Τετάρτη, 15 Ιουλίου 2009

Κόρη Ενός Κορυφαίου Θυμού

Βγήκες από τα σωθικά βροντής
Ανατριχιάζοντας μεσ'στα μετανιωμένα σύννεφα
Πέτρα πικρή, δοκιμασμένη, αγέρωχη ζήτησες πρωτομάρτυρα τον ήλιο
Για ν'αντικρύσετε μαζί τη ριψοκίνδυνη αίγλη
Ν'ανοιχτείτε με μια σταυροφόρο ηχώ στο πέλαγος

Μόνο όταν ο άνθρωπος αλλάζει την καθημερινότητα του, μπορεί να δει καθαρά. Την πραγματικότητα που στέκει εμπρός του, που ήταν πάντα εκεί αλλά δεν την έβλεπε. Τη ζωή όπως οφείλει να είναι: Όμορφη, γλυκειά και προκλητική.

Θαλασσοξυπνημένη, αγέρωχη
Όρθωσες ενα στήθος βράχου
Κατάστιχτου απ'την έμπνευση της όστριας,
Για να χαράξει εκεί τα σπλάχνα της η οδύνη
Για να χαράξει εκεί τα σπλάχνα της η ελπίδα
Με φωτιά με λάβα με καπνούς
Με λόγια που προσηλυτίζουν το άπειρο
Γέννησες τη φωνή της μέρας
Εστησες ψηλά
Στην πράσινη και ρόδινη αιθεροβασία
Τις καμπανες που χτυπαει ο ψηλορειτης νους
Δοξολογωντας τα πουλια στο φως του μεσαυγουστου


Είναι μια παραλία εκεί, στο μαγικό νησί που ελάχιστοι την γνωρίζουν. Δρόμο δεν έχει για να κατέβουν αυτοκίνητα, μόνο ψαράδες που σέρνουν τις βάρκες τους στην ακτή για να τις προστατέψουν απο την αγριάδα του Αιγαίου. Εκεί λοιπόν είναι που καθαρίζει ο νους κι οι μέδουσες οι πλάνες φεύγουν μακριά. Εκεί είναι που η σκέψη μαλακώνει, στη σκληράδα του βράχου και το μαύρο γίνεται φίλος που σου γνέφει με προσμονή αντί να σε καταδιώκει.


Πλαϊ απο ροχθους, πλαϊ απο καημους αφρων
Μεσ'απο τις ευχαριστιες του υπνου
Οταν η νυχτα γυριζε τις ερημιες των αστρων
Ψαχνοντας για το μαρτυρικι της αυγης,
Ενιωσες τη χαρα της γεννησης
Πηδησες μεσ'στον κοσμο πρωτη
Πορφυρογεννητη, αναδυομενη
Εστειλες ως τους μακρινους οριζοντες
Την ευχη που μεγαλωσε στις αγρυπνιες του ποντου
Για να χαϊδεψει τα μαλλια της πεμπτης πρωινης


Τι ψυχή άραγε θα παραδώσουμε εμείς οι υπηρέτες του Μαμωνά, παιδιά της απληστίας, σπόροι της απάτης, αδέλφια του ψεύδους. Ολημερίς χτίζουμε σ'εναν κόσμο απατηλό, κοπιάζουμε στην εικονικότητα, μέρα μπαίνει, νύχτα βγαίνει, ώσπου κάποια στιγμή, όλα τελειώνουν στην τυχαιότητα του αναπάντεχου, ενός αναπάντεχου που μας παραδίδει γυμνούς και άσχημους στην αλήθεια που ποτέ δεν ξεστομίσαμε.


Ρηγισσα των παλμων και των φτερων του Αιγαιου
Βρηκες με λογια που προσηλυτιζουν το απειρο
Με φωτια με λαβα με καπνους
Τις μεγαλες γραμμες του πεπρωμενου σου


Σε κείνη την ακροθαλασσιά, μακριά από τους δαίμονες της καθημερινότητας, η αλήθεια δείχνει καθαρότερη από ποτέ. Πράγματα ανείπωτα και εικόνες απερίγραπτες στοιχειώνουν το λογικό. Ένα συναίσθημα, πνιγμένο κάτω από χρόνια καταπίεσης, ξεσπά σαν ένα άλλο ηφαίστειο που θέλει να σου δείξει αυτό που αρνείσαι να πιστέψεις.


Τωρα μπροστα σου ανοιγεται η δικαιοσυνη
Τα μελανα βουνα πλεουν στη λαμψη
Ποθοι ετοιμαζουν τον κρατηρα τους
Στην παιδεμενη χωρα της καρδιας,
Κι απο το μοχθο της ελπιδας νεα γη ετοιμαζεται
Για να βαδισει εκει με αετους και λαβαρα
Ενα πρωι γεματο ιριδισμους,
Η φυλη που ζωντανευει τα ονειρα
Η φυλη που τραγουδαει στην αγκαλια του ηλιου


Θα άλλαζες τη ζωή σου προκειμένου να μπορείς να διακρίνεις. Το έχεις ξανακάνει άλλωστε. Στα Μέθανα, στο εκκλησάκι του Αη Γιώργη , στο σπήλαιο της Αποκάλυψης και τώρα εδώ. Κάθε φορά καλείσαι να παραδώσεις κάτι για να σου δοθεί το χάρισμα. Την πρώτη φορά ήταν η αγνότητά σου που αντάλλαξες με την οπτική. Τη δεύτερη ήταν η ηρεμία σου που παραδόθηκε αντί της ικανότητας της κρίσης. Τώρα σου ζητείται η ελευθερία σου, θυσία για να μπορείς να προβλέπεις.


Ω κορη κορυφαιου θυμου
Γυμνη αναδυομενη
Ανοιξε τις λαμπρες πυλες του ανθρωπου
Να ευωδιασει ο τοπος απο την υγεια
Σε χιλιαδες χρωματα ν'αναβλαστησει το αισθημα
Φτεροκοπωντας ανοιχτα
Και να φυσηξει απο παντου η ελευθερια


Συντριβή ανακατεμένη με οργή στην κρυφή ακρογιαλιά. Γιατί με καταδιώκετε, όπου κι αν προσπαθώ να κρυφτώ; Δεν είμαι εγώ εκείνος που ζήτησα τη δόξα, εσείς με μάθατε να την κυνηγώ. Τι άραγε προσπαθείτε να μου πείτε; Ήμουν ψηλά και με κατεβάσατε. Ήμουν μακριά και με φέρατε. Ήμουν ένδοξος και με ταπεινώσατε. Στρατηγός και με υποβιβάσατε. Έπρεπε να μάθω. Εντάξει λοιπόν, έμαθα...


Αστραψε μεσ'στο κηρυγμα του ανεμου
Την καινουρια και παντοτινη ομορφια
Οταν ο ηλιος των τριων ωρων υψωνεται
Πανγλαυκος παιζοντας το αρμονιο της Δημιουργιας


Καθισμένος στο μαύρο, με το μπλε εμπρός μου, το κόκκινο στα πλευρά μου και το πράσινο πίσω μου, ανταλλάζω χρόνο με υποσχέσεις. Τίμημα βαρύ αλλά απαραίτητο που πρέπει να διδαχτώ. Όσα δεν σου μαθαίνει η βιβλιοθήκη, μπορεί να σου τα ψυθιρίσει ο άνεμος, το σχήμα της πέτρας θα σου δείξει το δρόμο και τα σύννεφα θα σου αποκαλύψουν την αλήθεια που εκεί πίσω στους τοίχους σου δεν είδες ποτέ.


Κι όταν είναι να πεθάνω, να με φέρετε να καθήσω εδώ σε αυτό το μέρος...


Sic Transit Mundi Gloria 2009

Κυριακή, 5 Ιουλίου 2009

The Talented Mr. Dell (aka Le Grand Maitre)


Ο κόσμος των αγορών βρίθει αυθεντιών. Οι ψυχιατρικές κλινικές επίσης. Τα ιστολόγια και τα φόρα των χρηματιστηριακών ιστοσελίδων φιλοξενούν δεκάδες "ειδήμονες" το καθένα, οι οποίοι περιφέρονται διαλαλώντας τις απαράμιλλες ικανότητές τους. Στην κατάλληλη χρονική στιγμή ο περιπτεράς γίνεται φιλόσοφος, η νοικοκυρά μεταμορφώνεται σε financial analyst, ο δάσκαλος εξελίσσεται σε quant και ο άεργος αναγεννάται ως guru. Σε αντίθεση με τον πραγματικό κόσμο που ο καθένας είναι αναγνωρίσιμος από τουλάχιστον το πρόσωπό του, στο ανώνυμο διαδίκτυο, ο Αγησίλαος σήμερα δοκιμάζει την τύχη του ως "Bell". Πριν λίγους μήνες ήταν ο "GrandMasterJam", όμως κάποιες άκυρες μαντεψιές τον έστειλαν στη χρηματιστηριακή λήθη. Αργότερα, ο "Bell" θα εμφανίζεται ως "Jesus", γιατί όλο και κάτι θα του πάει στραβά. Κάτι θα προβλέψει που δεν θα βγει, λίγο η πραγματικότητα που θα τον διαψεύσει, λίγο ο αψής του χαρακτήρας, ο "Bell" δεν δύναται να μακροημερεύσει. Βέβαια, όσο κι αν κανείς προσπαθεί να επανορθώνει μέσω της αλλαγής ψευδωνύμων, ο τρόπος γραφής, το ύφος, ακόμα και οι ιδέες του, θα τον ταυτοποιήσουν.


Στον κόσμο των αγορών, μπορεί να δοκιμάσει την τύχη του ο καθένας. Δεν χρειάζονται πτυχία, εξοικίωση, εμπειρία και λογική, προκειμένου να ανοιχτεί ένας κωδικός, να αγοραστεί μια μετοχή, ή ένα προθεσμιακό συμβόλαιο. Στον κόσμο του Forex, συχνά 500$, και μια φωτοτυπία του διαβατηρίου σου, είναι όλα όσα χρειάζεσαι για να περάσεις από τη βαρετή σου πραγματικότητα στην ψευδαίσθηση του μεγαλείου. Και συχνά, αρκεί μια ευνοϊκή σειρά τυχαίων γεγονότων προκειμένου η μετριότητα του χθες να αισθανθεί ο guru του αύριο.


Το 1998, στην αυγή της ελληνικής χρηματιστηριακής φούσκας, τα περισσότερα "χρηματιστηριακά γραφεία" ΑΧΕΠΕΥ και ΕΛΔΕ βρίσκονταν πέριξ της Σοφοκλέους. Σε μας, τους ανθρώπους της "πιάτσας" η εικόνα συγκεκριμένων τύπων, με λιγδιασμένο πουκάμισο, σανδάλι, αξυρισιά και κακούς τρόπους ήταν γνωστή. Αυτοί οι τύποι περιφερόντουσαν από γραφείο σε γραφείο, παζαρεύοντας για τη χαμηλότερη προμήθεια. Τα άτομα αυτά δήλωναν μεγάλοι επενδυτές, με δυσθεώρατο κεφάλαιο και ελκυστικούς τζίρους. Στην ουσία επρόκειτο περί ιδιότυπων επαιτών. Κανείς δεν τους δεχόταν για πελάτες, ό,τι κι αν έλεγαν. Τους ξέραμε. Τους βλέπαμε και στις Γενικές Συνελεύσεις των Εισηγμένων που πήγαιναν για το μπουφέ. Με κείνο το άθλιο τσαντάκι από μαύρη δερματίνη και πλαστική σακούλα "νεωτερισμών" της Αιόλου. Για να πω τη μαύρη αλήθεια, τους βλέπω ακόμη και σήμερα. Το αν άλλαξαν πουκάμισο από τότε, ελέγχεται...


Δυστυχώς, στα ιστολόγια και το διαδίκτυο γενικότερα, δεν έχουμε αυτήν την πολυτέλεια. Ενώ, ας πούμε η εικόνα του μουσάτου με το Αλβανικό διαβατήριο και το jeans καμπάνα, ή του κοντούλη με τη φαλακρίτσα και το τριμμένο σακάκι, ήταν γνώριμη στα γραφεία, εδώ, σήμερα υπάρχει ο Dell, που χθες ήταν ο Mel, προχθές ο Kel και αύριο ο Stell. Πιάσ' το αυγό και κούρευ'το δηλαδή.


Ο Dell λοιπόν, πέρασε προχθές από τα μέρη μας και μας είπε ούτε λίγο ούτε πολύ πως είμαστε χαϊβάνια που κοιτάμε αγορές, δείκτες και νέα, γιατί εκείνος έχει ζούπερ σύστημα που κερδίζει πάντα. Παρουσίασε λοιπόν το σύστημά του, στολίζοντας το με περίσσια ορολογία, ώστε να δείχνει αρκούντως sophisticated. Όπως όμως, και η τελευταία ξανθιά χαζογκόμενα θα σκεφτόταν, "είναι δυνατόν να υπάρχει τέτοιο σύστημα"; Κι αν υπήρχε -θα συπλήρωνε η ξανθιά- μόνο ο Dell το σκέφτηκε; Δεδομένου λοιπόν του γεγονότος πως η ανατροφή μου δεν μου επιτρέπει να αφήνω όμορφες ξανθές χαζογκόμενες με τέτοια αναπάντητα ερωτήματα, θα δοκιμάσω το σύστημα του Dell σε blackbox, όχι back testing αλλά realtime online, για να δούμε βρε αδερφέ αν δουλεύει!



Είπε λοιπόν ο Dell: "Yπάρχουν δύο ETF το FAZ και το FAS." Εντάξει λοιπόν, τα ξέρουμε! Το FAZ παίζει τις Financial Shares του NYSE επί 3 για κάτω, ενώ το FAS τις παίζει επί 3 για πάνω. Και για να το εξηγήσω αυτό και στη φίλη μου ξανθιά: Για κάθε 10% άνοδο των μετοχών του χρηματοπιστωτικού τομέα, που διαπραγματεύονται στη NYSE το μεν FAZ θα χάσει 30%, ενώ το FAS θα κερδίσει 30%.


Τι είπε μετά ο Grand Maitre Dell: Εγώ λοιπόν θα αγοράσω και τα δύο αυτά ETF. Αλλά επειδή, συμπλήρωσε ο Grand Maitre, το ένα έχει χοντρικά τη διπλή τιμή από το άλλο, "θα πάρω δύο φορές το FAΖ από το FAS".


That's very sweet mon Maitre: Ας το κάνουμε αμέσως! Αγοράζουμε λοιπόν 200 κομμάτια FAZ προς 5,13$ το κομμάτι και 100 κομμάτια FAS προς 8,34$. Πληρώνουμε σύνολο $1865 μαζί με την προμήθειά μας. Έχουμε δηλαδή τοποθετήσει:


$1026 που κερδίζουν Χ3 στην πτώση και

$ 834 που κερδίζουν Χ3 στην άνοδο.


Συνεπώς έχουμε μια θέση που χάνει 3.5% για κάθε 10% άνοδο των financials στις ΗΠΑ. (Και αντίστοιχα κερδίζει 2.8% για κάθε 10% πτώση).


Και τώρα τι κάνουμε πολυχρονεμένε μου;


"Θα κάνουμε ένα straddle στα call options της θέσης." Αμέσως αφέντη!


Πουλάμε λοιπόν 1 Call Aug FAS με strike 9.00 προς 0,90 και επίσης πουλάμε 2 Call Aug FAZ με strike 5.00 προς 0,80.


Τα calls έχουν πολλαπλασιαστή 100, οπότε εισπράξαμε $90 από το ένα και $160 από τα άλλα δύο, σύνολο $250 μείον τις προμήθειες $235. Αυτά θα τα αφαιρέσουμε από τα $1865 για να βγάλουμε την αξία της θέσης που είναι:


$1630.


Εμένα τώρα να με συγχωρείς, master Dell, γιατί έχω να πάω στα λουτρά. Θα επιστρέψω στις 21 Αυγούστου, ημερομηνία λήξης των options για να δούμε τι ψάρια πιάσαμε.


Εσείς βέβαια αγαπημένοι μου αναγνώστες μπορείτε να κοιτάτε την πρόοδο της θέσης του ταλαντούχου κύριου Dell καθημερινά, και βεβαίως αν είναι σωστός να του αποδώσετε τα εύσημα, ενώ αν λάθος τα φάσκελα.


Σας χαιρετώ και αναχωρώ για τη θάλασσα.


Veritas Lex Tua