστησα σαφές πως βαρύνουσα σημασία στη λήψη της απόφασής μου είχε η στάση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Όπως είναι γνωστό, ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης επρόκειτο, μέσα σε λίγους μήνες, να εκβιάσει πρόωρες εκλογές, με αφορμή την προεδρική εκλογή. Αυτή η επιλογή οδηγούσε τη χώρα σε μια εξάμηνη προεκλογική περίοδο που θα ήταν καταστροφική για την Οικονομία. Διότι, σε δύσκολες συγκυρίες, απαιτούνται σταθερότητα, ήπιο κλίμα για να προωθηθούν οι αναγκαίες πολιτικές, κάτι που θα ήταν αδύνατο μέσα σε ένα κλίμα εκλογολογίας, κοινωνικής και πολιτικής έντασης."

Εδώ ο πρωθυπουργός λέει κάτι άλλο: Ότι ούτως ή άλλως θα γινόντουσαν πρόωρες εκλογές, αφού με αφορμή την εκλογή του προέδρου, το ΠΑΣΟΚ θα εξεβίαζε καταστάσεις. Άρα μάλλον το εθνικό θέμα δεν είναι η διεθνής οικονομική κρίση. Η αξιωματική αντιπολίτευση τι άποψη έχει; (http://www.pasok.gr/portal/resource/contentObject/id/e0860277-efec-4850-8d93-d5d9d11e31a2) Φρέσκο το πρόγραμμα, 15/4/2009, μάλλον ούτε εδώ υπάρχει σχέδιο αντιμετώπισης του τόσο σπουδαίου εθνικού θέματος. Από την άλλη, είναι βέβαιο πως τον Μάρτιο δεν θα γίνουν πάλι εκλογές;

Πίσω στη δήλωση του πρωθυπουργού:

"Η πρόθεσή μου, όπως εξήγησα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ήταν να εξαντλήσω τη θητεία της Κυβέρνησης, έως τον Σεπτέμβριο του 2011, μετά την ψήφιση του ιδίου ως Προέδρου από τα δύο μεγάλα κόμματα. Άλλωστε, ο χρόνος αυτός θα επέτρεπε να εφαρμοστούν, σε συνθήκες σταθερότητας, οι αναγκαίες δύσκολες πολιτικές. Πολιτικές που, όπως εξήγησα, κινούνται σε τρεις κατευθύνσεις: Στον αυστηρότερο δυνατό έλεγχο στις δημόσιες δαπάνες και την μεγαλύτερη αποδοτικότητά τους. Στον πόλεμο κατά της φοροδιαφυγής. Στην υλοποίηση των αναγκαίων διαρθρωτικών αλλαγών, αγνοώντας τις αντιδράσεις ειδικότερων συμφερόντων."

Μάλιστα! Η κυβέρνηση θέλει έλεγχο δημοσίων δαπανών, πάταξη της φοροδιαφυγής και διαρθρωτικές αλλαγές, χωρίς μάλιστα τις πιέσεις των "ειδικότερων συμφερόντων". Οπότε εμείς τώρα να συμπεράνουμε πως τα βοηθήματα προς της τράπεζες, η προσωρινή μείωση του ΕΦΚ στα Ι.Χ., η φορολογική αμνηστία προς επιχειρήσιες για ληξιπρόθεσμα που παρατάθηκε ως τις 30/6/09, η εκχώρηση στους ΟΤΑ της εκμετάλλευσης του αιγιαλού και τόσα άλλα ανάλογα μέτρα δεν εξυπηρετούσαν ειδικότερα συμφέροντα.

"Οι συγκυρίες που επιβάλλουν τις πολιτικές αυτές, όπως τόνισα στον Πρόεδρο, συνδέονται με τις επιπτώσεις της διεθνούς οικονομικής κρίσης, που γίνονται όλο και πιο ορατές. Βεβαίως, τα βήματα προόδου που έχει κάνει η χώρα τα τελευταία χρόνια απέτρεψαν τα χειρότερα που έχουν εμφανιστεί σε άλλες χώρες, όπως βαθύτατη ύφεση και εκρηκτική ανεργία."

Να επισημάνουμε και το γραμματικό λάθος. Δεν υπάρχουν "πολιτικές". Υπάρχει πολιτική στον ενικό, ή "πρακτικές" στον πληθυντικό. Το παραβλέπουμε όμως για να μάθουμε πως, σύμφωνα με τον πρωθυπουργό η χώρα έκανε βήματα προόδου και αυτά είναι η αιτία που δεν υπάρχει "βαθύτατη ύφεση και εκρηκτική ανεργία" στην Ελλάδα. Αυτά τα βήματα προόδου παρακαλώ δεν τα βρήκα στα πεπραγμένα της κυβέρνησης. Αν μπορεί κανείς να βοηθήσει, ευπρόσδεκτος...

