Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2009

Tέλος Εποχής



Μέσα στη θειούχα γούρνα των Λουτρών λίγα πράγματα έχουν στ' αλήθεια σημασία. Η ζωή, η καλή υγεία, μια συντροφιά και γαλήνια στερνά. Λίγο μακρύτερα, στο 46μετρο Sunseeker του γνωστού παράγοντα, προτεραιότητα έχει η κυριαρχία και το χρήμα. Ήταν περασμένες 9 και είχα ήδη αργήσει στο ραντεβού μου, το κινητό χτυπούσε, ο Dakila με το tender περίμενε στην παραλία της Επισκοπής, εγώ όμως ήμουν ακόμη στη γούρνα, κοιτώντας τον Πύργο του Μαζαράκη, παίζοντας με τα καβουράκια στο βράχο, ευχόμενος αυτό το ραντεβού να μην είχε κλειστεί ποτέ.


"Εμπρός....., ναι...., λέγετε...., ναι, κάτι συνέβη, μην ανησυχείτε... ναι..., βεβαίως...., όχι..., το πολύ σε μισή ώρα ξεκινάμε."

Αυτό ήταν πρωτίστως ανέφικτο, αλλά εξίσου ήταν και πολλά από όσα θα συζητούσαμε. Στις 11 ανέβαινα στο μεσαίο deck, με τον Dakila να φέρνει laptop, καλώδια και πτιφουράκια, τρεις μεγαλοσχήμονες, ο παράγων, εγώ, Montecristo, σαπιοκοιλιές, βερμούδες, loafers και η λοιπή σημειολογία της ελληνικής παραοικονομίας σύσσωμη. Ladies exluded, αφού είχαν ανέβει στη Χώρα για δείπνο, η παρουσίαση ξεκινούσε.


Εννέα λεπτά ακριβώς, την είχα προβάρει νωρίτερα στη γούρνα, οι Ρούνοι συνοψίζονταν στα εξής:
Επιστροφή στα 900- για τον S&P.
Άνοδος του Τ-Note Υield αμέσως μετά το πέρας του προγράμματος επαναγοράς του Geithner.
Ισχυροποιήση του Dollar Index πάνω από το 50άρη ΚΜΟ.
Προσγείωση του Nymex Crude στα 60.
Ακύρωση όλων των medium term trends στις επόμενες 12 εβδομάδες.

Δεν υπήρξαν ερωτήσεις. Τσιμπήσαμε λίγο καρπούζι και πριν τα μεσάνυχτα το tender με άφηνε στα αρμυρίκια της Aπόκρουσης, ελεύθερο υπηρεσίας, αλλά όχι ευθυνών. Οι ρούνοι αυτοί τη φορά υποδείκνυαν ριζοσπαστική τακτική. Αν κάποιος με ρωτούσε αν κατά βάθος πίστευα όλα όσα είχα εκθέσει, η απάντηση δεν θα ήταν καταφατική. Η περίπτωση λανθασμένης εκτίμησης σε ένα ακροατήριο τέτοιου εκτοπίσματος ισοδυναμεί με φυγή νύχτα, με διαβατήριο Costa Rica under the name Julio Balmas.

"Falsche Bilder sind nötig für die Anerkennung der Wahrheit."

Δεν γύρισα καν να κοιτάξω πίσω. Σαν σε ταινία, εκατοντάδες trading bars πέρασαν μπροστά από τα μάτια μου. Περίεργο όραμα για νησί των Κυκλάδων. Ο Simon με σκούντησε στον ώμο λέγοντάς μου:

"Your time is quite up mate!"

Aufbruch ins dritte Jahrtausend
Σάββατο 29 Αυγούστου 2009

Πέμπτη, 20 Αυγούστου 2009

Βάλε το Σορτ(ς) σου κι Έλα!


Τι έγινε βρε παιδιά; Τι βλέπουν τα κουρασμένα μου μάτια; Τη μία ημέρα η κινέζικη κεφαλαιαγορά μπαίνει (http://www.bloomberg.com/apps/news?pid=newsarchive&sid=aHBffCEG0Nms) σε bear market επίπεδα, ένώ την επομένη -ω συγγνώμη λάθος αγαπητοί- βγαίνει από αυτά (http://www.bloomberg.com/apps/news?pid=newsarchive&sid=aOnElXTCqGm8);

H Morgan Stanely αρχίζει εκ νέου κάλυψη για τη μετοχή της ΕΤΕ (http://www.capital.gr/News.asp?id=794232), όταν η μετοχή της είναι στα 21€, (σ.σ. 22,70€ άσπαστη), ενώ ας πούμε στα 18 δεν ήθελε ούτε να τη φτύσει;

Οι θεσμικοί κάνουν δηλώσεις, θέτουν τιμές στόχους κι ονειρεύονται, με τα μέσα να τους αναπαράγουν χωρίς ποτέ να αναρωτηθούν αν είναι αξιόπιστοι. (http://www.bloomberg.com/apps/news?pid=20601109&sid=aiaGHy7G8SCs);

Εγώ τι κάνω; Αποφάσισα να χάσω ένα σκασμό λεφτά κι έτσι χτίζω short θέσεις. Λέω να πάω αντίθετα. Είμαι σε rock mood. Ξεκίνησα με το πετρέλαιο. Ψηλά δεν το βλέπουν όλοι; Beautifuuuul.... Από τα 72 και πάνω φεύγουν short σαν το χαλάζι. Μετά έβλεπα πολλές δηλώσεις για το USD. Χάλια το έλλειμα λένε. Από το 1.42 και πάνω το αγοράζω όπου το βρω. Ακόμα και από τουρίστες στο δρόμο. Μετά διάβασα για την ΕΤΕ. Τι διαμάντι είναι αυτό; Short πάνω από τα 21. Μόνο σήμερα έχω πουλήσει όση ΕΤΕ δεν είχα πουλήσει τους τελευταίους τρεις μήνες. Τώρα που γράφω αυτό το κείμενο έχω ταυτόχρονα ανοιχτή και την πλατφόρμα της Αμερικής και σορτάρω Nasdaq και S&P. Θέλω να καταστραφώ βρε αδερφέ. Δε μπορεί εγώ να νοιώθω βελόνες στο συκώτι κι η αγορά να κάνει πάρτυ. Όχιιιιι δεν το ανέχομαι. Η αγορά θα νοιώθει όπως θέλω ΕΓΩ. Τι άλλο να σορτάρω δεν ξέρω.... Μήπως τον ΟΤΕ; Όχι μωρέ, αφού θέλω να καταστραφώ. Από το 10€ και κάτω έχω στημένες εντολές αγοράς. Ότι πουλάω σε ΕΤΕ, το αγοράζω ΟΤΕ. Πώς; Μα είμαι βλάκας, ότι θέλω κάνω!

Σ'ενα γυάλινο πίνακα στο γραφείο μου, έχω τις εκθέσεις των αναλυτών. Βλέπουν περιβάλλον υψηλού πληθωρισμού. Μαρίκααααααααααααααααααα! Πάρε μου σε παρακαλώ στο τηλέφωνο τον Craig της Citibank. Θέλω να τον ρωτήσω γιατί αφού όλοι βλέπουν πληθωρισμό η απόδοση του 30ετούς είναι στο 4,26%. Είναι κάτι πράγματα που ένας βλάκας σαν κι εμένα δεν κατανοεί και θέλω οπωσδήποτε τα φώτα του.

Στο SBC πριν δυο ώρες ο πρόεδρος του ΣΜΕΧΑ sir Μωραϊτάκης, είπε πως η DT θα πρέπει να κάνει δημόσια πρόταση για τον ΟΤΕ. Περιμένουν -δήλωσε- απάντηση από την Ε.Ε. στο τέλος του Φθινοπώρου. Κι επειδή είμαι βλάκας, σκέφτηκα τώρα εγώ, μήπως τελικά όταν θα βγει η απόφαση και βάλε ενστάσεις, προσφυγές, γνωματεύσεις και γνωμοδοτήσεις, η μέση τιμή εξαμήνου θα είναι στα 10€; Και η DT δεν θα έχει αγοράσει καμία μετοχή κατά το τελευταίο προ της δημόσιας προσφοράς εξάμηνο οπότε θα έλθει και θα μας πει: Νταξ' μωρέ τι φωνάζετε; Πάρτε 10€ και δώστε τα τα ρημάδια μας πρήξατε!

Α-πα-πα! Δεν είμαι καλά, οράματα βλέπω! Κοίτα τώρα τι σκέφτηκα.... Πως -λέει- αυτή η πεντάμηνη άνοδος δεν βασίζεται στα "αποτελέσματα των επιχειρήσεων" και την "μειωμένα επιβραδυνόμενη κατάσταση της οικονομίας" αλλά είναι τζούφια και κατευθυνόμενη. Μαρίκααααααααααααα! Πάρε και το Νίκο το γιατρό μου να μου αυξήσει τη δοσολογία. Χάλια είμαι, χάλια!!!

Τι άλλο να σορτάρω δε ξέρω... Είναι όλες τόσο αξιόλογες επιχειρήσεις. Με τα κέρδη τους, τα παχυλά τους μερίσματα... Και η οικονομία δε λέω... Ανθεί! Δεν ξέρω ποια μετοχή να πρωτοδιαλέξω. Βελάκια θα ρίξω καημένε! Δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα καλύτερο. Είμαι βλάκας!




Τετάρτη, 12 Αυγούστου 2009

Ο Ποιμήν του Ερμά


Ο κόσμος που βρήκα επιστρέφοντας ήταν ακριβώς απαράλλαχτος με εκείνον που είχα αφήσει. Οι ανόητοι στο προσκήνιο, η εξαπάτηση ως αρετή, ο όχλος ως μέσο πλουτισμού και το μελτέμι του Αυγούστου. Επαγγελματιών απόντων, τα μικρά αντισταθμιστικά κεφάλαια και program trading έκαναν πάρτυ. Δημοσιογράφοι επίσης σε αυτόματο πιλότο, σερβίριζαν όλα τα νέα, σαν σε πάγκο λαϊκής -πάρε κόσμε-. 110 το πετρέλαιο το 2011 -σύμφωνα με έγκυρη ανάλυση ιδρύματος βεβαίως βεβαίως-, 10 η επόμενη τιμή στόχος κατά τον Prechter -έγκυρος αναλυτής εξίσου οφ κορς-. Κυβερνήσεις σε απόγνωση, προσπαθούν να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα: Βάλε φόρο να συγκρατήσεις το έλλειμα, δώσε κίνητρο να κάνει ο μικρομικρότερος επιχείρηση, όμως αύξησέ του παράλληλα την εισφορά στο ταμείο του και μην ξεχάσεις να του στείλεις και το ΕΤΑΚ για τα ακίνητα. Η Αθήνα, η Αθήνα με τα προβλήματά της είναι και πάλι άδεια, το Κολωνάκι άδειο, αλλά και στη μαρίνα του Φλοίσβου τα 3/4 των σκαφών λείπουν, έκανα το μπάνιο μου στη Βουλιαγμένη στη γνωστή παραλία εντελώς μόνος, ενώ οι φίλοι μου στη Μύκονο περιμένουν μισή ώρα για ελεύθερη ξαπλώστρα, στην Κηφισιά βρήκα να παρκάρω μπροστά στο Βάρσο κι έκανα βόλτα στην Πλάκα σαν τουρίστας, πίνοντας Aqvavit με τη Hilde και τον Nils, που έπεισα να κάνουν μια στάση σε αυτήν την πόλη πριν πάνε στη Μάνη.

Τις αγορές τις εξέτασα μόνο επιφανειακά. Αυτή η περίοδος του χρόνου, ενδείκνυται για παραμορφώσεις. Παραμορφώσεις προς τα πάνω ή προς τα κάτω, η αξίες συναλλαγών δεν επιτρέπουν την εξαγωγή στατιστικά σημαντικών συμπερασμάτων. Η ουσία δεν βρίσκεται πλέον στα επίπεδα τιμών, αλλά στις προθέσεις.



Πρόθεση #1
  • Η κυβέρνηση Obama δεν επιθυμεί ακριβές τιμές εμπορευμάτων που ενδεχομένως να υπονομεύσουν την ανάκαμψη της οικονομίας των ΗΠΑ. Σε αντίθεση με τον Bush και την φιλοαραβική (σ.σ. Saudis only) πολιτική του, ο τωρινός πρόεδρος στοχεύει σε περιορισμό των τιμών των πρώτων υλών. Και αφού πρώτα ξαμόλησε αξιωματούχους να κάνουν δηλώσεις, τώρα φέρνει στο κογκρέσσο ψηφίσματα για περιορισμούς στο trading των εμπορευμάτων από μη παραγωγούς (σ.σ. σπεκουλαδόρους του κερατά), κάνοντας τους τη ζωή δύσκολη με εγγραφή στο SEC, κοινοποιήσεις θέσεων και γραφειοκρατία, ό,τι δηλαδή ξενερώνει έναν αξιοπρεπή trader.

Πρόθεση #2
  • Οι κυβερνήσεις των ανεπτυγμένων κρατών (sic) το φυσούν και δεν κρυώνει με την χρηματοπιστωτική κρίση. Επουδενί δεν πρόκειται να αφήσουν να παρασυρθούν σε ανάλογους κινδύνους στο μέλλον. Με νόμους, διατάξεις, φιρμάνια και φορολογία θα περιορίσουν τον μέχρι πρόσφατα ακμάζοντα χρηματοπιστωτικό κλάδο, σε μέγεθος και ισχύ που να μπορεί να ελεγχθεί από την εξουσία, όπως ακριβώς και όλες οι υπόλοιπες οικονομικές δραστηριότητες. Σε πέντε χρόνια από σήμερα ίσως να μην υπάρχουν offshore κεφάλαια Ρώσσων μεγιστάνων να συναλλάσσονται στο CBOT, και το Nassau πιθανότατα θα έχει χάσει τις μισές και πλέον financial services εταιρείες του, τα στελέχη των διεθνών οίκων στο Λονδίνο θα φορολογηθούν αλύπητα και ο κλάδος συλλογικά ίσως να συρρικνωθεί στο 1/3 των θέσεων εργασίας που κάλυπτε το 2007.

Πρόθεση #3
  • No matter what, οι τιμές των χρηματοοικονομικών προϊόντων, ειδικά όσων βρίσκονται σε χαρτοφυλάκια ιδρυμάτων και συνταξιοδοτικών ταμείων πρέπει να κρατηθούν στα επιθυμητά επίπεδα, και με τη λέξη "επιθυμητά" εννοούμε τιμές που εγγυώνται ευρρυθμία στο παγκόσμιο σύστημα. Αν καταρρεύσει μία κατηγορία αξιών τότε κάποια άλλη οφείλει να αντισταθμίσει αυτή την απώλεια. Ειδάλλως, χαιρετούμε την κυριαρχία των ΗΠΑ στον πλανήτη.
Πρόθεση #4
  • Όλοι εμείς, εργαζόμενοι ή μη, καταναλωτές, ψηφοφόροι ή απλά πολίτες, έχουμε λάβει το δικαίωμα να ζούμε επειδή συνεισφέρουμε στο σύστημα. Θα κρατηθούμε ζωντανοί, όσο η συμβολή μας είναι επαρκής, ειδάλλως, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο θα χάσουμε αυτό το δικαίωμα. Καλοί οι μετανάστες διότι εισφέρουν στις συντάξεις των πολιτών, να είμαστε υγιείς, διότι οι ασθένειες κοστίζουν στο σύστημα, να έχουμε μια στοιχειώδη ιδιοκτησία ώστε να μπορεί το σύστημα να μας ελέγχει, αλλά όχι αρκετά μεγάλη ώστε να μπορέσουμε να το ελέγξουμε εμείς, να υπάρχουν οπωσδήποτε οικονομικές υποχρεώσεις, ώστε η ελευθερία της βούλησης να περνά σε δεύτερη μοίρα. Να υπάρχει ελευθερία του λόγου όταν κατακρίνουμε τους άλλους, αλλά λογοκρισία όταν θίγουμε τους "ημέτερους". Ελεύθερη αγορά -βέβαια- για να κάνουμε short squeeze, αλλά απαγόρευση του short selling όταν οι σορτάκηδες λαμβάνουν τον έλεγχο. Ελεύθερη διακίνηση προϊόντων, γιατί τόση τεχνολογία που θα την πουλήσουμε; Όμως ο Αμερικανός αγρότης να επιδοτηθεί εις βάρος του Μεξικανού και του Κολομβιανού.

Όταν ακούω τύπους σαν τον Soros να κατονομάζουν τα σύνθετα χρηματοοικονομικά προϊόντα ως "όπλα μαζικής καταστροφής" μου έρχεται στο νου ο ακόλαστος ιεροεξεταστής που καίει τη γριά πλούσια χήρα ως "μάγισσα" επειδή ο προύχοντας της κομητείας έβαλε στο μάτι τα κτήματα της.

Κι όταν διαβάζω δηλώσεις Αμερικανών γερουσιαστών, σχετικά με το ρόλο των κερδοσκόπων στις "φούσκες" των εμπορευμάτων, θυμάμαι τα Boeing που μετέφεραν τα μέλη της οικογένειας Bin Laden την 12η Σεπτεμβρίου του 2001 πίσω στη Σ. Αραβία, κατ' εντολή του προέδρου των ΗΠΑ.
Φίλοι και πελάτες, συχνά μου ζητούν την άποψή μου για την πορεία των αγορών. Κάποιες φορές έχω άποψη και τη λέω, κάποιες άλλες πάλι δεν έχω άποψη. Άποψη μπορώ να εκφέρω κάθε φορά που οι τιμές αντικατοπτρίζουν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ συνθήκες προσφοράς και ζήτησης, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ κατάσταση οικονομίας και ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ αγορά. Όταν όμως οι τιμές βασίζονται σε ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ και επιθυμίες, στην πλάνη, το ψεύδος και την εξαπάτηση, δεν δύναμαι να έχω άποψη.
Δεν χωρεί αμφιβολία πως οι προθέσεις του ισχυρότερου, είναι ο νόμος του αύριο. Αυτό είναι ένα κριτήριο. Στην αντίπερα, η σοφία του δημιουργού προνόησε, ώστε οι ισχυροί του σήμερα να υπόκεινται στους ίδιους φυσικούς νόμους της φθαρτότητας, όπως και τα πιο ασήμαντα πλάσματα.

Κοίταξα επάνω στη γη, και να, ήταν άμορφη και έρημη. Και στους ουρανούς δεν υπήρχε το φως τους. Είδα τα βουνά, έτρεμαν και όλοι οι λόφοι κατασείονταν. Είδα, και να, δεν υπήρχε άνθρωπος και όλα τα πουλιά του ουρανού είχαν φύγει." (Ιερεμίας 4: 23 – 25)
Έχω την πεποίθηση πως στο άμεσο μέλλον, τα πράγματα θα πάνε όπως ακριβώς οι ισχυροί θα θελήσουν να πάνε, κι αυτό δεν είναι δα και καμιά φοβερή αλήθεια. Χαμηλότερες τιμές πρώτων υλών για φθηνά προϊόντα, σταθερές τιμές στη γη και τα αγαθά ώστε να μην καταπίπτουν τα ενυπόθηκα δάνεια, ήπια ανοδική πορεία στις μετοχικές αξίες προκειμένου να μην πτωχεύσουν οι τράπεζες και τα ταμεία.
Αυτό όμως δεν είναι διατηρήσιμο...



Το που, πως και πότε αυτό το σαθρό πλέον οικοδόμημα θα καταρρεύσει είναι η αλήθεια που δεν μου έχει αποκαλυφθεί ακόμη. Ως τότε μπορούμε να απολαμβάνουμε το Lacryma Christi μας στην πλαγιά του Βεζούβιου, αναπαυόμενοι ή σε εγρήγορση, κάνοντας όνειρα και σκέψεις, θέτοντας τον συλλογισμό μας σε χαρτί, τραβώντας γραμμές στα διαγράμματα και συμβουλεύοντας αλλήλους πως να κινηθούμε στο περιβάλλον των αγορών. Το έδαφος που τρέμει το αισθανόμαστε. Το βουνό που βαριανασαίνει απέναντί μας το κοιτάμε καθημερινά. Δεν μπορούμε να ξέρουμε όμως αν είμαστε στο 63, το 67, ή στο 78μ.Χ.
Sic Transit Mundi Gloria 2009