Κλείνουμε την ανάλυση με αυτήν την παράγραφο:

"Όμως, παρόλα αυτά, οι δυσκολίες είναι μεγάλες και απαιτούν δύσκολες, τολμηρές αποφάσεις. Αυτή είναι η πραγματικότητα και οι αυταπάτες οδηγούν μόνο σε επικίνδυνα αδιέξοδα. Άρα, το ζητούμενο είναι, μια κυβέρνηση, με νωπή εντολή, που θα τολμήσει να προχωρήσει στις αναγκαίες πολιτικές για να βγει η Οικονομία από την κρίση πιο δυνατή. Όχι βραχυχρόνια, αλλά μακροχρόνια και σε γερές, σε στέρεες βάσεις".

Το "παρόλα" είναι βέβαια λάθος αφού γράφεται "παρ' όλα" κι όχι Parole, parole, parole... Κατ' ουσίαν εδώ, ο πρωθυπουργός θέτει θέμα τολμηρών αποφάσεων. Τις οποίες όμως δεν κατονομάζει. Αμφιβάλλουμε εάν ο λαός έχει άποψη περί του τι ο πρωθυπουργός διατίθεται να πράξει.

Στο διά ταύτα τώρα:

Είναι κοινή αλήθεια πως οι κυβερνήσεις, ειδικά στην Ελλάδα, νομοθετούν ερήμην του λαού. Μέτρα που εξυπηρετούν ειδικότερα συμφέροντα, αυτά που κανείς ποτέ δεν τολμά να κατονομάσει ψηφίζονται και εφαρμόζονται, ενώ ο πολίτης είναι ανυπεράσπιστος απέναντι σε κάθε είδους αυθαιρεσία των αρχών και με τα δικαιώματα του, θεσμοθετημένα μεν, ανεφάρμοστα δε.

Στην Ελλάδα η αναλγησία του εθνικού συστήματος υγείας, η αδυναμία των αρχών τάξης, η αναποτελεσματικότητα των δικαστικών αρχών, οι δαιδαλώδεις φορολογικοί νόμοι, η κατάχρηση εξουσίας εκ μέρους ευαίσθητων υπηρεσιών όπως τα Δασαρχεία και οι Πολεοδομίες, τα συντεχνιακά συμφέροντα των δικηγόρων, μηχανικών, συμβολαιογράφων, φοροτεχνικών, φαρμακοποιών, αυτοκινητιστών, εκδοτών, είναι πασίγνωστα.

Αρχές προστασίας πολιτών, όπως ο συνήγορος του καταναλωτή, η αρχή προστασίας προσωπικών δεδομένων, ο διαμεσολαβητής των επενδυτικών υπηρεσιών, η αρχή εποπτείας ιδιωτικής ασφάλισης και άλλες, βαδίζουν στην πεπατημένη οδό της απωλείας, ταλαιπωρόντας τους καταγγέλοντες αντί των καταγγελομένων, καθυστερώντας την έκδοση σημαντικών αποφάσεων, μένοντας αδρανείς απέναντι σε εξόφθαλμες αυτεπάγγελτες καταστάσεις, ουσιαστικά αυτοκαταργώντας το ρόλο τους.

Ο πολίτης, καταλήγει να παραιτείται, αφού νοιώθει ανίκανος να εκπληρώσει το ρόλο του στην κοινωνία, βιώνοντας καθημερινά τη ματαίωση σε ό,τι προσπαθεί να καταγγείλει, να διορθώσει, να βελτιώσει. Ξαφνικά, του ζητείται να επιτελέσει το χρέος του απέναντι στο πολίτευμα. Να εκλέξει βουλευτές. Ανθρώπους που δεν γνωρίζει, που ενδεχομένως δεν θα ήθελε για γαμπρούς, συνεταίρους ή φίλους του, ανθρώπους συχνά ανεπάγγελτους, ανίκανους, φαύλους, χωρίς πρόγραμμα, κοινωνικό όραμα και θέσεις.

Ε όχι δα ρε λεβέντες!

Μου λέτε πως υπάρχει εθνικό θέμα. Εγώ δεν το βλέπω, αλλά έστω. Μου λέτε πως χρειάζονται διαρθρωτικές αλλαγές. Να τις ακούσω λοιπόν. Μία, δύο, τρεις.... Λέτε για συμφέροντα. Να μου τα πείτε! Ο κύριος τάδε, κι ο κύριος δείνα! Να ακούσω λύσεις θέλω, όχι να μου πείτε το πρόβλημα!

Πρόγραμμα έχετε τέλος πάντων; Κανείς;
Μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη...